The Forbidden Student Revenge

Chapter 5: Comport ni Sir

Amira's Pov

Ready na ko for school, hinihintay ko nalang ang pag dating ni Florence. Ilang sandali pa ay may narinig akong busena ng kotse mula sa labas. Dali-dali naman akong sumilip sa pinto. Lumabas sa pulang kotse si Florence habang may hawak na bouquet of red roses. Bago pa ito makalapit sa bahay at kinuha ko na ang gamit ko at agad na ni lock ang pinto. Mukang hindi ito ang unang beses na pag punta nya dito.

"Roses for you babe." Nakangiting saad nito. Akmang hahalik sana ito sa labi ko ng bigla akong umiwas.

"Baka may maka-kita satin." Pag dadahilan ko dito.

"Sorry babe, natutuwa lang ako dahil okey na tayo." Saad nito at nag lakad na kami papuntang sasakyan nya. Pinag buksan pa ako nito ng pinto kaya pumasok na ko. Mukang hindi basta-basta itong ex ni Aira. Mukang mayaman talaga ang pamilya nya.

Habang nag mamaneho ito ay nahawak ito sa kaliwang kamay ko. Kitang kita sa mga mata nya na masaya sya. Totoo kaya lahat ng pinapakita nya sakin? Totoo kayang nag sisisi na sya sa pang ba-block mail sa kapatid ko?

-

Pag dating namin sa parking lot ng school ay madali itong bumaba ng kotse para pag buksan ako ng pinto. Napaka gentle man naman nito, pero hindi ako pwedeng mag padala sa mga pinapakita nya sakin. Sya ang dahilan kung bakit nag suicide ang kapatid ko.

"Good morning Sir."

Napalingon ako sa right side ko dahil sa mga pag bati ng mga studyante sa isang teacher. Pag lingon ko ay nakatingin samin si Byron. Hindi ko mabasa yung expression ng muka nya kung galit ba ito or nag aalala.

"Tara na babe." Nakangiting saad ni Florence at nilagay nito sa likuran ko ang isang kamay nya. Umiwas nalang ako ng tingin kay Byron dahil mas kailangan kong pag tuunan ng pansin si Florence.

Pag dating namin ng classroom ay nag paalam na itong umalis. Pero bago ito umalis ay bigla ako nitong hinalikan sa labi. Nagulat ako sa ginawa nito kaya natulala ako. Mabuti nalang at iilan palang ang tao sa classroom kaya walang nakakita bukod kay Eretel. Pag katalikod ni Florence sakin ay agad kong pinunasan ang labi ko. Mabuti nalang at smack lang ito. Hindi sa nang didiri ako sa kanya, dahil ang totoo nyan ay gwapo ang batang ito. Pero alam nyo naman ang pakay ko dito. Hindi ako nag panggap na si Aira para maranasan yung naranasan nya sa Florence na yun.

"So okey na pala ulit kayo?" Naka cross arm na tanong ni Eretel sakin. Nakataas pa ang isang kilay nito at halatang galit ito.

"May dahilan ako kung bakit ako nakipag balikan sa kanya. Sorry bess kung nag bago ang isip ko." Sagot ko dito.

"Ewan ko sayo, ilang beses ka na nyang sinaktan physically pero patuloy ka pa din. Wala ka na talagang ka dala-dala." Saad nito kaya palihim kong naikuyom ang kamay ko. Ang kapal ng muka ng hayøp na yun para pag buhatan ng kamay ang kapatid ko! Hindi ko lubos maisip kung ano pang kahayupan ang dinanas ni Aira sa kamay ng Florence na yun. Nag simula na ang klase at lutang na naman ang isip ko. Nang gigigil talaga ako sa Florence na yun. Kailangan ko na talagang kumilos sa madaling panahon.

Pag ka lunch break ay agad akong umalis. Narinig ko pa ang pag tawag ni Eretel sakin pero hindi ko na ito nilingon. Tiningnan ko muna ang paligid bago ako dumiretso sa clinic. Nang ma kumpirma kong walang nakatingin ay pumasok na ako sa loob. Walang tao kaya minabuti kong pumasok nalang sa isang room curtain at doon ay tumulo na ang aking luha na kanina ko pang pinipigilan. Naiinis ako dahil wala akong na gawa sa sitwasyon ng kapatid ko. Nag iisa ko na nga lang itong kapatid, tapos nangyare pa ito sa kanya. Wala akong kwentang kapatid, ni hindi ko manlang sya na protektahan sa katulad ni Florence.

Habang patuloy ang pag hagulhol ko ay biglang bumukas yung curtain.

"A-Amira? Anong nangyare, bakit ka umiiyak?" Pag aalalang tanong ni Byron at agad itong lumapit sakin para yakapin ako. Mas lalo lang akong napaiyak dahil sa ginawa nitong pag comfort sakin.

"Hindi ko mapapatawad ang lalaking yun!" Inis na wika ko dito habang pilit na kinakalma ang sarili.

"Sabihin mo sakin kung anong ginawa sayo ng Florence na yun?" Kalmadong tanong nito.

"H-hindi sakin kundi kay Aira." Sagot ko dito at bumitaw na ito sa pag yakap sakin.

"Nalaman ko mula kay Eretel na pinag buhatan nito ng kamay si Aira." Kwento ko dito habang pinupunasan ang luha ko.

"Ibig sabihin, yung pasa na nakita ko sa braso nya noon ay kagagawan ito ni Florence? Kung nag sabi lang sana sakin ng totoo si Aira noon, sana na protektahan ko sya." Sagot nito. Parehas lang kaming walang na gawa.

"Gusto kong maranasan ng Florence na yun ang mga kaharasang ginawa nya sa kapatid ko." Saad ko kay Byron.

"Sabihin mo sakin kung anong pinaplano mo." Saad nito at naupo sa harapan ko.

"Kung na gawa nyang saktan ang kapatid ko, doble ang ipaparanas ko sa kanya." Saad ko dito habang naka evil smile.

"Mashado kang mahina para saktan ang tulad ni Florence. Isa pa, palagi syang may kasamang mga barkada. Maimpluwensya din ang pamilyang Alonzo kaya mahihirapan ka sa mga plano mo kung gagawin mo tong mag isa."

May point si Byron, isa pa wala pa talaga akong malawak na impormasyon tungkol kay Florence. Tiyak na papalpak lang ako kung mag papadalos dalos ako.

"Nandito lang naman ako Amira, tutulungan kita." Saad nito sabay haplos sa braso ko. Tiningnan ko sya ng masama dahil nararamdaman kong may binabalak na naman itong katarantaduhan.

"Kung gusto mo talaga akong tulungan, dapat yung walang hinihinging kapalit." Prangkang saad ko dito kaya napangiti naman ito.

"Para naman ganahan ako diba?" Saad nito at isinandal ako nito sa headboard ng kama. Napangiti nalang ako ng halikan nito ang labi ko. Inabot na naman ito ng kapilyohan pero alam ko sa sarili ko na nag eenjoy ako sa ginagawa nito. Huli na ng mapansin kong tumutugon na ako sa halik nito. Habang abala kami sa pag papalitan ng halik ay naramdaman ko ang kamay nito sa dïbdib ko. Sinimulan na nitong alisin ang botones ng uniform ko. Tumigil ito sa pakikipag halikan sakin at napa kagat labi ako ng himasin nito ang dïbdib ko. Sunod na ginawa nito ay ibinaba ang bra ko. Napansin kong tumitigas yung nipplë ko kahit napakaliit lang nito. Tumingin muna si Byron sakin bago nito dilaan at nipplë ko. Para naman akong bulate na binuhusan ng asin dahil sa pag liyad ko. Hindi ko maunawaan tong nararamdaman ko pero nag eenjoy ako. Habang nilalaro nito ang nipplë ko ay minamasahe naman nito ang kabilang dïbdib ko.

Dahil sa kakaibang pakiramdam ay hindi ko na mapigilan ang hindi mapa ungøl ng biglang bumukas yung pinto ng clinic. Agad kong tinabunan ng dalawang kamay ko yung bibig ko dahil patuloy pa din si Byrone sa ginagawa nya sakin. Ayuko naman gumawa ng ingay dahil tiyak na malalaman nilang may ginagawa kaming kababalaghan.

"Wala dito si Sir Byron, baka nasa cafeteria." Saad ng isang babaeng studyante. Nakahinga naman ako ng maluwag ng lumabas na ang mga ito.

Umalis na si Byron sa ibabaw ko kaya napahawak ako sa dïbdib ko dahil sa sobrang kaba.

"Fix yourself, mag aalauna na." Saad nito at lumabas na ng curtain room. Inayos ko na yung damit ko, mabuti nalang at hindi ito na gusot. Bakit ba napaka bilis ng oras dito sa clinic. Hindi lang ako yung na bitin diba?

Nang maayos ko na ang sarili ko ay lumabas na ako ng curtain room. Lalabas na sana ako ng clinic ng bigla akong hilahin sa braso ni Byron at isinandal sa pader. Muli nitong inangkin ang labi ko. Pakiramdam ko ay mawawalan na ko ng lakas.

Bigla ako nitong binuhat habang nakasandal pa din ako sa pader. Yung buhat na naka bukaka ako, tapos nakatapat yung kefay ko sa alaga nya. Kahit naka pantalon ito ay ramdam ko ang matigas na bagay sa loob nito.

"Mas lalo lang akong na nanabik na tikman ka." Bulong nito sa tenga ko. Napalunok ako sa sinabi nito. Ibinababa na ako nito at inayos nito ang palda ko.

"Sa susunod baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko." Saad nito at binuksan na ang pinto. Hindi na ako umimik at lumabas na ako ng clinic nito. Habang nag lalakad ako pa balik ng classroom, pakiramdam ko ay nakalutang ako. Yun na siguro ang pinakang masarap na pakiramdam na naramdaman ko sa buong buhay ko. Para bang sa isang iglap ay kaya nito buhayin ang lahat ng dugong natutulog sa buong katawan ko.

"San ka ba galing?" Inis na tanong ni Eretel sakin. Kahit naka simangot ito sakin ay hindi ma wala ang ngiti sa labi ko.

"Alam mo bang nilapitan ako ng grupo ni Florence sa cafeteria kanina dahil hinahanap ka nila sakin." Muling saad nito at automatic na nag laho ang magandang ngiti ko ng marinig ang pangalan ni Florence.

"Hayaan mo sya, hindi naman sya ganun ka importante sakin." Nakangiting sagot ko dito.

"Wow bess, ikaw ba yan? Parang kanina lang ay hinatid ka nito, at may pag kiss pa sa lips mo." Inis na saad nito.

Tuloy tuloy ang pag sermon ni Eretel sakin. Ako naman at naka lumbaba habang inaalala yung mga pangyayare sa clinic kanina.