The Innocent girl Encountered[Devils Series # 2] on going

Chapter 5

Maxton

"Sir... Sir... Nandito po, iyong babaeng, hinahanap, natin!" Tawag na sigaw sa akin, ng isang sa mga tauhan ko. Immediately, i go there sa sinasabi niya. Even though the weather was very bad because of the typhoon. I still tried to find the girl I wanted to see. Kahit mga kaibigan ko pinipigilan ako sa desisyon ko, na puntahan at hanapin ang babae, umagaw ng atensyon ko. I don't what she name? Until someone told me. The woman lives in the mountain.

Gamit ang pribado kung aerocopter. Mabusisi ang paghahanap ko sa babae iyon. Sa tulo na din ng mga tauhan ko at sa mga kaibigan ko. Kahit masama ang panahon ay sumama sila sa akin sa kabaliwan ko. Dahil sa isang babaeng, tiga bundok. Maraming buhay ang nakasalaylay, habang nasa hipapawid kaming lahat at hindi kuna inisip ang mga buhay namin. Ang nasa isip kulang, ang makita ang dalaga?

Hindi ko rin inaalam kung may asawa, naba at anak ang babaeng, hinahanap ko? Nanlumo ako ng makita kung nakahandusay ang babae, sa puntikan at walang malay at basang-basa sa ulan at puntikan pa ang suot nitong damit. Kaya awa kaagad ang naramdaman ko para sa dalaga.

Mabilis kumabog ang dibdib ko. Kahit basa na ang suot kung jacket. Hinubad ko ito kaagad at binalot sa katawan ng babaeng walang malay at pinasok ko siya sa kubo. Marahil ito ang bahay ng babae at nagbilin na rin ako sa mga tauhan ko na alamin nila kung ano nanyari sa babae? at bakit ito walang malay sa labas ng kanilang bahay? na masama ang panahon.

Hinanap ko kaagad ang kwarto ng dalaga. Dalawang silid ang nakita ng mga mata ko. Pero yung una kung napuntahan, may amoy na hindi kaaya-aya sa ilong ko. Kaya lumabas ako dun, agad. Sa pangalawang punta ko sa isa pang, silid. Maliit man, pero halatang kwarto iyon ng dalaga.

I carefully put him down on the hard bed. I can't tell, kung kama ba matatawag ang kama ng dalaga? Dahil napakatigas nun para sa akin... Wala akong choice kundi ibaba siya sa kama, niya kahit matigas. Although I want to take him to a nice room and a soft bed. Pero iniisip ko naman ang kalitasan niya? Kung pipilitin kung iuwi siya sa bahay ko.

Sa ngayon kailangan ko siya palitan ng damit at punasan sa katawan. Pati ang kanyang buhok maputik na rin. Hindi ko alam kung ano ang uunahan ko gawin sa kanya? I feel stress about woman.. Napatingin ako sa dumating.

"Thanks god! You came to me, Itza?!" Pasasalamat kung dumating siya at sumama sa amin. Naghiwalay-hiwalay kami kanina habang hinanap namin ang babaeng walang malay.

Lumapit siya sa akin at tumingin sa babaeng walang malay.

"Nakita muna pala, siya?" Tanong niya sa akin.

"We'll talk, later about that, Itza...We need to change her clothes, immediately... Please, help me, itza?" Tumango nalang si Itza sa akin at nagpunta sa maliit na kabinet ng dalaga. Lumabas ako ng kwarto at naghanap ng malinis na tubig na pwedeng ipunas sa katawan ng dalaga.

Sobrang natatarata ako sa ginagawa ko. Halos hindi ko makita ang loob ng bahay ng biglang nagdilim sa labas at mabuti nalang talaga handa ako sa pwedeng manyari. Kinuha ko ang phone ko sa loob ng bulsa ko. Naka-plastic naman ito kaya hindi ito nabasa. Gamit ang flashlights ng phone ko, hinahap ko kaagad ang cr ng dalaga sa loob ng kabahayan..

When I saw a small cr. I went in there and got water and a clean towel and that's it. Everything I was looking for was there. Nang makuha ang lahat ng needs ko. Bumalik ako sa kwarto ng dalaga at binigay ko kay Itza, ang mga dalang kung gamit, para sa dalaga.

"Me. Ako, ang gagawa na dapat gawin, sa kanya. She girl, Maxton..." Presinta ni Itza sa nais kung gawin sa dalaga ngayon. Kahit gustuhin kung bihisan ang dalaga at ako ang mag-asikaso sa kanya dahil ako ang may kailangan sa kanya ay hindi kuna pinilit pa. Itza is right she girl.. Makikita ko ang hindi dapat makita ng mga mata ko. Kung wala naman akong karapatan sa dalaga.

"Prepare his medicine and food, Maxton... He needs that... She has a fever now. Hurry up, Maxton..." Utos sa akin ni Itza sa mga kailangan ng dalaga.

Tangina! Mura ko sa isip ko. Ito palang halos mahilo na ako. Paano pa kaya magising siya? at makausap ko siya? Baka hindi kuna alam ang gagawin ko. nagmadali akong lumabas ng bahay at nagtungo sa aerocopter. To get the medicines and food I said to my staff prepare earlier before to go to mountain.

Nagpatulong ako sa tauhan ko na bitbitin ang mga kailangan ko para ipasok sa loob ng bahay. Pahirapan pa ang nanyayari sa paligid. Dahil sa sobrang lakas ng ulan at maputik pa ang daan. Halos hindi ko nga maingat ang paa ko sa putikan para makaahon, lang kami at makapasok sa loob.

"Max... I think is this place is dangerous, para sa atin?! We have to get out of here..." Deacon said na tumatakbong lumapit sa amin at basa-basa din katulad ko.

Umuling ang ulo ko. " Mas delikado, kung aalis tayo na ganito kasama ang panahon, Deacon? Hintayin muna natin tumigil ng bahagya ang ulan, saka tayo umalis. And need to talk to the girl, too Deacon If she agree, na sasama siya satin? Para walang maging problema? kung sakaling sumama, siya?" Paliwanag ko sa kanya. Habang naglalakad kami sa putikan.

"What if? Hindi siya sumama satin?" Natigil ako sa paglalakad sa tanong na iyon.

Hmmm. "Ako, ang pupunta sa kanya dito. Kung hindi siya sasamang bumaba?" Hindi nagtanong si Deacon sa akin ng masagot ko ang tanong niya sa akin. I will not force the girl, if she does not want to come. Sabi ko sa sarili ko.

When we got inside the house. Nagdamali akong pumasok sa kwarto ng babae na ako lang ang lalaking pwedeng pumasok sa loob. Nagbilin na ako sa mga tauhan ko at kay Deacon na huwag papasok sa loob.

Tumango nalang sila at nagkanya-kanya ng bihis sa mga sarili. Nagsabi na rin ako sa mga tauhan ko maghanda ng pagkain at sa tingin ko save naman dito sa maliit na bahay na to. May matutulugan naman dito kahit paano.

"Tapos muna ba siyang bihisan, Itza?" Nang lapitan ko ang dalaga na busy sa pag-aasikaso sa babae.

"Malapit na, Max. Dala mo ba ang gamot na hinihingi ko sayo?" Tumalikod kaagad ako ng akmang ibaba ni Itzayana, ang pangbabang mahabang short ng babae.

"Yes, I brought it.." Sabi ko. Hindi muna ako humarap saka nila. Hintay ko muna ang sasabihin ni Itza, kung pwede na...

"Tumataas ang lagnat niya, Max... Kailangan painumin natin siya kaagad, ng gamot... Pero hindi siya magising? Kanina ko pa ginagawang gisingin, siya... Umungol lang siya..." Nagalala sabi sa akin ni Itza... Humarap ako kahit wala pang sinasabi si Itza sa akin.

Muli ako nakaramdam ng awa at pagalala sa babaeng, ito. Dinampi ko ang palad ko sa kanyang noo. Yes, she a have fever na tumataas ang temperature ng katawan ng babae sa init ng katawan niya.

"Miss, gising... Gising, miss..." Bahahyang kung tinatapik ang kanyang maputlang mukha. Pero ungol ang kumakawala sa kanya.. Lalo akong nahabag sa itsura ng babae. Parang napaka-hirap ang pinagdaan niya.

"Naaawa ka sa kanya, right?" Nang tumingin sa akin si Itza, ng matapos niyang tuluyan, ang ginagawa niyang pagbibihis sa dalaga.

"Yes, Itza... I hope, if na magising siya, ngayon? Gusto ko siyang isama? Gusto ko siyang bigyan ng magandang buhay... Hindi dito, sa lugar na, ito... Napaka-delikado sa kanyang manirahan dito na magisa? Hindi natin alam kung may kasama ba siya dito? O, siya lang magisa naninirahan dito? sa liblib na lugar na ito..." I said to Itza, what is my plan to wowan...

"Yeah, you right, Max... Same. Nagaalala din ako para sa kapakanan ng babaeng, ito... At mabuti nalang talaga... May nakapag sabi sa mga tauhan mo, kung saan siya nakatira? Baka mamatay na siya kanina? Kung hindi natin siya, naabutan ganyan ang sinapit niya, Max...." Nanininig na boses ni Itza, sa pagalala sa babae, habang tinitigan niya ito ng mabuti.

Kung ano bigat na, nararamdaman ni Itzayana, para sa babae. Mas matindi ang nararamdaman kung emosyon sa dibdib ko. Kumuha ako ng malinis na kumot at binalot ito sa katawan ng babae.

"Sinabi naba, ng mga tauhan mo, kung ano nanyari sa kanya, Max?" Muling tanong ni Itza sa akin. Habang nilalabas niya ang gamot at tubig na malinis sa bitbit kung bag. Pati pagkain na madaling buksan at makain hinanda niya for girl.

"Wala pa silang sinasabi sa akin?Baka mamaya, malaman na natin ang kasugatan? Kapag dumating na sila.... Magpalit kana ng damit mo, Itza... Ako na ang magbabantay sa kanya. Pinabitbit kuna rin ang gamit mo sa tauhan ko. Para hindi kana lalabas sa labas... At salamat sa pagtulong mo sa pagbibihis sa kanya. Nagpahanda na rin ako ng pagkain para sa atin... Sige na, magbihis kana... Mamaya na ako, magpapalit. Tatawagin nalang kita, mamaya... Para bantayan siya..."

"O, sige... Iwan na, kita..." Tumango nalang ako ng lumabas ng silid si Itzayana.. Itzayana is kind woman. Parang kapatid na babaeng ang turing ko sa kanya. Katulad nila Aviana at Claire. Ganun ang tingin ko saka nilang tatlo. No romance feelings about Itzayana.. Just long friend like little sister..

At napapatitig ako sa babaeng mahimbing natutulog at yumuko ako at pinagmasda siya ng maigi. She is a beautiful girl. Kahit ang putla niyang tignan. Pero nangingibabaw ang ganda ng mukha niya at napaka-amo pa at napaka- inosenteng tignan... I'm sad. Habang pinagmamasdan ko siya. Paano siya napunta sa ganitong lugar? Ano ang kanyang ginagawa dito?

Napatayo ako ng maayos ng marinig kung umuungol siya na may iyak. Nakita kung tumulo ang luha niya sa mag-gilid ng mga mata niya. s**t? What happening to him? Why she cry.

Nagaalala kung lubos... Hinawakan ko ang kamay niya ng maigi at pinarating nandito ako. Kahit hindi niya ako kilala? Wala akong magawa para sa kanya.. Kundi, hawakan ang kamay niyang, nanlalamig at punasan ang mga luha niyang, tumutulo sa pagpatak...