Ertesi gün yine aynı saatlerde kapı çaldı. Defne artık kimin geldiğini anlamıştı. İçini çekerek kapıyı açtığında karşısında aynı çiçekçi, elinde yine kırmızı güller ve ortasında bir tek papatya.
“Buyurun Defne Hanım, yine size…”
Defne bu kez elini uzatmadı. Sert bir bakışla, “Hayır, almak istemiyorum,” dedi. Çiçekçinin yüzünde kısa bir şaşkınlık belirdi.
“Ama hanımefendi…”
“Almıyorum!” dedi Defne, bu kez daha kesin bir tonda. Kapıyı kapattı, sırtını kapıya yasladı, nefes nefese kalmıştı.
Ama ertesi gün, yine aynı saat aynı çiçekçi, aynı çiçeklerle kapıdaydı. Defne hiç açmadı bu kez.Ertesi gün yine aynı saatlerde kapı çaldı. Defne artık kimin geldiğini anlamıştı. İçini çekerek kapıyı açtığında karşısında aynı çiçekçi, elinde yine kırmızı güller ve ortasında bir demet papatya.
“Buyurun
