(EMERALD’S POV)
Seryoso akong tumingin sa isang kawal na ngayon ay balak akong patayin sa palasong hawak nito. . . Bigla ko ring inangat ang hawak kong palaso para ipakita sa kanila na hindi nila ako kayang iligpit nang basta-basta lang. Ngumisi pa ako sa mga ito na may halong pangangasar!
“Tingin ninyo ba, basta na lang ninyo akong mapapatay dahil sa walang kwentang palaso na ito?!” Mabilis na umangat ang aking katawan papunta sa ere at tuloy-tuloy na tumambling papunta sa uluhan ng kawal at mabilis na bumulusok sa likuran nito. Sabay tutok ng dulo ng palaso sa leeg nito.
Naramdaman ko ang gulat at takot na namamayani sa katawan ng kawal. Lalo na nang mas idiin ko ang dulo ng palaso sa leeg nito.
“Emerald anak, pakiusap! Hayaan mo na lang siya, huwag mo siyang papatayin,” umiiyak n
