บทที่ 15 ความแตก
ก๊อกๆ ก๊อกๆ ปังๆ ปังๆ
เสียงเคาะประตูดังรัวคล้ายจะพังเข้ามา ร่างเล็กสะดุ้งโหยงใบหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว เธอหันซ้ายแลขวาทว่าไม่มีทางให้หนีได้เลย ภายในห้องพักไม่มีแม้แต่โทรศัพท์ภายใน
จะหาใครช่วยเธอได้ในเวลานี้ กระทั่งเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ลิลลี่!”
คนตัวเล็กตัวแข็งทื่อ พยายามเงี่ยหูฟังอีกครั้งด้วยนึกว่าตนเองหูฝาด
“ลิลลี่ เปิดประตูให้พี่ที”
“พี่เสือ”
เธอไม่รอให้ชายหนุ่มเรียกซ้ำอีกแล้ว ร่างเล็กวิ่งตรงไปที่ประตูห้องและรีบเปิดออก ทันทีที่ได้เห็นเจ้าของเสียงทุ้มร้อนรน หญิงสาวโผเข้ากอดแนบแน่น ใบหน้าเล็กซุกเข้าแผงอกพลันน้ำใส ๆ ก็รื้นขึ้นที่สองหน่วยตา
“พี่เสือจริง ๆ ด้วย ฮือ”
“ไม่เป็นไรแล้ว”
ลำแขนแกร่งยกขึ้นโอบกอดร่างสั่นเทาแนบแน่น จมูกโด่งกดลงบนศีรษะเล็ก มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบแผ่นหลังเบา ๆ อย่างปลอบประโลม
“นี่มันหมายความว่าไงวะ”
น้ำเสียงฉุนเฉียวดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให
