“Bazı tahtlar yalnız bir kişiye ait değildir; biri hükmederken diğeri büyür, susar, bekler… ama gölgede büyüyen her aslan, gün gelir güneşi ister.”-Şehinşah Derbet
***
Babür’ün karlı kubbeleri, ardı ardına gelen beş yılın suskun tanıkları olmuştu. Kuzey rüzgârı, her yıl daha keskin, her yıl daha hoyrat eserdi şehre. Lapa lapa yağan kar, sarayın taş avlularını beyaza bürürken içeride bambaşka bir sıcaklık hüküm sürüyordu: Beklenti. Tahtın varisi artık çocuk değil, on altı yaşına gelmiş bir delikanlıydı. Şehzade Destan, Babür’ün son umudu, tek şehzadesi olarak sarayın ve halkın gözünde kıymeti her geçen yıl artmıştı.
Onun saraya kattığı ağırlık, yalnızca hanedanın devamı olmasından değil, geçmişte yaptığı büyük bir oyundan geliyordu. Beş yıl önce, amcası Dumrul’un ihanetini açığa çıkartan
