Costiño Series 2: Owned by my Enemy

Kabanata 3

Kabanata 3

Notebook

Maaga akong umalis ng bahay, kagabi naalala ko na ngayong araw pala ang quiz namin sa Philosophy kaya kailangan kong mag review. Knowing my subject teacher halos lahat ng question niya ay explanation ang sagot.

I did not eat my breakfast because of hurrying, mom and dad are still sleeping when I leave the house. s**t alas syete palang ng umaga, pero andito na ako sa skwelahan namin. I can't believe what I'm doing. Hindi sana ako hahantong sa ganitong sitwasyon kung wala lang yung kabute na yun.

I know he will make the quiz perfect, yun pa magpatalo sa akin. Knowing him? Ayaw nun maungusan ko, kaya kailangan ko talagang mag review ng mabuti.

Tahimik akong nakaupo sa permanent seat ko, wala pang katao-tao dito at ang tahimik ng kapaligiran. Mabuti nalang si manong guard ay mas maaga pa sa principal kaya medyo nawala ang takot ko.

Pinalibot ko muna ang tingin sa room namin. May mga scratch paper na nagkalat sa sahig, namumuti narin ang sahig kasi hindi pa na floor wax, tapos yung basurahan punong puno dahil hindi tinapon ng sweeper kahapon. Bakit ba ganito kadumi ang room namin? And why we are sharing one room?

Naalala ko na hindi lang pala kami ang gumagamit nitong room. Grade seven student are also using this room, and some are eight and nine. Nakikigamit lang pala kami hayys. We don't have own room, kulang kasi ang facility dito sa paaralan namin, sumasabay pa ang populasyon ng mga istudyanteng dito napipiling mag-aral.

Tominamos Integrated School is one of the biggest school in our district. Actually, our school is a home of valedictorian student kaya palaging nari-recognize ito sa mga universities. The mayor of municipality donating the three floor building for senior high kaya ito ang ginagamit namin sa ngayon.

May mga single room naman sa ibang bahagi ng school namin, kaya iyon ang ginagamit for junior high. And we have two flag pole, and quadrangle are big. Mabuti nalang at hindi ako maarte masyado, well alam ko naman sa sarili ko na may pagka-maarte ako pero slight lang.

Dahil tinatamad akong maglinis kaya pinabayaan ko nalang ang mga kalat at sinimulan nang hanapin ang notebook ko para sa Philosophy. Pumantay ang kilay ko ng hindi matagpuan ang notebook sa bag. Where did I put it? Deretso sa bag ko lang naman nilalagay yun ha! That's impossible.

Tumayo pa ako sa upuan at lumuhod para hanapin sa baba ng chair ko. I didn't see anything, puro mga bitak-bitak na simento lang ang nakita ko. f**k I need it right now!

"Are you looking for this?"

Napatigil ako sa paghahanap ng marinig ang baritonong boses sa likod ko. Base palang sa pagkaka bigkas niya ng salita ay nakilala ko na agad ang tao sa likod ko. Why the hell he's early?

"Tumayo ka nga Lorella. I can see the garter of your panty.." He said serious.

Mas lalong pumatay ang kilay ko dahil sa sinabi niya. Why the hell he concern ha? Wala siyang karapatan kung maghubad man ako dito sa room namin, o kahit sa labas. He doesn't have right to me. Tumayo ako ng hindi siya nililingon, pinagpag ang kamay at tuhod bago humarap sa kanya.

Pagkaharap ko bumungad sa akin ang seryoso niyang mukha at nakatitig niyang mata sa akin. Nailang ako sa klase ng titig niya, halos matuyo ang pawis ko sa noo dahil sa mga matang nagbibigay tensyon sa akin. Can he stop staring? I'm conscious f**k.

"And why are you concerned? Wala kang pakealam kung makita man ang panty ko or even maghubad ako dito. You don't have the right, mind it." Mataray kong sabi.

Mas lalong naging seryoso ang mata niya, bumaba ang tingin ko sa braso niyang unti-unti nang lumalabas ang mga ugat. Napalunok ako bago umiwas ng tingin sa kanya.

"Rights? Are you talking about my right? Sa ngayon wala pa...pero sa oras na magka meron ako hindi mo magugustuhan ang karapatan ko."

Napahinga ako ng malalim bago tumalikod sa kanya. I can't take his eyes, it's burning me. Huminga-hinga ako bago kinalma ang sarili. He's just thinking nonsense, he's just scaring me so that I could not answer the question properly. He's just deceiving me.

Humarap ulit ako sa kanya nang nakataas ang kilay. His eyes still serious, and his jawline clenched tightly.

"Stop talking nonsense Mr. Costiño. Akala mo hindi ko nahahalata ang mga sinasabi mo sa akin. You just deceiving me so that I lose the quiz. Ang galing mo din eh.." Galit kong sabi.

Ngumisi lang siya at nagkibit-balikat sa akin. Napansin naman ng mata ko ang kamay niya, he is handling a notebook. To be exact is my f*****g notebook. How did he get it? Is he sabotaging me?

Galit kong hinablot sa kanya ang notebook habang siya ay wala lamang reaksyon. I can't believe he can do this, I can't believe he can sabotage me.

"Is this your plan ha? Nakawin ang notebook ko para hindi ako makapag review. How dare you." Galit kong sigaw.

He just stood and stare at me blankly. Nagngingitngit ako sa galit samantalang siya ay parang wala lang. Ibang klase din siyang magnanakaw eh, akala mo kung sinong anghel may demonyo din pala sa loob.

"Kung ninakaw ko yan baka hindi ko na isuli sayo. I prefer burning it so that, you couldn't review for quiz." He said coldly.

Napatunganga ako sa sinabi niya. Burning it? So saan niya ito nakuha? Nahulog ko ganun?

Umiwas siya ng tingin tsaka nilakad ang upuan niya sa tabi ko. Pinapanood ko lang siya habang nilapag ang bag niya sa upuan at hubarin ang suot niyang jacket. And why did I watching at him? Umiling iling ako bago huminga ng malalim at umupo. f**k I accused him for something he didn't do.

I accused him again for nothing. I should investigate sometimes para hindi bintang ng bintang nalang ako. Napapahiya ako sa mga nagagawa ko eh.

Tumahimik ako at binuklat nalang ang notebook para magsimula nang mag review. Hindi ko siya nililingon, ayokong makita ang mata niyang nakatitig sa akin ngayon. Baka iniisip niya na baliw na ako dahil sa pagbintang ko ulit sa kanya. I know that accusing someone and you don't have strong evidence is f*****g wrong, but can't you blame me? Matindi ko siyang kalaban, nung grade eleven kami halos saksakin ko siya ng patalikod dahil sa kayabangan niya. Mabuti nga at ngayon ay medyo nag iba siya, napapansin ko kasing palagi siyang sumusulpot sa likod ko, at hindi tinatanggal sa akin ang mata.

I'm not assuming but I think he changed from being arrogant and now concern man to me. Dati kasi wala lang siyang pakealam sa akin, kahit pa binu-bully ako, kahit pa nagkakamali ako sa grammar ko, kahit pa pinagtatawanan ako ng buong classmate ko ay parang wala lang sa kanya. Pero ngayon, galit siya pag may tumatawa sa akin, galit siya pag may nang-aasar sa akin, at galit siya pag may kasama akong ibang lalaki.

Why do I concern now?

Stop thinking that asshole Exaltacion Lorella, kailangan kong mag-aral ng mabuti sa ganun ay hindi ma-disappoint si mama sa akin. She want me to have a latin honor, she want me always on top kahit nahihirapan na ang katawan ko, kahit pagod na din ako. I need to give her want, I need to give what she want for me.

Sinimulan kong basahin ang unang leksyon namin kahapon, binabasa ko pero walang pumapasok sa utak ko dahil sa nakakailang niyang titig. I cannot concentrate because of his eyes, it's giving me goosebumps.

Huminga ako ng malalim bago pinagpatuloy ang pagbabasa na wala namang pumapasok sa isip ko. I need to review this topic because half of the quiz might get here, baka dito lang kumuha si ma'am ng mga questions kaya kailangan kong pag-aralan iyon pero paano ko naman gagawin kung may mga matang nakatitig sa akin ngayon.

Kinagat ko ang ibabang labi bago nagpasyang umangat ng tingin sa kanya na dapat hindi ko nalang ginawa. Nauntog ang noo ko sa labi niya kaya ang labas ay parang hinalikan niya ako sa noo. Halos kapusin ako ng hangin dahil sa pagkakadampi ng basa niyang labi sa noo ko, I can feel my thighs trembling.

Umatras agad ako at tinignan siya ng hindi makapaniwala. Why did he kiss me on my forehead? Why he do that?

Napakurap-kurap ako bago lumunok at umiwas ng tingin sa kanya. Until now, my heart beating so fast, and I know my cheeks is red right now.

"Aral-aral ka pa eh....housewife lang din naman kita in the future." He whisper.

Napalingon ako sa kanya dahil sa sinabi niya. Why did he say? I didn't understand it, masyadong mahina ang boses niya.

"What?" Mataray kong tanong.

Umiling iling lang siya bago umiwas ng tingin sa akin. Kinuha niya ang bag sa likod at binuksan, may kinuha siya sa loob kaya umiwas nalang ako ng tingin. Wala naman ata siyang balak ulitin ang sinabi kanina. Pero bumalik ulit ang tingin ko sa kanya ng nilabas niya sa bag ang plastic na may lamang pandesal.

Napakurap ako bago tinignan ulit ang tinapay na nilabas niya mula sa bag. Seriously? Nagdala siya ng pandesal dito. The great Delbrose Ranniel has this bullshit bread on his bag. How funny!

Nang masarado niya ang bag ay tumingin agad siya sa akin. Tinanggal niya sa pagkaka tali ng plastic bago iharap sa akin. He offer me his bread and literally my eyes shocked. Why did he think? Na kumakain ako ng ganyang tinapay? Hell no, sa bahay nga halos hindi ko pansinin ang mga mahal na tasty bread o croissant na ginagawa ng mga maids namin, tapos siya? Pandesal ipapakain sa akin.

Nandidiri ko siyang tinignan habang naghihintay sa pagpulot ko ng tinapay niya.

"No thanks. I don't eat bread like that, so much poor." I said.

Nakita kong dumilim ang mata niya, umigting ang panga bago ilapag sa desk arm niya ang pandesal.

"Darating ang araw na kung ano ang kinakain ko ay siyang kakain mo din. Kaya simula ngayon ay matuto ka nang kumain ng mga ganito Lorella." He said.

Kumunot noo ako bago umiwas ng tingin sa kanya. Ano bang mga pinagsasabi niya? Bakit ko naman kakain ang kinakain niya? He's totally insane.

Hindi nalang ako sumagot sa kanya at nagpatuloy nalang sa pagbabalik tanaw sa mga notes ko. Nakita kong tinali niya ulit ang plastic bago binalik sa bag niya. Nanlumo ako bigla dahil sa tinapay na binigay niya, parang may kung anong mabigat dito sa puso ko nang tinago niya ang pandesal. Bakit parang nanghihinayang ako?

Am I beggar?

Inalis ko nalang sa isipan iyon at binasa ulit ang mga notes ko. Makalipas ng ilang minuto, naririnig ko na ang ingay sa hagdanan hudyat na may mga istudyante na sa building. Tinignan ko ang orasan sa cellphone ko, seven fifty na kaya unti-unti nang nagsisi datingan ang mga classmate ko.

Maingay ang mga boys na pumasok ngunit nawala iyon ng tumingin sila sa akin...sa aming dalawa. Para bang hindi sila makapaniwala na pareho kaming maaga dito sa room. Aba'y malay ko diyan sa isa, ako ang nauna dito kaya wag nila akong tanungin.

Hindi ko nalang sila pinansin, sunod namang dumating ang mga babae na nag-uusap usap din tungkol sa mga brand ng lipstick nila, gaya ng mga reaksyon ng boys ay ganun din sa kanila. Like they saw a two ghost in our room. They are just being overacting.

Pumasok ang teacher namin para sa subject na understanding culture, society and politics. He started giving the group for reporting.

"I will assign the reporting by your seatmate. Kung sino ang katabi mo ay siyang magiging ka-partner mo sa topic na ibibigay ko." Sir announced.

Napalaki ako ng mata habang hindi makapaniwalang tumingin kay sir. Is this serious? Kaming dalawa nitong katabi ko ay magka partner? No way...

Tumayo ako kaya napatingin sa akin si sir. Nagtatanong ang mata niyang tumingin sa akin.

"Yes Miss Fumar? Problem?" He asked.

Huminga muna akong ng malalim bago magsalita.

"Sir can we separate? Pwede naman akong maki-partner sa ib--"

Naputol ang sasabihin ko nang may kamay na humablot sa akin at binalik ako sa pagkaka-upo. Nanlilisik ang mata kong tumingin sa walang hiyang lalaki na humablot sa kamay ko.

"Sir don't mind her. We are just having misunderstand about perception of the topic. No worries sir." He calmly said.

Umiling iling ako bago magsalita ngunit naunahan ako ni sir.

"That's good. Hanggang ngayon parin ba ay magkaaway kayo? Naku, you two should help each other para maging maganda ang Pilipinas. Nothing question? Tomorrow we will proceed to the first reporters. Goodbye Class." He final announced.

Hindi ako makapaniwalang tumingin kay kabute, nakangisi siya sa akin habang hawak hawak ang topic namin. Bakit niya ba iyon ginawa? Why did he let it happen? Alam naman niyang iba ang pananaw namin kaya mag-aaway lang kami sa report na'to.

"Akin ka ngayon Miss Fumar.." He whisper.

Inirapan ko lang siya bago padabog na tumayo, kinuha ko ang bag at iniwan siyang nakangisi. He so arrogant f**k, akala niya ang gwapo gwapo niya pero gwapo naman talaga siy-- f**k why did I compliment him?

Tumataas na naman ang dugo ko sa kanya, kung ano-ano nalang ang pinagsasabi niya sa akin. He become corny and it's irritating me.

He frustrate me so much...

--

Alexxtott