Sinulit namin ang gabing hindi pa kami parehong abala. Nang sumunod kasi na araw ay para bang walang nangyari at halos hindi na magtagpo ang landas namin ni Pentagon. Sa bahay naman wala ako masyadong ginagawa since ilang Linggo pa bago ang pasukan. Minsan nga natutulala na lang ako dahil wala namang magawa, wala na rin naman akong trabaho at ang tagal pa ng pasukan. Minsan iniisip kong tawagan si Pentagon. Sa sobrang bored siguro kaya nakakaramdam ako ng lungkot.
Iyon nga lang ang nakakalungkot, minsan hindi na nito nasasagot ang mga tawag ko. At madalas unattended din. Ewan ba, bago pa lang naman pero nararamdaman ko na ang hirap. Mali yatang—ewan.
Sa halip na magmukmok ay nakisabay ako sa paanyaya ni Ma’am Bessy. May ilang araw daw itong leave, medyo nastress daw sa bagong Mayora. M
