Perfect Storm (Tagalog/Filipino)

🥀 Chapter 12

Marahas na lumapat ang aking likod sa pader ng kuwarto sabay mahigpit niyang hinawakan ang aking magkabilang panga para sunggaban niya ako ng maiinit na halik. I could feel his desire, his want to devour me, pull me closer than was physically possible. Idinilat ko nang kaunti ang aking mga mata, nasilip ko na nanatili siyang nakapikit at kunot ang noo habang dinadama niya ang aking mga labi. I could see his longing through his kisses though I could sense his anger, even every of his touch. At the same time, I feel the heat of my system.

He removed my dress and only my under garments left.

'Nilus...' sambit ng parte ng aking isipan habang abala kami pareho sa palitan ng halik.

Ilang saglit pa ay ramdam ko na ang pangangalay ng aking batok dahil sa height gap namin. I think he sense my discomfort so he pulls away and cupped my bútt to lift me up. I snake my arms around his nape and suddenly feel dizzy. Siguro ay dahil na din sa tapang ng alak na nainom ko kanina. Although, I was still able to respond his kisses he planted on me through my móans.

Tumigil muna siya sa pag-angkin niya sa aking mga labi until he gently laid me on the bed. Naramdaman ng aking likod ang malambot at malapad na kama. He crawled over me. He give me a sweet gaze while his warm palm brushes on every part of my face and hair. Sa mga titig niyang 'yon, tila pinag-aaralan niya ako. Nababasa ko sa kaniyang mukha na parang hindi siya makapaniwala na nasa harap na niya ako. Na nahahawakan na niya ako sa mga oras na ito.

"H-how. . .How did you do this to me, my affinity. . .? How did you dissolve my anger and replace it with my love for you?" he muttered in anguish tone.

Hindi ko magawang sagutin ang katanugan niya. Tanging taas-baba ang aking dibdib, naghahabol pa ako ng hininga mula sa ginagawa naming halik sa isa't isa. Diretso akong tumitig sa kaniyang mga mata. Hindi ko maipagkaila na nasasaktan ako sa tuwing nakikita ko siya sa ganitong estado. I lift my hand and my palm rested on his face. Wala akong makapang salita upang sagutin ang tanong niya. Marahan kong ipinikit ang aking mga mata, tanda na handa kong ibigay sa kaniya ang pagmamahal na meron ako. Na ipapakita ko sa kaniya na mahalaga siya sa akin buhat nang napagtanto ko na may nararamdaman na rin pala ako sa kaniya.

Hindi man kami itinadhana, pero hindi ako magsisisi na siya ang itinitibok ng puso ko. Na sa kaniya ko isusuko ang lahat, ang aking puso at aking kaluluwa. Lahat.

Ramdam ko na muli niyang sinakop ang aking mga labi. I móaned as his tongue swooped in. Tasting every corner of my mouth, tangling around mine before he pulled up away with a string of saliva connecting our mouth. The burning sensation with our bodies are starting to fire up once again when he blustery remove the rest of our clothes and threw it on the floor. Lumapat ang maiinit na palad niya sa aking dibdib, cupping my soft mounds and kneading it before diving. With apparent gentless, he grasped both of my núbs in his teeth and pulled. My growl got louder. Kinagat ko ang aking labi. Bumaon ang aking mga kuko sa kaniyang balat na mukhang balewala lang sa kaniya dahil abala pa siya sa kaniyang ginagawa.

Bawat parte ng aking katawan, minarkahan niya nang walang alinlangan. Napaliyad na ako ng ilang ulit sa kaniyang ginagawa habang ang mga labi niya ay patuloy pa ring inaangkin ang aking balat. He slid his hand when he reached the peak between my thighs. Napadilat ako't nanlalaki ang mga mata, kasabay na napasinghap ako nang maramdaman ko ang pinakasensitibo ng aking parte ng aking katawan. Aksidenteng nagtama ulit ang aming paningin. I see his amusement looks to me. Hindi ko alam pero bigla ako ginapangan ng init sa aking magkabilang pisngi. Dahil d'yan, walang sabi na tinakpan ko ang aking mukha. Bigla nabuhay ang hiya at takot sa aking sistema.

"My affinity. . ." marahan niyang tawag sa akin. Hinawakan niya ang isa kong kamay. "What's the matter?"

I am immediately shook my head. "N-nahihiya lang. . ." mahina kong tugon na nanatili ko paring tinakpan ang aking mukha.

Kahit na hindi ako nakatingin sa kaniya ay nararamdaman ko na inilapit niya ang kaniyang sarili sa akin. "You want me to get off. . .?" mas malumanay niyang tanong.

Doon na ako naglakas ng loob na tingnan siya nang diretso. Napalunok ako. Umukit ang pag-aalala sa aking mukha. "N-no. . . Please. I-ituloy mo. . . Sorry."

He sighs. "Are you sure?"

Tumango ako habang inilapat ko ang mga labi ko. Bumaba ang tingin ko sa kamay niya na nakahawak pa rin doon. Pumikit ako nang mariin nang naramdaman kong ipinasok niya ang isa sa mga daliri niya sa loob ko. Muli ako napasinghap na hindi na daliri niya ang naramdaman ko aking loob kungdi dila na niya!

Ilang beses na ako nagmumura sa pamamagitan ng aking isipan. Sinubukan ko siyang silipin. Mas nagulat ako sa ginawa niya nang binabaon niya ang kaniyang mukha doon!

Nilalasap niya kung ano ang meron doon. Mas uminit ang aking mga pisngi nang nakatingin siya sa akin na ganoon ang kaniyang posisyon. Hindi ko mapigilan ang sarili kong kagatin ang aking hinalalaking daliri, upang pigilan ang sarili kong mapahiyaw dahil sa sarap na sensasyon na dala nito sa akin. Tumindig ang balahibo ko nang maramdaman ko pa ang hininga niya sa aking balat. The feeling is was erótic.

I threw my head back. I hardly shut my eyes as he moved once again. "I'll put it in, my affinity. . ." he huskily asking for my permission for his entrance.

I gasped and nod as my answer.

I could hardly find a time to be embarrassed at this moment. My tear got lost when his long, hardened and mad member claim his entrance into my soul. I can't help to móan at the growing sensation building up inside me, the heat pooling at my gut. Lumipad ang aking mga palad sa aking ulo, hinawakan ko ang aking buhok. Ramdam ko ang init sa pagitan naming dalawa , physically. Especially our regions were rubbing with each other. Nararamdaman ko na din ang sarili ko na nawawalan na ng kontrol sa bawat galaw niya! Kung ipagpapatuloy pa niya ito, baka tuluyan nang tangayin ang aking katinuan!

"N-Nilus!" tawag ko sa kaniya na akala mo'y nalalagutan na ako ng hininga.

"Fck!" he hissed. His hands gripped my waist and he pressed and thrusted himself against me harder, deeper and wilder because my wet walls súckily him greedily.

The groaned in the sensation we shared while his hips were busy pulling and pushing as he hit me in my sweet spot.

"Wait a little, more," hinihingal at namamaos niyang sambit.

"N-ilus. . ." naiiyak na ako dahil sa sakit at pangangalay. Dahil sa pinaghalong nararamdaman ay hindi ko na alam kung susuko na ako o magtitiis pa. Hindi ko namamalayan na unti-unti ko na siyang naitutulak palayo."P-please. . ." I plead desperately.

It seems like he have no plans to budge. "Please what?" and he bumped himself harder. "Please say you want me too, Janella." he sounds serious and desperate, too.

"I. . ." hindi ko maituloy ang sasabihin ko dahil pakiramdam ko ay mababaliw na ako sa bawat kilos na pinapakawalan niya.

"Tell me, you're getting insane without me, too, don't you?"

"I was. . . About to. . ." I admit. Finally.

Rinig ko muli ang matigas niyang mura pati ang úngol niya. Dahil din sa panggigigil niya ay walang sabi na inangat niya ang isa kong paa. Napahiyaw ako sa ginawa niya! Hindi ko mapigilan ang sarili kong yakapin ang leeg niya, na mas idiniin ko pa siya sa akin. Ilang beses ko pa tinatawag ang pangalan niya.

Until he made his final blow.

Our eyes met with full of love and passion even though we're kinda out of breath. He both exchanging sweet smiles. Inilapit niya ang kaniyang mukha sa akin saka ginawaran niya ng maliit na halik ang aking labi at tungki ng aking ilong saka marahan niyang idinikit ang kaniyang noo sa aking mukha.

"I love you, Janella. Akin ka lang."

"Pagmamay-ari mo na ang puso ko, Nilus. Noon pa man."

For now, we let ourselves sink into the bliss.

**

Marahan kong iginalaw ang aking kamay. Kinakapa ko kung nasaan ang aking pouch bag. Isang malakas na tunog mula sa aking cellphone ang pumutol ng aking mahimbing na tulog. Nang tagumpay kong nailabas ang cellphone ay naniningkit ang aking mga mata para silipin ang screen. Nang mabasa ko kung sino ang kasalukuyang natawag ay tila nagising ang buo kong diwa, kasabay na napasapo ako sa aking bibig!

"Oh. My. God. . ." mahina kong bulalas.

Agad ako ginapangan ng pagkataranta. Hindi ko agad sinagot ang tawag ni Ardis. Iginala ko ang aking paningin sa buong kuwarto. Biglang nanumbalik sa aking alaala kun anong nangyari kagabi. Pumikit ako nang mariin. Dmn it!

Dahil sa tagal ko sinagot ang tawag ay naputol na ang ringtone. Muli ako napatingin sa screen. Mas lalo ako napamura nang makita ko kung anong oras na. It's already one in the afternoon! Nakita ko na ilang miss call at text message na ang ipinadala ni Ardis sa akin. Kinagat ko ang aking labi. Namataan ko ang sliding door patungo sa balkonahe ng unit. Gumapang ako paalis sa ibabaw ng kama. Ibalot ko ang aking sarili ng kumot kahit na masakit pa ang buong katawan ko! Mabilis kong dinaluhan ang balkonahe ay saktong tumunog ulit ang cellphone. Sa pagkakataon na ito ay nagawa ko na itong sagutin.

Idinikit ko 'yon sa aking tainga. "Hel---"

"Where are you, Janella?" matigas at galit na boses ni Ardis ang bumungad sa akin. "Sinundo kita sa kuwarto mo pero wala ka na doon. Nasaan ka at susunduin kita. Now."

"Sorry, Ardis. Babalik din ako d'yan. . . D'yan ko na ipapaliwanag. Sorry." saka mabilis kong ibinaba ang tawag.

Sunod kong ginawa ay bumalik ako sa loob para magbihis na ay siya naman ang pagpasok dito ng isang lalaki. Natigilan ako nang makita ko siya. Ganoon din siya sa akin. Biglang umiba ang ekspresyon sa mukha niya sa kaniyang nadatnan. Sa tingin niyang 'yon ay tila binabasa niya ang sitwasyon---kung ano ang ginagawa ko. Muli nagtama ang mga mata namin.

"Nilus. . ." mahina kong tawag sa kaniya.

"Where are you going?" malamig niyang tanong.

I swallowed hard before I answered. "I need to go. H-hinahanap na ako ni Ardis."

I saw how he clenched his jaw and fist. Mas lalo ako ginapangan ng kaba sa nakikita ko. I don't have any idea how to console him. Lalo na sa sitwasyon namin ngayon.

Hibang ka na talaga, Janella. Mahirap na nga ang buhay na ginagapangan mo, mas pinapahirapan mo pa ang sarili mo!

"So you're going back to him?" his voice weak when he asked. Nanatiling nasa akin ang namumungay niyang mga mata. "And you will leave me here?"

Ibinuka ko ang aking bibig para lumanghap ng hangin, sa gayon ay masasagot ko ang tanong niya. "I need to, Nilus." pero sa huli ay nanghihina ako nang bitawan ko ang mga salita na 'yon.

Pumikit siya nang mariin. Humakbang siya palapit sa akin. Ikinulong ng mga palad niya ang magkabila kong pisngi. Isinandal niya ang kaniyang noo sa akin.

"Can't you just stop leaving?" he almost whispers.

My heart dropped when he muttered those words. Sa puntong 'yon ay natatakot siya. Ayaw niya akong pakawalan. Lalo na't muli kaming nagkita.

"I don't want to lose you for the rest of my life, please. . ."

Marahan akong pumikit para maramdaman pa siya. Hinawakan ko ang mga kamay niya. Biglang sumagi sa aking isipan ang mga sinabi niya sa akin kagabi. Lahat nang iyon ay tumatak sa aking isipan kahit na sabihin nating nakainom ako.

"Ayoko rin namang iwan ka, Nilus." mahina kong sambit.

Bahagyang inilayo niya ang kaniyang mukha mula sa akin. Nagkatinginan kaming dalawa. "Then stay with me, my affinity." and he looks delighted.

Isang malungkot na tingin ang ibinigay ko sa kaniya. Yumuko ako. Dahan-dahan kong inalis ang kaniyang kamay mula sa pagkahawak niya sa akin. "I'm so sorry. . ." mahina kong sambit. At saka inayos ko ang sarili ko para umalis na ako sa harap niya kahit man labag man sa loob ko.

Pipihitin ko na sana ang doorknob na bigla siyang nagsalita.

"Janella," he called me with his frustrated tone. "What should I do, then? Ano bang dapat kong gawin para hindi ka umalis? Ano pa dapat kong gawin para hindi ka na bumalik sa kaniya?"

Mas bumibigat ang pakiramdam ko sa bawat salita na binitawan niya. Kinagat ko ang aking labi para pigilan ang sarili kong maiyak sa harap niya.

"Kung gusto mong lumuhod ako at ilang beses magmakaawa para hindi mo na ako iwan, gagawin ko." sunod niyang sinabi. Punung-puno ng pagsusumao.

Marahas akong humarap. "Kahit anong gawin natin, walang mangyayari. Walang magbabago, Nilus." mahinahon kong pahayag.

Ang akala ko ay matatanggap niya ang sinabi ko pero mukhang nagkamali pa yata ako. Ikinagulat ko na bigla niyang hinawakan ang isang kamay ko. Mas pinalapit pa niya ako sa kaniya. May bahid pa na pagkagulat sa mukha ko nang muli nag-krus ang mga mata namin. Mas bumilis ang pintig ng puso ko nang makita ko ang seryoso niyang mukha. May bakas man na galit pero mas nangingibabaw ang deteminasyon doon.

"Nilus. . ." I begged.

"Hindi kita susukuan," masuyo niyang sambit. Masuyo niya din hinawakan ang aking pisngi na hindi naaalis ang titig niya sa akin. "I'll let you stay with him for a while I'm thinking what to do to get you back. Babawiin kita mula sa kaniya."

Tumindig ang balahibo ko.

"Let me reminding you, I'm not a Hochengco for nothing. If the only way to get you is to steal you, I will. I don't mind it." sunod naman niyang hinawakan ang aking kamay. "I can do anything I want because you're my everything, Janella."