Abby’s POV
Balik eskwela na ulit. A week of semester break ended just like that. 'Di ko man lang naramdaman
parang ang bilis ng pagdaan ng bawat araw.
Kakababa ko lang ng sasakyan nang makuha ang atensyon ko sa malakas na tunog ng motor. Agad napasunod ako ng tingin sa kung saan nanggagaling ang tunog na iyon, and my eyes landed on those broad shoulders.
I recognized him quickly kahit nakatalikod siya sa gawi ko. It was Caleb. Ewan, ngunit ‘di ko maalis-alis ang tingin ko sa kanya. Mula sa dahan-dahang pag-park niya ng motor, pagtanggal ng suot niyang helmet, pag-ayos sa buhok niyang nagulo, simpleng galawan ngunit walang babaeng hindi mapapatingin, hindi hahanga, hindi kikiligin– so kinikilig ka, Abby? No! Of course not! Parang sirang saad ko sa isipan at inis na pinilig ang ulo ko.
