Hindi ko naman binaon ng husto ang kutsilyo sa mata nito upang mabuhay pa siya at makapagsumbong kay Michel.. Ang mata lang talaga nito ang punterya ko. Dinig na dinig ko ang daing nito sa sobrang sakit. Ngunit wala akong pakialam dito. Mabilis ko ring inalis ang kutsilyo sa mata ng lalaki kaya bumulwak ang dugo.
Nakita kong balak nang tumayo ng isa pang lalaki, takot na takot ito na baka saksakin ko rin ang mga mata nito. Hindi ko naman sana gagawin ‘yon sa kasama nito, ngunit talagang mayabang ang lalaking sinaksak ko sa mata. Binigyan ko lang ng leksiyon upang madala at maalis ang kayabangan nito sa katawan.
“Huwag na huwag na kayong bumalik dito. Sabihin mo riyan kay Michel, hintayin niya ang pagtutuos naming dalawa! Banggitin mo rin ang pangalan kong Emerald Hycone. Sabihin mo gag
