Chapter 26: Ang Layo na Hindi Madaling Tawirin Mabilis na naglalakad si Luna sa gilid ng kalsada habang pinipigilan ang pagluha. Hindi niya alam kung saan siya pupunta, basta ang alam niya ay kailangan niyang lumayo. Lumayo kay Adrian. Lumayo sa kasal na ngayon ay alam na niyang nagsimula lamang sa isang kasunduan. Mahigpit niyang hawak ang kanyang bag habang patuloy na naglalakad. Bakit ganito kasakit…? Hindi naman dapat. Alam naman niyang hindi totoong kasal iyon. Pero sa paglipas ng mga araw… unti-unti siyang naniwala na may espesyal na bagay sa pagitan nila. Na may halaga siya kay Adrian. Ngunit ngayon… parang biglang naglaho ang lahat. “Luna!” Napahinto siya nang marinig ang boses na iyon. Mabilis siyang lumingon. Nandoon si Marco, hinahabol siya. “Sandali lang.” Hum

