Chapter 29
Savannah Tahimik ang lahat ng tao sa loob ng sasakyan. May dalawang lalaki sa likuran namin ni Maxton, isa dun ang kapatid niya at ang isa ay kaibigan niya, na ngayon kulang nakita at nakilala rin. Maliban sa dalawang lalaki nakasabay kung kumain kahapon. Tumatahip ang kaba, sa takot at panginginig ng kalamanan ang nabubuhay sa loob ng katawan ko. Sabi ni Maxton, mahaba ang byahe namin papunta sa lugar namin. At Oo nga, sa bawat minutong tumatakbo, pakiramdam ko nga ang layo ko at naiinip na ako. Kahit takot ako, sa madatdat ko dun. Umaasa ako, pagdating ko dun, na sasalubungin ako ni lola sa may pinto palang at tatawagin ang pangalan ko, sa malamig niyang himig. Iyon ang pagasa meroon ako sa puso ko. Ito ang iniisip ko saka-salukuyan bumabyahe kami. Hindi narin ako nagtanong sa binata
- Writer
