REVENGE

REVENGE 14

Nabulabog ang masarap kong pagkakatulog ng may marinig akong pagsabog mula sa labas at kasabay ng pagsigaw ng mga kapitbahay ko. kaya naman nagmadali na akong lumabas ng bahay para tingnan kung ano ba ang nangyari.

Pagbukas ko ng pinto ng bahay ko ay nakita kong tumatakbo palapit sa akin si Mylene takot na takot ito at umiiyak.

"Alex, tulongan mo ako sigaw nito habang palapit sa deriksyon ko hanggang sa makita ko na lamang ang buo paligid na nasunog na ang ibang bahay at nagpapanik na ang mga kasamahan ko dahil pinagbabaril sila ng mga taong nagtatago sa damohan.

"Ano ba ang nangyari Mylene?" tanong ko sa babae.

"Hindi ko alam Alex, basta nakarinig na lang ako ng malakas na pagsabog kaya natakot ako at nagtungo agad ako rito," sagot nito sa akin na pansin ko sa mukha nito ang subra pagkatakot.

"Nasaan ang itay mo Mylene?" maikling tanong ko sa babae.

Hindi naman nito sinagot ang pangalawang tanong ko at nakayakap lang ito sa katawan ko. Hanggang lumapit sa akin ang isang kasamahan ko ritosa lugar na si mang Isko.

"Alex maghanda ka dahil sinusugod tayo ng mga sundalo ng pamahalaan hindi ko alam kung pa ano nila nalaman ang pinagtataguan natin," sambit nito sa akin na may halong pagtataka.

"Siguro nasundan kami kahapon ng bumalik kami dito sa bundok or may nagturo ng aming pinagtataguan..." bulong ko.

Kaya naman pumasok na ako sa bahay para kunin ang mga kagamitan ko sinuksok ko ang baril kong 45 at kinuha ko rin ang armite saka ko ito nilagyan ng bala sinakbet ko rin ang mga granada sa katawan ko at lumabas na ako ng bahay para harapin ang mga sundalo.

Paglabas ko ay nakatayo lang si Mylene na naghihintay sa akin takot na takot ito dahil sa nangyayari kaya naman pinalakas ko ang loob nito para naman mabawasan ang kanyang nararamdaman dahil sa sitwasyon namin ngayon.

"Mylene huwag kang matakot lalaban tayo sa kanila walang masamang mangyayari sa 'yo hanggat kasama mo ako," sambit ko.

Saglit nga ay itinago ko muna si Mylene sa isang ligtas na bahagi ng kampo.

"Mylene dito kalang muna ha at kahit anong mangyari ay huwag na huwag ka lalabas," bilin ko rito.

"Oo Alex, mag-iingat ka Alex, hihintayin kita rito at aasa ako sa 'yo na babalikan mo ako rito," sambit ni Mylene.

"Pangako ko sa 'yo Mylene babalikan kita rito tatapusin ko lang ang labanang ito Mylene," sagot ko.

Pagkatapos kong iwan si Mylene sa isang ligtas na lugar ay nakipaglaban na ako sa mga sundalo na sumugod sa amin.

Kumuha ako ng isang granada sa aking katawan at inalis ko ang pin nito saka ko hinagis sa mga sundalong gumagapang papalapit sa kampo namin.

Pagsabog ng granada ay nagliparan ito at bumangsak sa lupa ang mga katawan nila nakita ko naman ang grupo ng mga sundalo na palapit sa diriksyon ng mga kakampi ko kaya naman pinagbabaril ko na ito bago pa sila makalapit at sabay-sabay na nga sumunod ang ibang kasamahan ko at pinagbabaril nila ang pinagtataguan ng mga sundalo ngunit sa ginawa nilang pagsugod ay tinamaan sila ng bala mula sa baril ng mga sundalo kaya ang ilan ay bumagsak sa lupa.

Pinagmasdan ko lang ang ibang kasama ko habang nakahiga ito sa lupa.sa at pinipilit pang tumatayo hanggang mamatay na rin ang mga ito.

Sa galit ko ay pinagbabaril ko ang mga sundalong nakatago sa puno at isa- Isa naman silang bumabagsak at ang iba sa kanila ay nakikipagpalitan ng bala sa akin at pinagbabaril ang pinagtataguan kong malaking bato.

Nahihirapan akong makipagsabayan dahil napakarami nila at malayo din ang distinasyon nila sa akin kaya naman nanatili na lang ako sa aking pinagtataguan.

Napansin ko na rin na nauubos na ang mga kasamahan ko at kakaunti na lang ang natitirang nakikipagbarilan sa mga sundalong nakatago sa malaking puno.

Kaya naman lumapit pa ako ng husto sa mga sundalo para mas mabilis ko silang matamaan at habang pasugod ako sa dereksyon nila ay sunasalubong ako ng mga bala mula sa kanilang baril hindi ko alam kung saan ito nanggagaling.

Ngunit hindi ako natakot at nagpatuloy lang ako sa pagtakbo habang pinapaputok ko ang hawak kong baril sa diriksyon nila. Hanggang may marinig akong boses na tumatawag sa akin.

"Alex mag-iingat ka---- dahil napakaraming kalaban ang nakapalibot sa kampo natin!" sigaw ni Mang Berting.

Kaya napalingon ako dito at nakita kong nakatago ito sa isang tambak na lupa kasama sila Mang Isko at Ambo.

Marami na rin akong napapansin sa paligid na mga kasamahan kung nakahandusay at parang hindi nababawasan ang bilang ng mga sundalo nakakalaban namin naisip ko rin na kung makikipagsabayan ako sa kanila ay baka mapahamak lang ako lalo't malago pa ang mga damo sa paligid kung saan naroon nakadapa ang ibang sundalo at hindi ko nakikita ngunit bago ako umatras ay hinagis ko ang natitira kong granda sa malawak na damohan at maraming sundalo naman ang nasabogan dahil sa ginawa ko.

Lumabas ako sa pinagtataguan ko at naisipan kung magtungo sa diriksyon nila Mang Berting para doon magtago.

Tumakbo ako papalapit sa kanila habang hinahabol ako ng bala tumalon ako at nagpagulong-gulong para naman hindi ako matamaan ng mga sundalong bumaril sa akin. Mabilis akong nakatago sa pinagtataguan ng mga kasamahan ko saka huminga ng malalim.

"Alex nakita mo ba ang anak kong si Mylene?" tanong ni Mang Berting ng makalapit ako sa deriksyon nila.

"Opo Mang Berting ligtas ko siyang iniwan sa isang lugar at sinabihan ko rin itong huwag aalis roon kahit ano ang mangyari," sagot ko.

"Ganon ba Alex, sana naman ay walang mangyari masama sa anak ko, dahil hindi ko sila mapapatatawad," sambit ni Mang Berting.

"Huwag po kayo mag-alala ngayon din po ay babalikan ko na siya sa pinag-iwanan kong lugar," saad ko sa lalaki.

"Ganon ba Alex maraming salamat, mag-iingat ka," paalala nito.

Kaya naman habang nakikipagbarilan ang mga kasama ko ay marahan akong gumapang sa damohan patungo sa pinagtataguan ni Mylene nakarating na nga ako sa pinagtataguan ng babae at ka-agad ko itong tinawag palapit sa akin.

"Mylene, halika rito lumapit ka sa akin, dahil hinanap ka ng itay mo at nagaalala sa 'yo," sambit ko.

Mabilis naman na lumapit sa akin si Mylene at marahan na kaming naglakad palapit sa pinagtataguan nina Mang Berting.

Ngunit ng makabalik kami wala na ang mga kasama ko sa pwestong pinagtataguan nila maging si Mang Berting ay wala na rin.

Hindi na rin ako nakakarinig ng putukan kaya naman medyo kinabahan ako sa biglang katahimikan, napansin ko na lang sa 'di kalayuan ang maraming sundalo at nahuli nila ang mga kasamahan ko naroon din si Mang Berting nang makita ito ni Mylene ay bigla na lang siyang sumigaw, Ita------ ngunit tinakpan ko ang bibig nito para hindi kami mapansin ng mga sundalo dahil gusto niyang sumigaw.

"Mylene huwag kang sumigaw wala na tayong magagawa tiyak na mahuhuli rin tayo kapag nakita tayo nila. Ang mahalaga ay ligtas tayong dalawa Mylene, hindi naman mapapahamak ang mga kasamahan natin dahil nasa pamahalaan na sila pwede silang magbago buhay, alam ko iyon dahil dati akong sundalo Mylen," paliwanag ko sa babae.

Humagolhol na lang ng iyak si Mylene habang pinagmamasdan lang namin ang patuloy ng paglayo ng mga sundalo bitbit ang kasamahan ko.

Nang makalayo ng ang mga sundalo at napansin kong wala na sila sa lugar, lumabas na kami ni Mylene sa pinagtataguan namin, nangtungo na kami sa bahay ko dahil buo pa naman ito at hindi nasunog.

Nilibot ko ang buong paligid ng kampo namin nakita ko ang mga kasamahan kong wala ng buhay, hanggang sa makarinig ako ng isang boses ng lalaki at tinawag ang pangalan ko kaya naman napalingon ako sa diriksyon nito.

Nakita ko ang nag-aagaw buhay na katawan ni Buldog may tama ito ng bala sa bandang tiyan ngunit buhay pa naman kaya naman nagmadali na akong tinulungan ito binuhat ko na nga at dinala ko sa kubo ko.

Hiniga ko ito at pinalakas ang loob dahil nahihirapan na ito sa kaniyang sinapit.

"Buldog tibayan mo ang loob mo huwag kang bibitaw alisin ko ang bala sa katawan mo," sambit ko

Inutos ko kay Mylene na kumuha ng maligamgam na tubig at kotselyo para maalis ang bala sa lalaki nasa harapan ko.

Kaya nagmadali na ito nagtungo sa kusina ngunit pagbalik niya ay wala ng buhay si Buldog dahil nalagutan na ito ng hininga.

Napaikom na lang ako ng kamao dahil sa nang-yari lalo't namatayan ako ng isang kaibigan.

Dahil sa isang iglap magkakahiwalay kami ng mga kasamahan ko rito at kung kailan magkakasundo na kami rito sa lugar doon pa sila mawawala mabuti naman at nakaligtas kami ni Mylene---" bulong ko.

Napansin ni Mylen ang aking sakit na nararamdaman kaya naman yumakap na lang sa akin si Mylene at pinatibay ang loob ko.

"Hindi natin ginusto ang nangyaring ito Alex sambit nito sa akin, kaya wala na tayo magagawa at sa una pa lang alam na nila ang mangyayari ito. Sana naman ligtas lang ang Ama ko sa kanilang mga kamay tiyak mag-aalala sa akin ang itay ko Alex lalo't naiwan ako rito sa bundok paano na ako ngayon wala na ang itay ko?" tanong ni Mylene.

"Huwag kana malungkot Mylene dahil narito naman ako at hindi kita pababayaan Mylene magkasama tayong mamumuhay dito sa bundok siguro naman hindi na babalik dito ang mga sundalo dahil lahat ng tao rito ay na huli nila at napatay ang iilan. Kailangan din malaman ito ni kumander cobra kaya bukas pupunta tayo roon at makiki-isa na sa groupo nila," sambit ko.

"Ganon ba Alex, sige baka matulungan nilang mailigtas ang itay ko sa pamahalan, wika ni Mylene.

"Susubukan natin Mylene sa ngayon magpahinga muna tayong dalawa at wala ng iistorbo sa atin dito ngayon kahit magdamag pa tayo rito magkasama Mylene," anas ko.

Ngumiti naman ang babae sa akin at niyakap ako ng mahigpit, hanggang hawakan ko ang mukha nito at mabilis kong inilapit ang mukha ko sa kaniyang mukha sinunggaban ko agad ang malambot at mapula niyang mga labi wala naman magawa ang babae kundi tumugon na rin sa akin, ninamnam namin dalawa ang tamis ng sandali sa aming mga labi.

Walang paligoy-ligoy ko naman hinahalikan ang kanyang leeg habang hinihimas ko ng aking kamay ang kanyang malambot na dibdib at habang ginagawa ko ito ay naririnig ko ang kaniyang unti- unting pag-ungol at mukhang nasarapan ito ng husto sa aking ginagawa naririnig kong binabangit niya ang pangalan ko at gigil ito.

"Sheets f**k ughhhh Alex, marahang boses na nagmumula sa bibig ni Mylene na parang gusto na niyang pasukin, hinayaan na lang niya ako sa aking ginagawa lalo't naliligayahan naman siya.

Nag-eenjoy ito sa aking ginagawa napapansin ko rin na napapakagat ito sa iba ng kanyang labi. bumabaon na rin ang kuko niya sa likod ko sa subrang gigil, hanggang sa hubarin na niya ang suot ko at ninamnam ang pawisan at nag-iinit kong katawan.

Para itong itong gutom na gutom na dinidilaan ang matigas at mabalbon ko na dibdib.

Matapos ko naman marating ang matayog na kabundokan ni Mylene, ay naisipan ko naman bumaba, sa pagitan ng kaniyang mga hita, walang pag-alinlangan akong sumubsob dito sumisid ako sa matubig na ilog na kung saan naroon ko matatagpuan ang hiyas na pagmamay-ari niya.

Hanggang naabot ko na ang kailalim-ilaliman ng ilog mas lumakas ang halinghing ni Mylene sa loob ng kwarto dahil sa kakaiba sarap ang nararamdaman niya ngayon dahil gigil na gigil akong pinaglalaruan ang kanyang perlas.

Hinawakan ni Mylene ang ulo ko at pilit niya akong sinusubsub ng todo sa pagitan ng kanyang mga hita wala akong magawa kundi sisirin ito.

Sa subra sarap ng nararamdaman ni Mylene ay nagdisisyon na itong sumampa sa katawan ko umupo ito sa bandang tiyan ko,

at parang nakasabay ito sa kabayo at siya ang nagheheneto dito.

Patuloy lang siya sa pangangabayo at sumabay lang ako sa pagindayog ng kaniyang katawan.

Gigil na gigil ito at mas lalo pa siyang bumibilis sa ibabaw na katawan ko parang may gusto itong marating dahil nagmadali na ito hanggang maramdaman ko ang kakaiba sarap na parang sasabog na sa pantog ko.

Hindi kuna ito mapigilan dahil kahit anong pigil ko ay parang sasabog na na talaga ito.

Bigla na lang umalis sa ibabaw ko si Mylene at nagmamadali itong sumobsub sa p*********i ko labis ang sarap na naramdaman ko ng sumabog na ang kanina kupa pinipigilan.

Naramdaman ko na ang unti-unting paghina ng katawan ko habang si Mylene tumabi at yumakap sa akin.