Chapter 10
Ariana Xiamara
NAKALUHOD pa rin ako sa sahig, ang mga labi ko'y nanginginig habang hawak ko ang natitirang buhok ko. Ang malamig na sahig ay tila mas malamig pa kaysa sa nararamdaman kong kahihiyan. Narinig ko ang tunog ng pinto na biglang bumukas, at nakita ko si Chel na tumigil sa may pintuan.
Halos manlaki ang mga mata niya nang mapansin ang mga hibla ng buhok kong nagkalat sa sahig. "Oh my God, Aria!" mabilis niyang sinabi, at dali–daling lumapit sa akin.
Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko, pilit akong tinitingnan sa mata. "Ano'ng nangyari?! Si Amaya ba?" tanong niya, halos hindi makapaniwala.
Tumingala ako sa kanya, nangingilid ang luha sa mga mata ko. Mahina at nanginginig ang boses ko nang magsalita. "Chel, tulungan mo ako...ayoko na dito. Please, gusto ko nan
