-V-
"Yine yan yana, yine tek yatakta..."
Bir gece daha ne kadar bitemezdi. Saat daha ne kadar duracaktı olduğu yerde. Neden sabah olmuyordu ve neden pamuk şekeri babasına kavuşmuyordu. Koca evde beni bir başıma bırakıp gittiler. Kapının önünde duran üç beş korumayla gelecek bir haberi dört gözle bekliyordum. Kalbim üzerine basılır gibi acırken Duru için susup susup yeniden ağlamaya başlamak umudumu kaybetmemdendi. Şu an Atıf'ın yanında olabilirdim.
Onunla arıyor olmalıydım pamuk şekerini. Kokusunu anımsadığım her saniye kalbime bir yenisi daha saplanıyordu bıçakların. Böyle olmamalıydı, onun için bu olanlar çok saçmaydı. Küçücük bir çocuğu neden kaçırabilirlerdi.
Yine daralmış bir şekilde bahçeye çıktım. Bu ev, bu duvarla beni boğuyordu. Kendi içimde daralıp küçülürken her defasında da
