Gigil kong pinagsusuntok ang mga tanga kong tauhan. Hindi man lang nila napatay ang Emerald na 'yon. Halos lumuhod sila dahil sa sobrang sakit ng pagsuntok ko sa kanila.
Mayamaya pa’y dali-daling lumapit sa akin ang mga kawal ko. . . Salubong tuloy ang kilay ko habang nakatingin dito. Napansin ko na parang balisa ito.
“Gobernador Elzoly, nawawala po sa kulungan sina Binibining Veme at Binibining Vere,” pagbibigay alam sa akin ng kawal ako. Talagang nanlilisik ang mga mata ko habang nakatingin sa kanila.
“Mga gago kayo! Ano’ng ginawa ninyo? Bakit hindi ninyo sila binantayan! Mga inutil --!” Malakas na sigaw ko. Sabay suntok din sa sikmura nito. Halos magbuga ako ng apoy ng mga oras na ito. Agad kong pinag-utos sa aking mga kawal na hanapin ang mga anak ko. . Hindi ako puwedeng magkamal
