บทที่ 1.1 ได้แล้วชิ่ง
981 Words
บทที่ 1.1 ได้แล้วชิ่ง
รถสปอร์ตสีดำคันหรูแล่นเข้ามาจอดในรั้วคฤหาสน์หลังงาม ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาดุกร้าวราวกับเสือร้ายตวัดมองไปยังโรงจอดรถ ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา เขามาที่นี่อย่างไม่ได้นัดหมาย ฉะนั้นจำนวนรถที่จอดเรียงรายสามารถบ่งบอกได้ว่าสมาชิกในบ้านหลังนี้มีใครอยู่กันบ้าง
ชายหนุ่มยกข้อมือของตนขึ้นมองสายรัดผมที่ผู้เป็นเจ้าของทิ้งเอาไว้ให้ดูต่างหน้า ก่อนจะดึงมันออกมาแล้วยกมือขึ้นรวบผมสีเมล็ดวอลนัทที่ยาวลงมาปกต้นคอของตนขึ้นมัดเป็นจุกสูง จากนั้นก็ก้าวเท้าลงจากรถแล้วปรี่ตรงเข้าไปด้านในอย่างคุ้นเคย
อ๊ะ อ๊ะ อ๊ายย
เสียงลามกดังลอดประตูห้องนอนออกมา คิ้วหนาขมวดปมแน่นแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูแล้วผลักเข้าไปด้านใน
อ๊ะ อ๊ายย ซี๊ดด
“โอ๊ะ ไอ้เชี่ยเสือ มาทำไมไม่บอก แล้วมึงเคาะเป็นมั้ยประตูน่ะ”
“แม่งมันใช่เวลามานอนดูหนังโป๊ ชักว่าวมั้ยวะ”
เสือชำเลืองมองลีออนน้อยที่แทบจะหงอหดทันทีที่เขาก้าวพรวดเข้ามา ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ ลีออนที่กำลังยัดทุกอย่างเข้าไปในกางเกง
“เสียงเมียมึงแหกปากครางลั่นไปถึงข้างนอก ไม่กลัวน้องมึงหรือคนใช้มาได้ยินหรือไง พอพ่อแม่ไม่อยู่ก็เอาใหญ่เลยนะมึง”
เสือว่าพลางเอื้อมมือไปหยิบรีโมตทีวีแล้วกดปิดมันทันที
“ค้างเลยกูทีนี้… ไม่มีใครได้ยินทั้งนั้นแหละ ลิลลี่ถูกลีโอลากไปว่ายน้ำอยู่ที่สระโน่น”
“ทำไมต้องลากวะ ถ้าน้องไม่อยากทำอะไร ก็ปล่อย ๆ มันไปบ้างเถอะ บังคับมันแม่งทุกเรื่อง ทั้งที่พวกมึงก็ไม่ได้เรื่องสักอย่าง”
“……”
“ปล่อยไม่ได้หรอก ช่วงนี้น้องกูแปลก ๆ แม่งเก็บตัวไม่โผล่ออกมาจากห้องเลย เออ มึงไปรับลิลลี่ที่เรียนพิเศษเมื่อวันศุกร์ มีอะไรผิดปกติมั้ยวะ หรือลิลลี่มีแฟน? กูรู้สึกตงิด ๆ ว่ะ”
“……”
มีแฟนเหรอ ยัยเด็กเนิร์ดนั่นจะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟน ไม่ใช่นางไม่สวย แต่มีพี่ชายที่โคตรหวง ตามเฝ้าแทบไม่คลาดสายตาแบบนี้
ไม่คลาดสายตา? ไม่ถูกแฮะ ไอ้เฝ้าไม่คลาดสายตาที่ว่า..
คือทั้งลีโอและลีออนแทบจะผลักภาระนี้ให้เป็นหน้าที่ของมังกรกับไทเกอร์ไปแล้ว แล้วพอมังกรมีแฟน ภาระหนักเลยตกมาที่เขาอย่างเลี่ยงไม่ได้…
…สรุปลิลลี่เนี่ย น้องสาวใครกันแน่ เสือเริ่มสงสัย
“ไม่หรอกมั้ง แล้วกูจะไปรู้ได้ไงเจอกันก็แค่ตอนไปรับกลับบ้านไม่กี่ชั่วโมง แถมน้องมึงใช่จะชอบขี้หน้ากู ดีที่โตมามันไม่แหกปากร้องตอนเห็นหน้ากูก็บุญเท่าไหร่แล้ว”
“…. เออ ก็จริง”
ลีออนพยักหน้าให้อย่างเห็นด้วย ก่อนที่สายตาคมจะไปหยุดอยู่ที่ผมจุกบนศีรษะของไทเกอร์
“ขนาดน้องกูไม่ชอบขี้หน้ามึง มันก็ยังให้ไอ้นี่มึง ปกติลิลลี่หวงของจะตาย”
สายตาคมไร้กรอบแว่นของลีออนจ้องไปที่สายรัดผมสีสวยที่อยู่บนหัวเพื่อนรัก เสือถึงกับกลอกตาขึ้นก่อนจะจ้องหน้าลีออนอย่างจริงจัง
“มะ มั่วละมึง ของนี่..”
ดวงตาคมเหม่อลอยไปชั่วขณะ ก็ไอ้ที่อยู่บนหัวของเขาตอนนี้ เขาคว้ามันมาจากเตียงนอนในห้องเชือดเมื่อสองวันก่อน
“มั่วห่าอะไร ของกระจุ๋มกระจิ๋มแบบนี้ แม่กูสั่งทำพิเศษให้ลูกสาวสุดที่รักของนางทุกชิ้น นี่ยังไม่รวมน้ำหอมอีกนะ คุณนายแม่บินไปถึงฝรั่งเศสให้นักปรุงน้ำหอมออกแบบกลิ่นเฉพาะให้เลย สุดประเสริฐกว่าแม่กูไม่มีอีกแล้ว”
“…..”
หรือว่าบางทีเขาอาจจะเก็บมันได้จากในรถตอนไปรับลิลลี่เมื่อเย็นวันศุกร์ ต้องแบบนี้แน่ ยัยเด็กขี้แยนั่นคงลืมทิ้งไว้แล้วเขาก็หยิบติดมือมา
“ถ้ามีอักษรย่อ TL ล่ะใช่ชัวร์”
“….”
TL อย่างนั้นหรือ ก็คงมาจากชื่อของหล่อนนั่นแหละ ลิลลี่ ธีรตา
“ว่าแต่มึงมาหากูมีอะไรหรือเปล่าวะ”
“..กูเบื่อ ๆ ไม่รู้จะไปไหน ไอ้มังกรก็ติดเมียแจ”
“ดี.. งั้นอยู่กินข้าวเย็นบ้านกู ไหน ๆ พวกกูก็ไปไหนไม่ได้”
เสือได้แต่พยักหน้าให้ ท่าทีของเขามันชี้ชัดว่ามีอะไรหนักอกหนักใจพอสมควร และแน่นอนว่าลีออนจับความผิดปกตินี้ได้ แต่ก่อนจะเอ่ยถามอะไรออกไป ทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงสองพี่น้องเอะอะอยู่ด้านนอกห้อง ลีออนจึงกระโดดพรวดวิ่งไปเปิดประตูห้องทันที
ภาพเบื้องหน้าคือลีโอพยายามจะดึงเสื้อคลุมอาบน้ำของลิลลี่ออก ขณะที่น้องสาวก็ดึงรั้งอย่างไม่ยอมกัน
“พี่ลีโอปล่อยนะ ก็บอกว่าไม่ให้ดูไงล่ะ”
“หัดแก่แดดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ลิลลี่ เอามาให้พี่ดูเดี๋ยวนี้”
“มีอะไรกัน เสียงดังเชียว”
“ก็ลิลลี่น่ะสิ แอบไปสะ.. อ้าวไอ้เสือ มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”
ลีโอเปลี่ยนเรื่องที่จะพูดทันทีเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นร่างสูงของเสือที่เดินออกมาจากห้องอีกคน และนั่นทำให้คนตัวเล็กรีบหันขวับกลับมามองพร้อมกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำแน่น ตากลมสวยเบิกโพลงตกใจอย่างสุดขีด
- Writer
