SALAWAHAN KONG PUSO: SSPG

Chapter (4) Awayan

Inakyat ko ang bata sa taas at niyakap ito dahil panay ang iyak. Hindi ko alam kung bakit kahit bago pa ako dito, pero parang naramdaman ko ang lungkot sa mukha ng bata.

" Yaya, is that normal po ba na laging nag-aaway ang mag-asawa?" takang tanong ng bata sa akin. Kaya napa-isip ako kung paano ko siya sasagutin. Hindi ko rin kasi alam dahil wala naman akong ama sa tabi ko mula noon...

Actually , baby, hindi ko rin alam dahil wala akong daddy. My mom raised me alone, single mom kasi mana ko. Pero base sa mga movie na nakita ko, not normal na laging nag-aaway kasi ang mag-asawa dapat laging nagkakasundo, give and take para maging happy family. Ganun sa pagkakaalam ko. Mahabang paliwanag ko sa bata...

Daddy and mommy are always fighting. Mommy has no time with me and daddy. She always travels for her business .

It's okay– Hindi ko matapos ang sasabihin ko nang marinig namin ang kalampag sa kabilang kwarto, kaya napa-yakap sa akin si Kerstin na umiiyak...

Kumalampag ulit na parang may nabasag, kaya napa-sign of the cross ako. Ano ba itong bahay natu, sinabi ng pinsan ko, "maabait ang mga amo ko," pero ano to?"

" Bakit ba palagi nalang nating pinag-aawayan ito , Hunter?" Limang taon na tayo, hindi mo pa rin ba tanggap ang klaseng trabaho ko? Kailangan kong umalis dahil sa negosyo. Alam mo namang hindi na kaya ni Daddy ang laging mag- travel . Mahirap bang intindihin yon? " Rinig kong sigaw ni Madam Yette...

" May kuya ka, diba? Bakit hindi nalang siya ang utusan ng daddy mo para mag-travel lagi? Yes, limang taon na tayong kasal, limang taon ng mag-asawa, pero ganito nalang lagi. Ang sitwasyon natin, laging nag-aaway. Hanggang kailan tayo ganito, Yette? Pati anak natin naapektuhan na . Lumalaki na si Kerstin na laging saksi sa sitwasyon natin!" Malakas ding sigaw ni Sir.

" Wag kang OA, Hunter. Wala tayo sa romance world na kailangan romantic ang relasyon. Para din sa inyo itong ginawa ko. Bakit kung hindi ako nagsipag at sumunod kay daddy, kaya mo ba kaming bigyan ni Kerstin ng ganitong buhay? You're just a normal pulis na sa pagkain lang ang kayang ibigay. Hindi mo maibigay ang mga luho ko , ang mga gusto ko, kaya you better shut up!" at sumunod sa gusto ko. Bakit kung hindi dahil sa akin? Ma- Itayo mo ba yang construction firm mo?" Mag-isip ka, Hunter, bago mo ako angasan! Sigaw ulit ni Madam Yette...

Ilang segundo lang natahimik na ang kabilang kwarto . At hindi ko namalayan na nakatulog na pala si Kerstin na naka unan sa balikat ko. Hindi ako makatayo dahil naka-yakap ang bata sa akin ito. Hindi ko alam, pero ang gaan ng loob ko sa bata kahit kanina pa kami nagkakilala, at ganun din siya sa akin. Siguro dahil sa trauma niya sa awayan ng magulang niya, sa akin siya nakahanap ng kakampi..

Pipikit na sana ako para umidlip nang biglang bumukas ang pintu, kaya napa-tingin ako doon. pumasuk si Sir at. Hinay-hinay itong lumapit sa kina ruru unan namin.. . Lumapit si Sir sa bata at hinaplos ang buhok nito.

" Paka-inin mo siya pag nagising na. At pag magtanong siya kung nasaan ako , sabihin mong umalis. Babalik ako mamaya."

Sabi ni Sir nang hindi man lang tumingin sa akin...

" Okay po, Sir," tanging sagot ko. Tumalikod ito at lumabas ng kwarto...

Ang bango at pogi ni Sir sa malapitan. Siguro kung magka-asawa ako ng ganun, hindi ko hihiwalayan ng tingin . Bahala na't saging kainin namin. Ika nga, sabi ng ni lola , "Bahala nag saging, basta labing..." wika ko sa aking isipan . Pagkalabas ni Sir , tinuloy ko ang pag-idlip ko. Nagising na lamang ako sa mahinang tapik sa aking balikat.

"Yaya! Yaya, I'm hungry na po ," sabi sa akin ni Kerstin, kaya napa-balikwas ako ng bangon. "Naku sorry baby, nakatulog din pala ako sa tabi mo . Tara na sa baba, pakainin na kita," at inalalayan kong bumaba sa kama si Kerstin...

Pagbaba namin sa kusina , naabutan namin si Madam Yette na mag-isang kumakain ... Lumapit sa kanya si Kerstin at nagmano ...

" Good evening po, mommy! Where ' s daddy? " malambing na tanong ni Kerstin..

" I don't know!" You better sit down and eat well," sabi ni Madam ... Pinaupo ko si Kerstin at binigyan ng pagkain. Susubu-an ko na sana nang mag-salita si Madam ...

" Yaya, kumain ka na doon sa kusina at pagkatapos ligpitin mo ang mga basag na vase sa kwarto namin ," sabi ni Madam . Kaya tumayo ako at nagtungo sa kusina . Ayaw ko sanang iwan ang bata, pero nakakahiya. Alangan naman sasabay ako sa pagkain sa kanila.

Tumalikod ako at nagtungo sa kusina . Naabutan ko si Manang at ang pinsan kong si Lhen na nagsimula nang kumain ...

"Buti at bumaba na kayo . Pinuntahan ko kayo kanina. Ang sarap ng tulog niyo ng alaga mo. Palit nalang kaya ng trabaho, insan . Ang sarap ng buhay mo," sabi pag-bibiro ni Lhen.

" Pwede naman. Sabihin mo sa amo natin. Wala namang problema sa akin ," sabi ko sa kanya.

"Eh di bali nalang. Ikaw na diyan. Papasok na si Kerstin sa school next week. Ikaw na lang, diba nga, mag-working student ka para sabay na kayo, diba?"

"Siguro, ikaw bahala . Basta okay lang sa akin kahit anong trabaho basta makapag -aral lang ako."

" Ikaw, insan, bakit hindi mo tapusin ang pag-aaral mo? Sayang din."

" Hindi na, insan. Alam mo namang ako lang ang inaasahan nila mama , diba? Dahil may sakit na si papa at may mga kapatid pa akong nasa elementary. Kaya sila nalang muna unahin ko..

"Eh oo nga no," sabi ko. Sabay tayo dahil tapos na akong kumain ...

" Insan, mauna na ako sa inyo, ha! Inutasan ako ni Madam: may ipa-linis siya sa kwarto nila. "

paalam ko sa kanila at nagtungo sa stock room para kunin doon ang mga panglinis. Agad akong nagtungo sa taas . Nakita ko si Madam at Kerstin sa sala . Pagka-dating ko sa taas, agad akong pumasok sa kwarto nila. At bumungad sa akin ang napakalaki at napagandang silid na kulay beige, puno ng mga gamit at nakasabit sa kanilang wall ang wedding portrait nila ni Madam.

Pagkatapus kong nilibot ang tingin ko sa buong silid , nahagip ang paningin ko sa isang malaking vase sa gilid at nakahiga Ang maliit na misa.

Hala! Grabe naman sila mag-away, parang binagyo ang mga gamit . Ganito ba talaga pag may asawa? Tatanungin ko kay si Lola, alam niya siguro dahil hindi naman sila iniwan ni Lolo.

Nagpatuloy ako sa aking paglilinis hanggang sa matapos kong ligpitin ang mga basag at sinilid ko iyon sa trashcan. Winalis ko ang pinong basag ng vase at pagka-tapos non, ay dinala ko sa labas. Nakasalubong ko si Madam na seryoso ang mukha.

Nasa kwarto na si Kerstin , paliguan mo siya at patulugin, utos nito kaya tumango ako at binaba ang mga basag. Dinala ko ito sa labas ng bahay at inutusan si Roy na ligpitin ito.

Pagkatapus non , ay bumalik ako sa taas para asikasuhin si Kerstin . Pagdating ko doon, naabutan ko si Kerstin na naglalaro ng kanyang iPad .

Baby, put down mo muna 'yan ha, maligo ka muna para makatulog ka na, kalmadong sabi ko. Agad namang sinunod ni Kerstin. Pinaliguan ko siya at binihisan. Pagkatapus noon , ay nagkwentuhan muna kami saglit , napaka sweet ng batang ito pero may lungkot sa kanyang mga mata..... Malalim na ang gabi, pagka-tapus kong patulugin si Kerstin. Nagwawalis muna ako sa silid , masagi ko ang kurtina at tumambad sa akin ang maliit na pintu.

Ano kaya ' to? Siguro comfort room ito. Binuksan ko iyon para sana malinisan dahil hindi pa ako inaantok . Ngunit nagulat ako sa aking pagpasok; isa itong hallway na may mga dim light. Ano kaya ito? Nagpatuloy ako sa pagpasok, gusto malaman saan ang punta nito, subalit pagliko sa may eskina ay tumambad sa akin ang hubot-hubad na katawan ni Sir. Nakatagilid at nakaluhod si Madam at kinakain ang malaki at mahabang t**i ni Sir... Kaya natigilan ako at agad napabalik , sumandal muna ako sa gilid ng pader para mahimay-himay ang aking nakita..

Nako po! Diyos ko lord , patawarin niyo ako, hindi ko naman alam na sa kwarto pala nila Sir ito dederitso.

Argggh , Honey , can 't wait, please! I want you inside... Pa ungol na Bosses ni madam. Ilang saglit lang ay narinig ko ang ungol nilang dalawa ; Argghhh Ahh may paos na boses ni Madam kaya naninigas ako sa aking kina tayu-an. Hindi ako nakatiis at bumalik ako sa kwarto ni Kerstin. Hindi ko alam ang naramdaman, yong balahibo at kalamnan ko, hindi ko maintindihan. Bakit parang pakiramdam ko namamasa .. Ang kipyas ko. Pagdating ko sa aking higaan, ay napabuntong hininga ako. Pinasok ko ang kamay ko sa aking pajama , bakit kaya't 'to namamasa? Bakit ganito ang pakiramdam ko?