Kendini toparlamaya başlamıştı. Hislerini inkâr etmek hiçbir zaman işini kolaylaştırmamıştı. Bu yüzden her şeyi baştan sona gözden geçirmiş, kabullenmiş ve güçlü olmaya karar vermişti. Güçlü olamadığında dahi dışarıdan güçlü gözükecekti.
Evet, Mahir’i hâlâ seviyordu hatta belki artık eskisinden daha fazla seviyordu. Ama bu kendini mahvetmesine, sürekli ağlamasına, minikleriyle oyun oynarken dahi kırgın hissetmesine sebep olmamalıydı. Eğer böyle şeyler olursa Zeynep hislerinin gerçek olmadığını düşünmeye başlardı. Henüz doğru düzgün tanımadığı bir adam, hiçbir şey yapmadan onu bu denli incitmemeliydi. Sebebin geçmiş olduğunu bilmesine rağmen durumdan rahatsızdı. Bu kadarı gerçekten fazlaydı.
Ağrıyan ayağını görmezden gelmeye çalışarak kendine kahvaltı hazırladı, giyinip okula gitti. Bir g
