Chapter 27
Chapter 27: Ang Gabing Hindi Mapakali Tahimik ang biyahe habang papalayo ang kotse ni Marco mula sa café. Nakatitig lang si Luna sa bintana habang pinagmamasdan ang mga ilaw ng lungsod na dumadaan. Pakiramdam niya ay parang napakalayo na ng lahat. Ang mansyon. Ang buhay niya kasama si Adrian. At ang mga alaala na minsan niyang pinaniwalaang totoo. Sa harap ng kotse ay paminsan-minsang napapatingin si Marco sa kanya sa rearview mirror. Halata sa mukha ni Luna ang sakit. At kahit hindi ito nagsasalita… ramdam niya kung gaano kabigat ang nararamdaman nito. “Luna.” Mahina niyang tawag. Hindi agad sumagot ang babae. “Gusto mo bang pumunta muna tayo sa ospital?” Napalingon siya. “Sa papa ko?” Tumango si Marco. “Baka gumaan ang pakiramdam mo kapag nakita mo siya.” Tahimik si Lu
- Writer
