دمرتني ومازلت أحبك

قصة دمرتنى ومازلت احبك. البارت الاول: فى عماره فى احياء مصر تسكن عائلة ال سليم. مكونه من اسرتين..الاخ الكبير ابراهيم سليم اسرته مكونه من زوجته وبنته و ابنه الكبير يوسف وده بطلنا الوسيم المغرور ومتكبر بجماله..ودى كل صفاته مغرووور. اما الاخ الصغير احمد سليم اسرته مكونه من زوجته وبنته ساره ودى بطلتنا بنت عمرها 20 سنه وتبقى بنت عم يوسف وصفتها بنت جميله جدا جدا اقرب من الملايكه على الارض. عيونها زرقاء رموشها طويله شعرها اصفر غامق خدودها ديما بالون الوردى وقومها ممشوق ولكن كل ده بيدريه طبيعتها وشخصيتها اللى اتعودت عليهم من وهى صغيره. رغم جمالها ده الناس كانت بتنفر منها بسبب حاجات بسيطه بالنسبه لها هى اللى هى مثلا النضاره اللى بتسمى بكعب الكوبايه. ولبس اشبه بلبس الولاد وطريقتها فى التعامل مع الناس بجديه..وعدم رقتها وعدم اظهار انوثتها. بس بتيجى لحد يوسف حبيبها اللى بتعشقه وبتموت فى التراب اللى بيمشى عليه وبتحاول نوعا ما تبقى رقيقه. بس هو ديما بيعاملها بجفاء ومش بيديها اهميه وبيقصر ديما فى كلامه معاها. وده بيقصر جدا جدا على ساره. .............................................................................................. فى شقة احمد سليم اول انسان بيبقى فايق اكيد لازم يكون ساره..خرجت الام سميره لما سمعت كركبا فى المطبخ ودخلت لقيت ساره بتحضر فطار وبتنضف وبترتب شوية حاجات. سميره:ايه ياساره انتى موعوده بالصحيان بدرى يابنتى الساعه لسا سته ونص ايه هتبيعى لبن. ساره بابتسامه:طيب قولى صباح الخير الاول ياماما. سميره:صباح الخير ياستى. ساره:يلا بقى روحى صحى بابا عشان نفطر سوا. سميره بسخريه:هو انتى فاكره ان ابوكى هيصحى دلوقتى ربنا يهد*كى يابنتى ..لسا ميعاد صحيانه الساعه عشره انتى اللى مزوداها شويه افطرى انتى بالهنا والشفا. ساره:على فكره بقى بابا المفروض يصحى قبلى ويروح شركته دى ولا غلط. سميره:اومال يوسف بيعمل ايه بيلعب ماهو بسم الله ماشاء الله ممشيها زى الساعه وبعدين عمك وابوكى كبرو على الشغل وكتر خيرو يوسف شايلها صح. ساره اول ماجت سيرة يوسف جتلها رعشه فى جسمها وسرحت فيه شويه وهى مبتسمه..وفاقت على صوت سميره. سميره:مالك يابت فى ايه؟؟ ساره:ها..لاابدا مافيش حاجه. سميره بعدم تصديق:ماشى انا داخله اكمل نوم ابقى نضفى الهول وكده عشان انا تعبانه. ساره:عنيا ياماما. سميره:تسلميلى ياحبيبتى. ............................................................................................ فى شقة ابراهيم سليم. ابراهيم قاعد مع زوجته وبنته بيفطرو. ابراهيم:روحى ياميرنا صحى اخوكى عشان ميتاخرش على الشركه. ميرفت:مافيش يوم كده تريح الواد وتروح انت واخوك. ابراهيم:ياستى اطلعى انتى منها انا حر انا واخويا وابنى وبعدين ابنك مشتكاش. ميرفت:هيقول ايه ياحبة عينى هو في زيه والله ابنى ده اللى طلعت بيه من الدنيا ربنا يخليهولى يارب. ميرنا:يسلام ياست ماما انتى ماجبتيش الا يوسف بس ايه انا وقعت من قعر القفه. ميرفت بحقن:انتى..انتى مطلعه عينى وتعبانى انما هو حبيبى مريحنى حاضر ياماما ونعم ياماما..مش انتى كل اما اقولك حاجه تعمليها بالعافيه. ميرنا بحزن:كده ياماما. ابراهيم:خلاص ياميرفت..انتى ياميرنا ياحبيبة بابا قومى صحى اخوكى الساعه بقت تمانيه ونص. ميرنا بحزن:حاضر يابابا. وراحت ميرنا تصحي يوسف. ابراهيم:خفى شويه على البنت مش كده..وخدى بالك من كلامك معاها حتى ياستى لو بتحبى يوسف اكتر منها متبينيش متخليهاش تكرهه بسببك. ميرفت:ميرنا تكره يوسف لالالا دى بتحبه اكتر منى انا وانت. ابراهيم:ياستى ربنا يخليهم لبعض بس برده اسمعى الكلام. ميرنا فى اوضة يوسف وبتصحيه. ميرنا:يوسف..ياجو قوم بقى ابوك بيستعجلك..يلا يايوسف بقى. يوسف بنوم:امشى ياميرنا وخدى الباب فى ايدك. ميرنا:امشى واخد الباب فى ايدى!!!قوم يايوسف بطل دلع. يوسف بنرفذه:يووووووووه الواحد ميعرفش يرتاح شويه فى البيت ده..عايزه ايييه. ميرنا بخضه:براحه بس على نفسك..بابا بعتنى اصحيك. يوسف بشئ من الهدؤ:تصحينى ليه يابنتى ده انا لسا مصلى الفجر و نمت. ميرنا حطت ايدها على دماغه وبتجسه:سلامتك ياخويا احنا الصبح ياجو الساعه تمانيه ونص. يوسف نط من مكانه وقالها:يانهار اسود وسبتونى نايم كل ده. ميرنا:انت نمت امبارح امتى؟؟ يوسف:نمت بعد ماصليت الفجر كنت سهران على شغل مهم. ميرنا:الفجر يايوسف!!معلش بس انت لازم تاخد كام يوم راحه انت بتتعب برده كفايه انك شايل الشركه لوحدك. يوسف:ايه لوحدك دى اومال الموظفين دول ايه؟؟وبقولك ايه انتى هترغى اطلعى بره عايز اغير هدومى. ميرنا:طب بس متزقش طالعه اهو. وطلعت ميرنا من اوضة يوسف ولسا هتروح اوضتها ميرفت ندهت عليها. ميرفت:ياميرناااااااااااااا. ميرنا:ايوه ياماما جايه اهو. وراحت ميرنا اوضة السفره عند ميرفت وابراهيم. ميرنا:نعم ياماما. ميرفت:بسم الله الرحمن الرحيم!!هو انتى ميرنا الحق ياابراهيم بتقولى نعم. ميرنا:يعنى انتى مش عاجبك حاجه خالص شايف يابابا قولى طيب اعملها ايه؟؟!! ابراهيم:معلش ياحبيبتى ماما بتهزر..وبعدين ياميرفت. ميرفت:لاببعدين ولا قابلين..صحيتى اخوكى؟؟ ميرنا:اه وبيلبس. ميرفت:طب تعالى لمى السفره ودخليها المطبخ..وشوفى انا مطلعه اكل النهارده عندك جوا ظبطيه كده وعلى الساعه 12 الضهر ابتدى فيه. ميرنا:حاضر حاجه تانى؟؟ ميرفت:لا شكرا يا ياختى. شالت ميرنا الاكل من على السفره ودخلته المطبخ وابتدت تعمل اللى قالت عليه ميرفت..لكن فى قلبها حزن شديد من معاملة امها ليها. يوسف خرج من اوضته وراح الليفنج يصبح على والده ووالدته. يوسف:صباح الخير يابابا. ابراهيم:صباح النور ياحبيبى. يوسف قرب على ميرفت وباس راسها. يوسف:صباح الخير ياماما. ميرفت بابتسامه:صباح النور يانور عيونى..ايه شكلك منمتش كويس. يوسف:اه فعلا ياماما انا تعبان اوى وكان نفسى انام بس هعمل ايه الشغل كتير ومحتجنى. ميرفت:ياحبيبى يابنى..طب ماتريح النهارده. ابراهيم:ياستى انتى مالك هو على قلبه زى العسل..وبعدين هو مالنا سايب لازم يحط عينه ويحافظ عليه. ميرفت:ايوه منا كلمتى ديما بتقف فى زورك. يوسف:ايه ايه ايه خلاص ياجماعه هتتخنقو ولا ايه..معلش ياماما..خلاص يابابا. ابراهيم:خلاص يابنى يلا روح انت شوف شغلك. ميرفت:خلى بالك من نفسك ياحبيبى. يوسف:حاضر ياماما ادعيلى انتى بس. ميرفت:دعيالك يانور عينى. ................................................................................................. ونزل يوسف درجات سلم الدور بتاعهم ووصل دور عمه احمد وقابل ساره وهى طالعه على السلم كانت بتشترى حاجات من بره..ساره لما شافته اتجمدت مكانها وبقت بتبصله بس بهيام..انما يوسف نظرته ديما ليها من فوق لتحت شبه مابيطقهاش شكلها مش بيعجبه ابدا خصوصا انها كانت لابسه بنطلون واسع وتونك طويل وايس كاب ونظراتها الكعب كوبايه دى. ساره بهيام:صباح الخير يايوسف. يوسف باشمئزاز وفى باله:ايه المناظر دى على الصبح. يوسف:اهلا ياساره عن اذنك. ونزل يوسف وساره لسا واقفا مكانها بتشم ريحته وهى مغمضه عينها وفضلت شويه ودخلت الشقه وهى مبتسمه وقابلت مامتها فى الطرقه وباستها فى خدها. سميره باستغراب:مالك ياساره؟؟ ساره وهى فى حاله من الهذيان العاطفى:انا..انا كويسه خاااااااااااااالص. سميره:ااااااااه..يبقى اكيد شوفتى يوسف. ساره بابتسامه:اه شوفته..شوفته بره..بره على السلم. سميره وهى بتقلدها:طب يلا ياختى..يلا على المطبخ..ورانا طبيخ. ساره بنفس حالتها:حاضر اهو حالا. سميره:ربنا يشفيكى يابنتى. ........................................................................................... يوسف وصل الشركه وبيسلم على اى حد يقا**ه وهو داخل ولكن عيون الموظفات عليه وهو سامعهم وهما بيتهمسه ويتلمزه عليه فزداد غروره اكتر لحد ماوصل الدور بتاعه وسلم على سكيرتيرته سمر. يوسف:صباح الخير ياسمر. سمر:صباح النور يابوص. يوسف:حد سال عليا؟؟ سمر:اه مستر ماذن يسرى اتصل بحضرتك. يوسف:ماقلش عاوز ايه؟؟ سمر:لا هو قال لما حضرتك تيجى ياريت تكلمه. يوسف:طب اطلبهولى وحوليه على مكتبى. سمر:حاضر يابوص. ودخل يوسف مكتبه وقعد وبدء يباشر اعماله ورن تليفون المكتب فرد. يوسف:ايوه ياسمر. سمر:مستر ماذن يسرى مع حضرتك يابوص. ماذن:السلام عليكم. يوسف:وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته. ماذن:اخبارك ايه يا يوسف بيه. يوسف:تمام ياماذن باشا انت ازى احوالك؟؟ ماذن:الحمد والشكر لله..انا كنت بكلمك بس كنت عايز استفسر عن حاجه. يوسف:اه طبعا اتفضل. ماذن:بخصوص الاتفاق اللى بيننا توقيع ال*قد هيبقا عندى ولا عند حضرتك. يوسف:اللى يريحك ياماذن بيه عندى عندك مش هتفرق. ماذن:خلاص هاجى انا بس اخلص شوية شغل واكلم اخويا محمد وانشاء الله نكون عندك بعد ساعتين. يوسف:فى انتظاركو. قصة دمرتنى ومازلت احبك. البارت الاول: فى عماره فى احياء مصر تسكن عائلة ال سليم. مكونه من اسرتين..الاخ الكبير ابراهيم سليم اسرته مكونه من زوجته وبنته و ابنه الكبير يوسف وده بطلنا الوسيم المغرور ومتكبر بجماله..ودى كل صفاته مغرووور. اما الاخ الصغير احمد سليم اسرته مكونه من زوجته وبنته ساره ودى بطلتنا بنت عمرها 20 سنه وتبقى بنت عم يوسف وصفتها بنت جميله جدا جدا اقرب من الملايكه على الارض. عيونها زرقاء رموشها طويله شعرها اصفر غامق خدودها ديما بالون الوردى وقومها ممشوق ولكن كل ده بيدريه طبيعتها وشخصيتها اللى اتعودت عليهم من وهى صغيره. رغم جمالها ده الناس كانت بتنفر منها بسبب حاجات بسيطه بالنسبه لها هى اللى هى مثلا النضاره اللى بتسمى بكعب الكوبايه. ولبس اشبه بلبس الولاد وطريقتها فى التعامل مع الناس بجديه..وعدم رقتها وعدم اظهار انوثتها. بس بتيجى لحد يوسف حبيبها اللى بتعشقه وبتموت فى التراب اللى بيمشى عليه وبتحاول نوعا ما تبقى رقيقه. بس هو ديما بيعاملها بجفاء ومش بيديها اهميه وبيقصر ديما فى كلامه معاها. وده بيقصر جدا جدا على ساره. .............................................................................................. فى شقة احمد سليم اول انسان بيبقى فايق اكيد لازم يكون ساره..خرجت الام سميره لما سمعت كركبا فى المطبخ ودخلت لقيت ساره بتحضر فطار وبتنضف وبترتب شوية حاجات. سميره:ايه ياساره انتى موعوده بالصحيان بدرى يابنتى الساعه لسا سته ونص ايه هتبيعى لبن. ساره بابتسامه:طيب قولى صباح الخير الاول ياماما. سميره:صباح الخير ياستى. ساره:يلا بقى روحى صحى بابا عشان نفطر سوا. سميره بسخريه:هو انتى فاكره ان ابوكى هيصحى دلوقتى ربنا يهد*كى يابنتى ..لسا ميعاد صحيانه الساعه عشره انتى اللى مزوداها شويه افطرى انتى بالهنا والشفا. ساره:على فكره بقى بابا المفروض يصحى قبلى ويروح شركته دى ولا غلط. سميره:اومال يوسف بيعمل ايه بيلعب ماهو بسم الله ماشاء الله ممشيها زى الساعه وبعدين عمك وابوكى كبرو على الشغل وكتر خيرو يوسف شايلها صح. ساره اول ماجت سيرة يوسف جتلها رعشه فى جسمها وسرحت فيه شويه وهى مبتسمه..وفاقت على صوت سميره. سميره:مالك يابت فى ايه؟؟ ساره:ها..لاابدا مافيش حاجه. سميره بعدم تصديق:ماشى انا داخله اكمل نوم ابقى نضفى الهول وكده عشان انا تعبانه. ساره:عنيا ياماما. سميره:تسلميلى ياحبيبتى. ............................................................................................ فى شقة ابراهيم سليم. ابراهيم قاعد مع زوجته وبنته بيفطرو. ابراهيم:روحى ياميرنا صحى اخوكى عشان ميتاخرش على الشركه. ميرفت:مافيش يوم كده تريح الواد وتروح انت واخوك. ابراهيم:ياستى اطلعى انتى منها انا حر انا واخويا وابنى وبعدين ابنك مشتكاش. ميرفت:هيقول ايه ياحبة عينى هو في زيه والله ابنى ده اللى طلعت بيه من الدنيا ربنا يخليهولى يارب. ميرنا:يسلام ياست ماما انتى ماجبتيش الا يوسف بس ايه انا وقعت من قعر القفه. ميرفت بحقن:انتى..انتى مطلعه عينى وتعبانى انما هو حبيبى مريحنى حاضر ياماما ونعم ياماما..مش انتى كل اما اقولك حاجه تعمليها بالعافيه. ميرنا بحزن:كده ياماما. ابراهيم:خلاص ياميرفت..انتى ياميرنا ياحبيبة بابا قومى صحى اخوكى الساعه بقت تمانيه ونص. ميرنا بحزن:حاضر يابابا. وراحت ميرنا تصحي يوسف. ابراهيم:خفى شويه على البنت مش كده..وخدى بالك من كلامك معاها حتى ياستى لو بتحبى يوسف اكتر منها متبينيش متخليهاش تكرهه بسببك. ميرفت:ميرنا تكره يوسف لالالا دى بتحبه اكتر منى انا وانت. ابراهيم:ياستى ربنا يخليهم لبعض بس برده اسمعى الكلام. ميرنا فى اوضة يوسف وبتصحيه. ميرنا:يوسف..ياجو قوم بقى ابوك بيستعجلك..يلا يايوسف بقى. يوسف بنوم:امشى ياميرنا وخدى الباب فى ايدك. ميرنا:امشى واخد الباب فى ايدى!!!قوم يايوسف بطل دلع. يوسف بنرفذه:يووووووووه الواحد ميعرفش يرتاح شويه فى البيت ده..عايزه ايييه. ميرنا بخضه:براحه بس على نفسك..بابا بعتنى اصحيك. يوسف بشئ من الهدؤ:تصحينى ليه يابنتى ده انا لسا مصلى الفجر و نمت. ميرنا حطت ايدها على دماغه وبتجسه:سلامتك ياخويا احنا الصبح ياجو الساعه تمانيه ونص. يوسف نط من مكانه وقالها:يانهار اسود وسبتونى نايم كل ده. ميرنا:انت نمت امبارح امتى؟؟ يوسف:نمت بعد ماصليت الفجر كنت سهران على شغل مهم. ميرنا:الفجر يايوسف!!معلش بس انت لازم تاخد كام يوم راحه انت بتتعب برده كفايه انك شايل الشركه لوحدك. يوسف:ايه لوحدك دى اومال الموظفين دول ايه؟؟وبقولك ايه انتى هترغى اطلعى بره عايز اغير هدومى. ميرنا:طب بس متزقش طالعه اهو. وطلعت ميرنا من اوضة يوسف ولسا هتروح اوضتها ميرفت ندهت عليها. ميرفت:ياميرناااااااااااااا. ميرنا:ايوه ياماما جايه اهو. وراحت ميرنا اوضة السفره عند ميرفت وابراهيم. ميرنا:نعم ياماما. ميرفت:بسم الله الرحمن الرحيم!!هو انتى ميرنا الحق ياابراهيم بتقولى نعم. ميرنا:يعنى انتى مش عاجبك حاجه خالص شايف يابابا قولى طيب اعملها ايه؟؟!! ابراهيم:معلش ياحبيبتى ماما بتهزر..وبعدين ياميرفت. ميرفت:لاببعدين ولا قابلين..صحيتى اخوكى؟؟ ميرنا:اه وبيلبس. ميرفت:طب تعالى لمى السفره ودخليها المطبخ..وشوفى انا مطلعه اكل النهارده عندك جوا ظبطيه كده وعلى الساعه 12 الضهر ابتدى فيه. ميرنا:حاضر حاجه تانى؟؟ ميرفت:لا شكرا يا ياختى. شالت ميرنا الاكل من على السفره ودخلته المطبخ وابتدت تعمل اللى قالت عليه ميرفت..لكن فى قلبها حزن شديد من معاملة امها ليها. يوسف خرج من اوضته وراح الليفنج يصبح على والده ووالدته. يوسف:صباح الخير يابابا. ابراهيم:صباح النور ياحبيبى. يوسف قرب على ميرفت وباس راسها. يوسف:صباح الخير ياماما. ميرفت بابتسامه:صباح النور يانور عيونى..ايه شكلك منمتش كويس. يوسف:اه فعلا ياماما انا تعبان اوى وكان نفسى انام بس هعمل ايه الشغل كتير ومحتجنى. ميرفت:ياحبيبى يابنى..طب ماتريح النهارده. ابراهيم:ياستى انتى مالك هو على قلبه زى العسل..وبعدين هو مالنا سايب لازم يحط عينه ويحافظ عليه. ميرفت:ايوه منا كلمتى ديما بتقف فى زورك. يوسف:ايه ايه ايه خلاص ياجماعه هتتخنقو ولا ايه..معلش ياماما..خلاص يابابا. ابراهيم:خلاص يابنى يلا روح انت شوف شغلك. ميرفت:خلى بالك من نفسك ياحبيبى. يوسف:حاضر ياماما ادعيلى انتى بس. ميرفت:دعيالك يانور عينى. ................................................................................................. ونزل يوسف درجات سلم الدور بتاعهم ووصل دور عمه احمد وقابل ساره وهى طالعه على السلم كانت بتشترى حاجات من بره..ساره لما شافته اتجمدت مكانها وبقت بتبصله بس بهيام..انما يوسف نظرته ديما ليها من فوق لتحت شبه مابيطقهاش شكلها مش بيعجبه ابدا خصوصا انها كانت لابسه بنطلون واسع وتونك طويل وايس كاب ونظراتها الكعب كوبايه دى. ساره بهيام:صباح الخير يايوسف. يوسف باشمئزاز وفى باله:ايه المناظر دى على الصبح. يوسف:اهلا ياساره عن اذنك. ونزل يوسف وساره لسا واقفا مكانها بتشم ريحته وهى مغمضه عينها وفضلت شويه ودخلت الشقه وهى مبتسمه وقابلت مامتها فى الطرقه وباستها فى خدها. سميره باستغراب:مالك ياساره؟؟ ساره وهى فى حاله من الهذيان العاطفى:انا..انا كويسه خاااااااااااااالص. سميره:ااااااااه..يبقى اكيد شوفتى يوسف. ساره بابتسامه:اه شوفته..شوفته بره..بره على السلم. سميره وهى بتقلدها:طب يلا ياختى..يلا على المطبخ..ورانا طبيخ. ساره بنفس حالتها:حاضر اهو حالا. سميره:ربنا يشفيكى يابنتى. ........................................................................................... يوسف وصل الشركه وبيسلم على اى حد يقا**ه وهو داخل ولكن عيون الموظفات عليه وهو سامعهم وهما بيتهمسه ويتلمزه عليه فزداد غروره اكتر لحد ماوصل الدور بتاعه وسلم على سكيرتيرته سمر. يوسف:صباح الخير ياسمر. سمر:صباح النور يابوص. يوسف:حد سال عليا؟؟ سمر:اه مستر ماذن يسرى اتصل بحضرتك. يوسف:ماقلش عاوز ايه؟؟ سمر:لا هو قال لما حضرتك تيجى ياريت تكلمه. يوسف:طب اطلبهولى وحوليه على مكتبى. سمر:حاضر يابوص. ودخل يوسف مكتبه وقعد وبدء يباشر اعماله ورن تليفون المكتب فرد. يوسف:ايوه ياسمر. سمر:مستر ماذن يسرى مع حضرتك يابوص. ماذن:السلام عليكم. يوسف:وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته. ماذن:اخبارك ايه يا يوسف بيه. يوسف:تمام ياماذن باشا انت ازى احوالك؟؟ ماذن:الحمد والشكر لله..انا كنت بكلمك بس كنت عايز استفسر عن حاجه. يوسف:اه طبعا اتفضل. ماذن:بخصوص الاتفاق اللى بيننا توقيع ال*قد هيبقا عندى ولا عند حضرتك. يوسف:اللى يريحك ياماذن بيه عندى عندك مش هتفرق. ماذن:خلاص هاجى انا بس اخلص شوية شغل واكلم اخويا محمد وانشاء الله نكون عندك بعد ساعتين. يوسف:فى انتظاركو. ................................................................................................... قصة دمرتنى ومازلت احبك. البارت الثالث: محمد:انسه ساره. ساره لفت لمص*ر الصوت وبصتله ودموعها فى عينها وعلى خدها..بصلها محمد وتنح قدام الوجه الملائكى ده وسحر عيونها الزرقاء الجميله والخدود المورده والبشره البيضاء..وفاق محمد على صوت ساره. ساره بدموع:نعم..حضرتك عاوز حاجه؟؟ محمد بارتباك:اااانا..كنت كنت. ساره بعصبيه:كنت اييييييه. محمد:كنت ككنت عايز اطمن عليكى..قصدى يعنى عشان اللى حصل فوق وكده.. متزعليش. ساره:متشكرا لاهتمام حضرتك انا مش زعلانه. محمد:وعارفه والله مش لايق عليكى الزعل اسمعى منى..عارفه هقولك وصفه سحريه اتعملى مع الزعل على انه عدو..ساره بتبصله باستغراب من كلامه. محمد:هبسطهالك..تخيلى انك واقفه على حلبة مصارعه والحزن هو خ**ك.اااه بس خلى بالك الحزن خ** مش سهل ابدا. وكمل بحركات مسرحيه. محمد:ولما تبدا الجوله الاولى هتتهزمى وفى الجوله التانيه هي**ق منك الفرحه وفى الجوله التالته والرابعه هيد*كى احزانه كلها دفعه واحده وفى الجوله الخامسه هياخد منك كل حاجتك الحلوه وفى الجوله السادسه هيقضى عليكى تماما وهيفوز الحزن بس انتى هتض*بيه طااااخ طييخ طاااخ طااااااااااااااااخ. ساره اندمجت معاه وهجمت عليه وكانت هتض*به. ساره:ااااااااااااااااااااااااه. محمد بخضه:ااااااااا مالك؟؟ ساره فاقت وقالتله:ااا..انا اسفه. وبعدين انفجرت فى الضحك وكذلك محمد. محمد:هههههههه شوفتى بقى لما بتضحكى بتبقى احلى ازاى. ساره ات**فت وبصت فى الارض. ساره بابتسامه:ميرسى اوى لحضرتك خففت من حزنى وخلتنى اضحك. محمد بمرح:دى شغلتى اساسا. ساره ضحكة ضحكه صغيره ساحرته. وقالها بتلقائيه:تعرفى انك جميله اوى. بصتله ساره بغضب ودارت وشها الناحيه التانيه. لف محمد وبصلها وقالها وهو بيحاول يخفف من حدة الموقف:والله انا مقصدش اضايقك اقسملك والله بجد متزعليش انا والله ارتحتلك اول ماشوفتك وقلبى اتفتحلك..معلش متزعليش منى بجد انا اصلى اللى فى قلبى على ل**نى واعتقد ان دى مش حاجه وحشه ولا ايه؟؟ ساره بصتله وابتسمت. ساره:خلاص حصل خير. محمد:هبقى سعيد جدا لو بقينا اصدقاء. ساره:اه طبعا ليه لا. محمد طلع من جيبه كارت واداهولها. محمد:ده كارت فى كل ارقامى لوحبيتى تتكلمى او لو جتلك نوبة الحزن دى تانى انا موجود هنفيهالك فى ثوانى. ساره:ههههههههه ماشى انشاء الله شكرا. وخدت منه الكارت..وهنا جت ميرنا واستغربت لما شافت ساره واقفه مع واحد غريب. ميرنا:ساره..فى حاجه؟؟ ساره:لا ابدا ياميرنا مافيش..اعرفك استاذ ااااا. محمد بسرعه:محمد..محمد يسرى. ساره:استاذ محمد يسرى..اللى كان فوق عند يوسف. ميرنا:اه تشرفنا. محمد:الشرف ليا. ميرنا:طب يلا يا ساره. ساره:اه يلا..عن اذنك. محمد:اتفضلو اتفضلو. ومشيت ساره وميرنا بالعربيه وبص عليهم محمد لحد ما اختفو من قدامه وبعدين طلع الشركه تانى..ودخل مكتب يوسف. ماذن:ايه يامحمد اتاخرت كده ليه؟؟!! محمد:ما انا قولتلك انى كنت بعمل مكالمه. ماذن:لازم ناس مهمه. محمد بصوت منخفض:مهمه جداااا. ماذن:ايه. محمد:ها..لالا مافيش. ......................................................................................................................................................... ساره ميرنا فى العربيه فى طريقهم للعوده الى البيت. ميرنا:الا قوليلى ياساره..انتى كنتى واقفه مع الاسمه محمد ده ليه؟؟ ساره:عادى بس على فاكره هو اللى جه ووقف معايا مش انا اللى وقفت معاه..بس ده طيب اوى ماسبنيش الا لما ضحكت. ميرنا:لا والله..طب تمام ياست ساره هتحولى نشاطك من يوسف لمحمد ده؟؟ ساره بغضب:اسكتى ياميرنا اسكتى خالص انتى عارفه كويس انا اد ايه بحب يوسف..بس هو رافضنى. وكملت بدموع:ليه بس ياميرنا بيعمل كده انا والله بحبه لو طلب عنيه هدهومله..شوفتيه النهارده عمل معايا ايه؟؟ ميرنا بتاثر من كلامها:خلاص ياساره اهدى بقى..والله اخويا ده حمار..حمار كبير كمان..معلش ياحبيبتى بكره هيعرف قمتك وسعتها اتقل براحتك يا جمييل. وغمزتلها. ساره بابتسامه:ده وقت هزار بذمتك؟؟ ميرنا:ههههههه ايه ياساره بضحك معاكى ياستى. ساره:ضحكى ياختى. ووصلو البيت وطلعت ميرنا شقتها ودخلت ساره شقتها. احمد كان بيقرا فى الجورنال. احمد:ها ياساره عملتى ايه؟؟ ساره ملقتش كلام تقوله. ساره:.............................. احمد:ايه يابنتى فى ايه؟؟ ساره بارتباك:مممافيش...مافيش يابابا. احمد:طب ايه عملتى ايه شوفتى مكتبك طيب عجبك؟؟ ساره بحزن:لا يابابا ماشوفتش. احمد:اومال روحتى تعملى ايه؟؟ ساره بكذب:يابابا يوسف كان فى اجتماع والاجتماع طول ف ماعرفتش اشوف حاجه. احمد:ااااه طب مش مشكله شوفى هتروحى امتى تانى. ساره:حاضر. ............................................................................................................................... ومرت ساعات على بيت ال سليم ودقت السادسه ووصل يوسف البيت..ودخل شقته وكانت عيلته قاعده بتشوف التليفزيون. يوسف:السلام عليكم. كلهم:وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته. ميرفت بابتسامه:ازيك ياحبيبى. يوسف:ههههه كويس ياماما. ميرفت:احضرلك الغدا. يوسف:لا ياماما اتغديت بره. ميرفت:طب تشرب عصير فريش؟؟ يوسف بنص عين:م**مه يعنى..مممم ماشى. ميرفت بجفاء لميرنا:بت ياميرنا قومى هاتى لاخوكى عصير. ميرنا قامت بحزن ومردتش عليها. ميرفت:شوفو البت مابتردش عليا ازاى. يوسف:ياماما هى عملت حاجه. ابراهيم:لا ازاى متبقاش امك لو مانكدتش على اختك. ميرفت:اه بقيت انا المحقوقه ماشى ادينى سكت اهو. يوسف قرب عليها وباس راسها. يوسف:انتى تتكلمى براحتك ياست الكل بس احنا كان قصدنا انها معملتش حاجه غلط. ميرفت بابتسامه:والله انت اللى ناصفنى فى البيت ده يابنى. يوسف:هههههههه كلنا هنا رهن اشارتك يا ماما..يلا بقى عن اذنكو انا داخل اوضتى. ودخل يوسف اوضته ورما نفسه على السرير واسترخى..وخبط بابا اوضته فاذن بالدخول. دخلت ميرنا وهى حزينه خالص..بصلها يوسف بحنان وقالها. يوسف:تعالى ياميرنا..تعالى اقعدى جمبى. قعدت ميرنا. يوسف:ايه مالك مقشره كده ليه؟؟ ميرنا:يعنى انت شايف كل اللى بيحصل وبتقولى مقشره ليه!! يوسف:وهو ايه اللى بيحصل؟؟ ميرنا:لا والله ماتعرفش حاضر انا هقولك. وقعدت تشكيله عن خلافتها وخنقتها مع والدتها..وفى الوقت ده خبط باب شقة ابراهيم قامت ميرفت تفتح وكانت ساره. ميرفت بابتسامه:اهلا ياساره..ادخلى ياحبيبتى. ساره:شكرا ياطنط. ودخلت ساره وسلمت على عمها. ابراهيم:ساره عندنا..اهلا اهلا ياحبيبتى تعالى اقعدى تعالى. ساره:شكرا ياعمو انا كنت جايه لميرنا. ابراهيم:هى اكبد فى اوضتها ادخوليلها ياحبيبتى. ساره:ماشى عن اذنكو. ابراهيمميرفت:اتفضلى. مشيت ساره فى الطرقه اللى بتوصل للاوض وكانت هتخبط على اوضة ميرنا..بس سمعت صوتها فى اوضة يوسف..قربت من الباب عشان تخبط وتكلم ميرنا لكنها وقفت لما سمعتهم بيتكلمو عليها واتصدمت من اللى سمعته. يوسف:يابنتى ساره دى لازم تودوها تكشفو عليها وتتاكدو اذا كانت ولد ولا بنت. ميرنا:لا يايوسف انت زودتها اوى متتكلمش عنها كده ولعلمك بقى ساره احلى بنت ممكن اكون شوفتها فى حياتى بس هى اللى مخبيا جمالها ده. يوسف:والله بقى جميله مش جميله لنفسها مش ليا. ساره كانت واقفه بتسمع كل ده من ورا الباب وهى مصدومه ودموعها نزلت بغزاره على وشها..مستحملتش اكتر من كده وطلعت تجرى وابراهيم شافها وهى طالعه بالشكل ده بتجرى وبتعيط ف نده عليها هو وميرفت لكن لاحياة لمن تنادى..خرجت ساره من الشقه ونزلت على شقتها. stop...flash Back. نرجع كام دقيقه لورا. يوسف:مالك مقشره كده ليه؟؟ ميرنا:يعنى انت شايف كل اللى بيحصل ده وبتقولى مقشره ليه. يوسف:وهو ايه اللى بيحصل؟؟ ميرنا بتهكم:لا والله ماتعرفش ايه اللى بيحصل طيب انا هقولك ايه اللى بيحصل..ماما مش طايقانى حسا انها هاين عليها تطردنى من البيت وكل شويه تتخانق معايا بسبب وبدون سبب وبعملها اللى بتطلبه. ومع ذلك برده مبيعجبهاش وبتقولى كلام بيضيقنى والله انا تعبت خلاص. وقربت اتعالج بسببها. وكملت بسخريه:وانت تقولى هو ايه اللى بيحصل لا ياسيدى محصلش حاجه. يوسف وهو مندمج فى كلامها:ياااااااااااه كل ده معبيا من امك ده انتى قلبك اسود اوى. ميرنا:مين انا!! الله يسامحك دا انا لوكنت لقيته كانت هتعاملنى احسن من كده. يوسف:هههههههه يارب يا مونى الحكايه متقلبش بجد والاقى امك فى الاخر قلبت عماد حمدى وتقولك. وكمل بحركه مسرحيه:انتى مش بنتى وانا مش امك انتى لقيته لقييته لقييييييييييته ههههههههه. ميرنا مسكة المخده وض*بته. يوسف:خلاص يامجنونه. ميرنا:وكمان بتهزر الله يسامحك يا اخى. يوسف:خلاص بقى يا مونى ميبقاش قلبك اسود..خلاص بقى وانتى موزه كده..بكره هاحط مكتب قدام العماره واقعد والاقى العرسان طوابيييييير وانا اكتب بيانتهم واعد اصنف ادى اختى لانهى واحد فيهم. ميرنا:ايوه ياخويا اضحك عليا بكلمتين. يوسف:وهل ده ظنك فيا؟؟ ميرنا:لا لاسمح الله ابدا..اه صحيح تعالى هنا. يوسف:جيت اهو نعم؟؟ ميرنا:ايه اللى انت هببته الصبح ده مع ساره فى الشركه؟؟ يوسف وقد انتابه الضيق:ليه بس السيره دى دلوقتى. ميرنا:يايوسف انت ماشفتش نفسك كنت بتكلمها ازاى كفايه انك **فتها قدام الناس. يوسف بنرفذه:ما انا واحد مش فاضى اسيب شغلى وقال ايه تعالى ورينى مكتبى ده كلام ياناس. ميرنا:كان ممكن ترفض بشكل مهذب مش تهينها بالشكل ده..بذمتك ماصعبتش عليك لما عيطت جرحت مشاعرها على فكره. يوسف بسخريه:نعم..مشاعر..انتى فاكره انها بنت زى باقى البنات يابنتى ساره دى لازم تودوها تكشفو عليها وتتاكدو اذا كانت ولد ولا بنت. play: ياترى ايه اللى هيحصل؟؟؟؟؟؟!!!!!