The Stranger I Married

Ang sabi nila, ang mga desisyong ginagawa mo sa madidilim na sulok ng gabi ang siyang madalas na humahabol sa iyo pagdating ng umaga. Chloe knew that very well. But that night, she didn't care. Nagliliwanag ang buong campus ng university dahil sa taunang futuristic neon festival. The music was loud, pulsating through the ground, vibrating right into her chest. Para kay Chloe, ang ingay na iyon ang tanging nakapagpatahimik sa utak niyang halos sumabog na sa stress ng graduation at sa bigat ng mga inaasahan sa kanya. Gusto lang niyang makalimot. Kahit isang gabi lang. Kahit ilang oras lang. And then, she saw him. He was standing near the VIP lounge of the campus hall—isang lalaking halatang hindi tagaroon. He was older, wearing a tailored dark suit that screamed power, wealth, and danger. Noong magtagpo ang mga mata nila, tila huminto ang paligid. Julian looked at her like a predator who had just found his prize. At si Chloe, na pagod na sa pagiging mabuting bata, ay kusang lumapit. Walang pangalan. Walang nakaraan. Walang bukas. Ang maalala lang niya ay ang init ng mga haplos nito, ang mararahas ngunit mapag-among mga halik sa dilim ng kanyang silid, at ang bulong ng isang estranghero na nagpabilis ng t***k ng kanyang puso sa paraang hindi niya akalaing posible. It was raw, breathless, and completely reckless. Subalit bago pa man sumikat ang araw, tumakas si Chloe. Iniwan niya ang lalaki nang walang bakas. It was supposed to be a core memory—isang sikretong baonin niya hanggang sa pagtanda. Isang taon ang lumipas. Hindi akalain ni Chloe na ang gabi na akala niya’y tinapos na niya ay simula pa lamang pala. "Sign it, Chloe." The voice was cold, authoritative, and terrifyingly familiar. Nangangatog ang mga kamay ni Chloe habang nakatitig sa mamahaling fountain pen na nakalapag sa ibabaw ng glass desk. Inangat niya ang kanyang tingin sa lalaking nakatayo sa harap ng malawak na salamin ng penthouse office nito—ang CEO ng pinakamalaking tech firm sa bansa. Si Julian. Ang estranghero mula sa kanyang nakaraan. "I... I can't do this," bulong ni Chloe, her voice trembling. "Isang gabi lang 'yon, Julian. Accident lang 'yon." Julian turned around slowly. Lumapit ito sa kanya, bawat hakbang ay tila pag-angkin sa espasyong namamagitan sa kanila. He leaned down, placing both hands on the armrests of her chair, trapping her. Amoy na amoy ni Chloe ang pamilyar na pabango nito—ang amoy na naging panaginip niya gabi-gabi sa loob ng isang taon. "There are no accidents in my world, Chloe," Julian murmured, his dark eyes burning with an intensity that made her weak. "You ran away from me once. I let it slide. But now? I need a wife to secure my empire, and you need a career. It's a business transaction." "Business?" Napalunok si Chloe nang dumapo ang tingin ni Julian sa kanyang mga labi. "Yes. But don't worry..." Inilapit pa ni Julian ang mukha nito, sapat para maramdaman ni Chloe ang mainit nitong hininga. "...I will make sure our married life is just as unforgettable as that night on your campus. Now, sign the papers, *wifey*." Sa ilalim ng malamig na ilaw ng corporate office, hawak ang panulat, pinirmahan ni Chloe ang kanyang kalayaan. She was no longer just a fresh graduate looking for a job. She was now the billionaire’s wife.