The Scaredy Mafia Boss

Chapter 4

Akira's Point of View

Napatabon ako sa aking mata nang maramdaman ang silaw at init ng araw. I stretched my arms and yawn.

"Argh! Ang sakit ng ulo ko!" reklamo ko habang nakapikit pa rin. Hinilot-hilot ko ang aking ulo bago ibinuka ang nakapikit kong mata.

Beat it.

"WAAAHHHHHH!!" Malakas akong napasigaw nang bumungad sa aking paningin ang mukha ng isang lalaking natutulog sa aking tabi na tanging boxer lang ang suot. Sino siya?! O to the M to the G! Bakit kami magkatabi?! At bakit boxer lang ang suot niya?

Napabalikwas ako nang bangon. Gayon nalang din ang pagkagulat ng lalaki sa aking tabi't napabalikwas rin ng bangon kagaya ko. Sa gilid ko ay isang study table kung saan nakakita ako ng ballpen kaya kinuha ko ito at ginawang sandata.

"Sino ka?!" matigas kong tanong habang itinutok sa kanya ang hawak-hawak kong ballpen. Nasa kabilang side siya kung kaya't pinapagitnaan kami ngayon ng kama. Inilibot ko ang aking paningin at napagtanto kong hindi ko ito kwarto. "At nasaan ako?" dagdag ko pa.

Matatalim na titig ang ibinibigay ko sa kanya. Malay ko ba kung ano ang ginawa ng lalaking 'yan sa inosente kong katawan. Pero teka...

Kinapa ko ang aking private area mula sa ibabaw ng suot kong shorts. Hindi naman masakit. Ahh basta! Paniguradong inabuso niya ang inosente kong katawan.

"Miss! Miss! Just put that thing down first," aniya sabay turo sa ballpen na nakatutok sa kanya. "Magpapaliwanag ako. I will tell you everything that happened last night. Calm yourself, okay?"

Paano ako kakalma? Isang babae, gumising katabi ang nakaboxer lang na lalaki. Ngayon mo sabihin sa akin kung paano ako kakalma!

"Bakit nakaboxer ka lang?" Inilipat ko ang pagkatutok ng ballpen sa bandang ari niyang bumabakat pa. "Did you abused my innocent body?" No!!! Huwag mo lang masabi-sabing inabuso mo ang katawan ko't handa talaga akong pumatay. Madumi na kung madumi ang isip ko, pero mas mabuti na 'yong sinisigurado. Malay ko ba kung anong klaseng tao itong nakatabi ko? Uso pa naman ngayon ang mga s*x addict. Omo!

Agad napakuha ang lalaki ng isang unan at ginamit ito pantakip sa suot niyang boxer. This can't be! I just can't lost my virginity that way! Hindi puwede! Hindi! Hindi! Hindi! Mag-ingat ka talaga sa isasagot mo lalaki kung hindi paglalamayan ka talaga!

"This is all a misunderstanding!" He defended himself. "Miss, calm yourself. I didn't do anything bad to you and..." He skimmed my body from head to toe, then shookt his head, "...to with your body as well." I can sense a tone of sincerity in his voice. May posibilidad na nagsasabi siya ng totoo pero hindi rin mapagkakailang nagsisinungaling siya. He may sound sincere, but I just can't fall easily with that some kind of tricks. Who knows that this might be some kind of his "palusot".

"How will you prove your innocence then?" I asked, firmly. I know that I have no match against this guy in front of me. With his firm muscles and firm sexy body, kapag siya na ang umaksyon malamang talo ako. But I can't just show his superiority over me. I can't let him overrule me.

Ayh, teka?? Did I just complimented his body? In this kind of situation? My God, Akira! Forget about his sexiness. Just a firm body.

"If you ever think that I abused your body by you know... ahmm... f*****g you up? Well, I didn't. We can run a test if you want," he said, sincerely.

"Bakit nakaboxer ka lang? Don't tell me ganyan ang pananamit mo kapag natutulog ka, eh sa napakaginaw nga rito sa kwarto mo!" Bakit ba kasi ako napadpad sa kwarto ng lalaking ito? All I can remember is uminom kami nina Alliyah and Kirt sa bar. Sumayaw sila sa dance floor at nagpaalam ako kay Alliyah para umihi. And the next thing that happened is...

"What else should I tell you then? This is what really I usually dressed when sleeping. A habit! Yeah, a habit, I must say," paliwanag niya. Ano ba kasi talaga ang nangyari't napadpad ako rito? Bakit hindi ko maalala?

Ibinaba ko ang ballpen na itinutok ko sa kanya. I exhaled huge amount of oxygen before putting the pen back to its place. I also saw the guy sighed in relief.

"Sabihin mo sa akin kung ano ang nangyari at bakit ako napadpad dito sa kwarto mo," seryosong tugon ko. "Just tell me only the truth. Don't try to fabricate the story or else..." You'll gonna regret it.

Napatingin ako sa nagkalat niyang damit sa sahig, "Magdamit ka!" naiiritang turan ko sa kanya at mabilis na naglakad palabas ng kwarto.

Oh, oh! Wrong move. Where to go? I didn't expect his house to be this huge. Saan ako lulusot? Dito na nga lang ako maghihintay at baka mawala pa ako rito sa bahay ng lalaking hindi ko naman kilala.

Ilang minuto rin akong naghintay bago marinig ang pagpihit ng pinto sa kwarto at bumungad sa aking paningin ang lalaking ngayon ay nakasuot nang disenteng kasuotan. Is he a businessman or what? Nakasuot kasi siya ngayon ng puting long sleeves na pinaibabawan ng itim na tuxedo at itim na necktie. Pinarisan niya ito ng fitted na slacks at kumikinang sa kakintaban na ticktock shoes. He looks so cool and well-disciplined this time, unlike kanina na nagmumukha siyang maniac na r****t!

"Bakit dito ka lang nakatayo? You should have go to the living room at doon naghintay." Halata sa kanyang mukha ang tila pagkagulat. I raised my brows and crossed my arms.

"Gusto mo ba akong mawala rito sa bahay mo at tuluyan ng hindi makauwi sa bahay ng bestfriend ko?" malditang wika ko. "Sa laki nitong pamamahay mo, sa tingin mo ba kayang pumunta ng katulad ko sa sala nang hindi nawawala?"

"Oh, I see. Follow me!" Tila natatawa pa siya dahil sa sinabi ko.

Nagsimula siyang maglakad habang nasa likod niya lamang ako at sinusundan siya. Hindi ko alam kung saan siya lumulusot basta sunod lang ako nang sunod sa kanya. Bumaba siya sa hagdanan kaya bumaba rin ako and right after walking down the stairways, bumungad sa aking paningin ang isang napakalaking salas. May malaki at magandang chandelier pang nakalasabit sa gitna. Just how rich this guy is?

"Please take a seat," turan niya matapos niyang umupo sa couch. Sinunod ko siya at umupo na rin kaharap niya. Pinapagitnaan kami ngayon ng small glass table, na sa isang tingin mo palang halatang mamahalin na. "Make yourself comfortable."

Inayos ko ang aking pagkakaupo at nilinis ang aking lalamunan. This guy in front of me seems different compare to the guy he is lately. Ma-awtoridad at nakakatindig balahibo ang kanyang presensiya.

"So, what exactly happened last night?" I asked, crossing my legs and putting my hands above my legs. He looks so formal so would I.

"For a second," he said, raising his right hand calling the maids attention. Hindi ko sila namalayan kanina dala na rin siguro ng mangha ko sa kagandahan ng bahay nitong lalaki. "Give us something to drink," utos niya rito bago muling ibinalik ang kanyang attention sa akin.

"So firstly, I would like to introduce myself properly since we met ourselves in an undesireable way. I am Keiton Villamorre, and you are?" He moved his right hand towards me for a shake.

"Shan Akira Fuentes," pakilala ko at nakipagkamayan sa kanya.

"What happened last night was really out of my concerns," he started. "I was about to start my car's engine to get my way home after taking some drinks in a bar when I saw a guy carrying a lady like a bag of sack. I found it suspicious to carry a lady like that so, I stepped out of my car and go near him. I asked him why is he carrying a lady like that when he suddenly dropped you and gave me numbers of punches. Lumaban ako at nakipagsuntukan sa kanya. Luckily, I knock him off and take you to my car. Hindi ko alam kung saan ka dadalhin kaya dinala nalang kita rito sa bahay ko. And also, don't worry about the guy who wanted to kidn*pped you. He might ended up himself in jail right now."

Mukha namang kapanipaniwala ang paglalahad ni Keiton sa akin patungkol sa nangyari kagabi kaya napatango-tango nalang ako. What a shame on me! He's the one who helped me, yet he's the one I've been accusing.

"I apologize for accusing you earlier," paghingi ko ng kapatawaran sa kanya. "And also, thank you for helping me out." I should also thanked him, right? Kung hindi siguro dahil sa kanya malamang baka ano na ang nangyari sa akin.

"It's fine! My pleasure to help a beautiful lady like you," saad niya. Kinuha niya ang baso ng juice sa harap niya na inilapag kanina ng isa sa mga maids niya at ininom ito.

Napalagok nalang ako ng sariling laway dahil sa sinabi niya at kahit hindi ko gustong uminom ng juice, kinuha ko ito at nilagok. What's wrong with this guy? Kahit na siya pa ang nagligtas sa akin at kahit hindi na ako nagagalit sa kanya, he must not treat me like that. I mean, he must not say sweet words nor compliments in front of me. Nakakailang lang!

"Tell me where do you live so that I can drop you by," sambit niya. "Your parents must be so worried right now."

Inilapag ko ang baso sa mesa at bumuntong hininga, "Wala na akong magulang. Matagal na silang pumanaw." May bahid ng kalungkutan kong wika. "But I have a bestfriend who acts like one. Doon na rin ako nakatira sa bahay nila. You can drop me there."

"Okay. You lead me the way to get there," aniya at akmang tatayo nang may malakas na tunog kaming narinig.

Sabay kaming napatingin sa bandang pintuan kung saan nanggaling ang malakas na tunog at bumungad sa amin ang isang lalaking nakasuot din ng disenteng kasuotan.

"Bro, Keiton!" malakas nitong sambit at naglakad papalapit sa amin sabay nakipag-high five kay Keiton na parang hindi man lang ako nakita.

Napakunot ang noo ko. This guy looks familiar. Saan ko nga ba siya nakita? Napakagat ako sa aking labi sa pag-iisip.

"How are you?" rinig kong tanong niya kay Keiton. "And who is she?" tanong niya nang mabalingan niya ako ng tingin.

I really think nakita ko na siya somewhere. Asan nga ba iyon? Hmmm... Tama! He's that guy na tinulungan ko pero tinakbuhan lang ako.

My eyes dilated as shockness is filling my entire system.

"I-Ikaw?"