-II-
"Gitme, eğer gidersen küser pamuk şekeri..."
Hiç sonunuzu hayal ettiğiniz oldu mu? Bile bile ateşe yürürken sizin bırakabildiğiniz eller oldu mu hiç? Siz hiç ardınızda eriyeceğini bile bile bir pamuk şekeri bıraktınız mı? Ya da onu elinize tutuşturanı? Ben yapacaktım. Yapmak zorundaydım. Sonumun mutsuzluktan ölmek olduğunu bilsem bile yapacaktım. Aynanın karşısında baktığım kız kahramana benzemiyordu ama ona kahraman diyen adamın düğününe giden pencere önü çiçeğine çok benziyordu.
Düğüne hazırlanmış kahraman... Bu gece benim oyunum başlıyordu. Feda ettiğim yaşım umurunda bile değildi. Pamuk şekeri erimesin, geleceğe rengini saçsın, mutlu olsun. Ben bir pencere önünde daha solmaya razıyım, umut edip ellerimin arasında çürüdüğünü görünce kendi için bir gelecek hayal edemiyor insan. H
