Lovers of the Ocean

Chapter 12 (SPG)

PAGKATAPOS ng duty ni Hymae ay dumiretso na siya sa kaniyang cabin. Naka-off ang cellphone niya. Hindi na siya kumain sa restaurant. Nagtiyaga siya sa nakaimbak niyang pagkain. Masama ang loob niya at gusto na lamang magkulong sa kuwarto.

Binabasa niya ang katawan sa maligamgam na shower. Paulit-ulit na tumatatak sa isip niya si Lorrence. Iniisip niya kung kailangan na ba niyang i-give up ang relasyon nila kaysa mahirapan siyang makipagsapalaran sa palihim nilang pagkikita. Naguguluhan siya dahil masakit na makipaghiwalay siya kay Lorrence matapos niyang maramdaman ang presensiya nito sa buhay niya. Pero iniisip naman niya na baka mas lalo siyang masasaktan kapag lumalim pa ang relasyon nila.

Hindi na niya namalayan kung gaano siya katagal na nagbabad sa shower. Lumabas lang siya nang magsawa na. Nababalot pa ng roba ang katawan niya habang inaayos ang mga nagkalat sa silid niya. Magbubukas na sana sana siya ng aparador para kumuha ng isusuot nang biglang tumunog ang doorbell niya.

Tinungo niya ang pinto. Tiningnan muna niya sa mini-monitor kung sino ang nasa labas. Nang malamang si Lorrence ay nag-alangan siyang buksan ang pinto. Nakatatlong doorbell na ito hanggang sa nainis siya at napilitang buksan.

“What’s wrong with you?” kunot-noong tanong nito sa kaniya nang papasukin niya.

Ito na ang nagsara at nag-lock ng pinto. Tinalikuran na niya ito at nagpatuloy sa paghahanap ng isusuot niya. Hinayaan na lamang niya ito kung ano ang gagawin nito sa kuwarto niya. Hindi man lang niya ito nginitian o kinibo man lang. Naupo ito sa gilid ng kama.

“I don’t know why you’re not in a mood again. May problema ka ba sa akin?” mahinahong tanong nito sa kaniya.

Patuloy siya sa pagbalot ng sarili. Hindi muna siya lumingon dito. Ilang minuto muna ang lumipas bago siya humarap kay Lorrence.

“I think we should stop this,” walang kangiti-ngiti na saad niya.

Napatingin ito sa mukha niya. “What? I don’t understand.”

Nagkros siya ng mga braso at sumandal sa nakasarang pinto ng aparador habang nakatayo siya. Bumungtong-hininga siya sabay unti-unting pagbaba ng tingin.

“I think I can’t handle this. I mean, our relationship.”

“Come on, Hymae! Okay naman tayo, ‘di ba? Just tell me what to do para malaman ko kung paano kita mapasaya at maging komportable ka.” Nanlungkot ang mukha ni Lorrence.

“Naguguluhan ako. Parang nabigla lang ako sa nangyari sa atin na dapat ay hindi pa. Nahihirapan ako sa situwasyon natin. Tago tayo nang tago na parang mga kriminal. Kapag dinadapuan ka ng mga babae ay para akong nanonood ng suspense movie.”

“Sweetie, sabihin mo kasi kung ano ang gusto mo. Kung kinakailangan umalis tayo sa barkong ito para malaya tayong magpakita ng pagmamahalan natin, walang makikialam.”

“No. Pareho nating opportunity ito. Kailangan ko rin ang trabahong ito. Pero hanggang naiisip ko na may ugnayan tayo, nahihirapan ako. Masyado lang tayong nagmadali.”

“Hindi!” matigas na turan nito, tumayo at lumapit sa kaniya. “You can’t stop me kung ano ang nararamdaman ko sa iyo. Hindi ako nakikipaglaro nang dahil lang sa mayroon nang nangyari sa atin. Seryoso ako sa iyo, Hymae.”

Hinayaan lamang niyang hawakan nito ang magkabilang balikat niya. Hindi niya ito matingnan sa mga mata. Alam niyang totoo ang nararamdaman nito sa kaniya. Nahirapan tuloy siyang sabihin na makipaghiwalay siya rito. Isa pa ay mahal na niya ito.

“Nakakahiya man sabihin pero nagmumukha na akong paranoid magmula nang tanggapin kita sa buhay ko. Bumibigat ang kalooban ko tuwing makikita ko kayo ni Zandra na nang-uusap.”

Napangisi si Lorrence. Nagtataka siya nang sulyapan niya ito.

“Ano’ng nakatutuwa sa sinabi ko?” inis na pakli niya.

“Nagseselos ka kay Zandra?”

“Bakit hindi? Anino mo na lang naman ang sinusundan niya. Natural malaya siyang lumapit sa iyo at yakapain ka niya kahit kailan niya gusto dahil wala naman siyang kaalam-alam na may relasyon tayo,” nakasimangot na saad niya.

“Sabi ko na nga ba, si Zandra lang ang dahilan kung bakit ka nagkakaganyan. Bakit ba kasi siya ang iniisip mo? Hindi naman ako cheap na lalaki para bumigay agad sa kaniya. Ikaw ang babaeng mahal ko at wala nang iba. Paulit-ulit ko na lang bang sabihin na magtiwala ka sa akin? Hindi matutumbasan ni Zandra kung ano ang mayroon sa iyo kung bakit ikaw ang minahal ko.”

Para siyang nabunutan ng tinik nang marinig ang salitang iyon ni Lorrence. Hindi na siya nakaimik. Masyado lang siyang nagpadala sa paninibugho niya.

“Kumain ka na ba?” mahinang tanong ni Lorrence sa kaniya.

Tumango siya. Lihim niyang ikinatuwa ang pagsuklay ni Lorrence sa magulong buhok niya gamit ang mga daliri nito. Parang bata siya kung lambingin nito.

Kung hindi lang umiiral ang prinsipyo niya na uunahin ang pagkakataong makapagtrabaho sa barko ay baka hilingin na niyang magpakasal sila nito. Mahirap na rin para sa kaniya na pakawalan si Lorrence dahil dito pa lang siya nakadama ng tapat na pagmamahal.

“Bakit mo naman naisipang pumunta rito?” tanong niya.

“Hindi mo kasi sinasagot ang mga tawag at text ko sa iyo. Nag-aalala na ako na baka may problema ka o galit ka sa akin. Hindi ko matiis na matulog akong hindi ko nalalaman ang galaw mo.”

“Galaw ko lang pala ang binabantayan mo. Samantalang wala akong nagagawa kung may iba nang lumalapit sa iyo,” may bakas ng tampo na wika niya.

Napangiti ito. “Nagseselos ka na naman? Pero alam mo, gustung-gusto ko iyan kasi pakiramdam ko ay mahal na mahal mo ako.”

Kinalas niya ang mga kamay nito na dumadampi sa magkabilang balikat niya. Tumungo siya sa kama at naupo sa gilid.

“Saan mo na naman balak matulog?”

Lumapit ito at naupo sa tabi niya. “Hindi ba puwedeng dito ulit?” Inakbayan siya nito. Hindi siya nagpakita ng mga ngiti.

“Nasubukan mo lang ituloy-tuloy mo na? Namimihasa ka na huh.”

“Hindi naman. Nilalamig lang ako kapag mag-isang matulog. Iba pa rin ang may nagpapainit ”

“Ang weird mo. Isang dekada ka na rito sa barko ngayon ka pa lalamigin?”

“Sweetie, iba na ang minsang may nagparamdam ng init.”

Hindi lang niya masabi pero mas naiinitan pa yata siya nang magdikit ang mga balat nila. She can’t resist staring at his broad and muscular body. Pakiramdam niya ay ligtas na ligtas siya kapag katabi niya ang matipunong katawan nito.

Napansin niya ang pagbaba ng palad nito sa makinis na hita niya. Maiksi lang kasi ang manipis na dress niyang suot pantulog. Umiinit ang daluyan ng hininga niya tuwing humuhubog sa kabilugan ng hita niya ang palad nito.

“Hindi ka ba nagugutom?” pagbabag niya pero hindi natinag ang kamay nito.

“Kumain na ako sa restaurant bago pumunta sa cabin ko. Hindi kasi kita matawagan para sabay na sana tayong nag-dinner.”

Mukha nga namang kumain na ito. Naamoy pa niya ang hininga nito na bagong toothbrush. Wala siyang nagawang pagtutol nang dumampi ang mga labi nito sa puno ng tainga niya. Humirap ang paglunok niya at tumambol ang dibdib.

“I can’t stop myself doing this, sweetheart,” anas ni Lorrence habang sumisiil ang halik nito sa leeg niya.

Pikit-mata na lamang niyang dinama ang ginagawa nito. Alam niyang ibinababa nito ang magkabilang strap ng bistida niya. Bumaling doon sa malusog niyang yaman sa dibdib ang palad nito at humubog nang humubog.

“L-Lorrence!” sambit niya nang may kakaibang kiliting sumalakay sa pagkatao niya. Hindi niya ito maawat.

Nang maglapat ang likod niya sa ibabaw ng kama ay nadama niya ang paglakbay ng mga labi nito patungo sa isang yaman niya sa dibdib. Sumiil doon at hinubog nang hinubog hanggang sa buhayin nito ang kainitan niya. Nasa edad ni Lorrence ang kainitan nito at akma sa nagsisimula niyang panahon. Hindi batayan ang walong taong tanda nito sa kaniya para pigilan ang nararamdaman niya.

“Tell me what to do to make you happy tonight,” bulong nito sa kaniya nang hiwalayan ng labi nito ang dibdib niya.

“May iba pa ba akong mahihiling sa galing mong magpainit ng gabi ko?” tugon niya.

Namulupot sa leeg nito ang mga braso niya. Lumapat ang mga labi nila. Walang alinlangan na siya ang unang kumagat at kaagad namang tinugon nito. Wala pa siyang balak pakawalan ang leeg nito dahil ganado pa siya sa pagnamnam sa tamis ng mga labi nito.

Hinayaan na niyang magsipag ang mga kamay nito para alisin ang pang-ibaba niya. Matapos ay nag-abala ang kamay nito para laruin ang nasa ibaba niya. Lalo siyang sinipag sa paglasap ng mga labi nito. Hindi niya tinigilan. Kasabay niyon ang pagkadama niya ng malikot na daliri nito sa kaselanan niya.

Kumalas lang ang mga braso niya sa leeg nito nang manabik itong balikan ang dibdib niya. Napaigtad siya nang maglapat at maglaro sa umbok niya ang mga labi nito, habang masipag naman sa hiyas niya ang malikot na daliri nito. Hindi niya nasaway ang sarili nang sumungaw ang halinghing niya habang nilalaro siya nito.

“Ito talaga iyon… oohh!” nasambit niya nang may dumiin sa hiyas niya. Hinalukay ang pagkatao niya.

“Ito ang hindi mo maiiwanan sa akin,” tugon nito nang tigilan ang umbok niya. May ibinulong pa ito.

Tumalima siya sa nais nitong mangyari. Naghiwalay ang katawan nila. Sinundan niya ng tingin ang paghiga nito. Tumambad sa kaniya ang hubad na kabuuan nito lalo na ang nangangalit na alaga nito.

“Make me happy, please!” hiling nito.

Sumampa siya at dinapaan ang makikisig na pangangatawan nito. Nangangalit ang mga muskulo nito. Kaagad nitong nilaro ang hiyas niya habang siya naman sa tirik na sandata nito. Matagal nilang pinainit ang isa’t isa.

Makaraan ay nanatili siya sa ganoong ayos habang nasa likuran na niya ang nobyo. Napasubsob na lamang ang mukha niya sa kama nang unti-unting lumusob ang malaki at mahabang alaga nito sa lagusan niya. Todo ang tukod niya ng mga siko at mga kamay upang hindi mabuwal habang sabik sa pag-uulos si Lorrence.

“T-this c-crazy thing m-made me d-damn… aahh!” humahangos na sambit niya habang iniindayog ang buong katawan niya.

“Yeah! Oohh… I love it, sweetie!” tugon naman ni Lorrence.

Sinipag lalo si Lorrence sa pag-urong-sulong. She can’t stop her moan. Umuwang-kumagat sa labi ang nagagawa niya nang tumindi ang pagbayo nito. Damang-dama niya ang matigas na alaga nito sa lagusan niya. Halos dangkalin niya ang pag-umbok nito sa puson niya.

Ilang minuto rin siyang pinaligaya sa ganoong ayos hanggang sa hilahin siya nito. Napahiga ito, siya ang nakaupo habang nasa loob pa niya ang sandata nito. Hinayaan siya nitong siya ang umindayog sa ibabaw nito. Nakatalikod siya rito.

Nanlaki ang awang ng mga labi niya nang simulang ihagod ang hiyas sa tirik na alaga nito. Mas damang-dama kasi niya ang katigasan nito na pumuno sa hiyas niya. Halos mawalan siya ng mga buto nang umalimbukay ang kakaibang sensasyon na bumuhay sa orgasmo niya. Ganap na ganap niyang nadama ang kabuuan ng alaga nito sa loob niya.

Hindi siya magkandahumayaw. Nangibabaw ang sagutan ng mga ingos nila habang sabay nila dinadama ang isa’t isa. Iyon pa lamang ang pagsasanib nila na hinding-hindi niya maisasantabi. Pati si Lorence ay napapatirik-mata sa ginagawa nila. Sumayaw siya nang sumayaw sa ibabaw nito hanggang sa magmadali itong lumaban, sinabayan siya at sumidhi ang pagkayugyog niya sa ibabaw nito.

Hindi napigilan ni Lorrence na mapisil ang kabuuan ng baywang niya habang inaabot ang kasukdulan ng kaligayahan. Nagtagumpay ito at lumigaya naman siya. Ibinagsak na niya ang likod sa matigas na dibdib nito. Pareho silang hinapo matapos ang pagsanib.

“Sabihin mo kung aalis pa ako after this,” wika nito habang nasa ibabaw pa siya nito.

“Hindi ka na makakaulit kapag umalis ka,” banta niya at saka ngumisi.

“So, I’ll stay. Humanda ka, later again. Pero mas maganda sana kung may mabubuo tayo,” anito.

Napabalikwas siya at dumapa rito. “Masyado kang excited.”

“Why not? We’re at the right age to settle down. Hihintayin mo pa bang magkaanak kung kailan hindi na kaya ng katawan?”

“Lorrence, hindi lahat minamadali. Sa iyo okay lang kasi lalaki ka. Hindi naman ako robot para hindi masaktan. Pagbigyan mo pa ako ng ilang taon dito sa barko. Matagal ko nang pangarap ito eh. Kapag okay na, bahala ka na kung ilang beses mo akong buntisin,” angil niya rito.

“Okay. By the way, gusto mo bang mag-enjoy tayo sa day-off natin? I mean, we go outdoor. Out of work. Maraming mga facility rito na siguradong malilibang ka sa pamamasyal. Parang sa lupa lang at hindi mo maramdaman na nasa laot ka.”

“I know. Pero…”

“Inaalala mo ba na may makakita sa atin?”

“Oo naman. Mahirap na.”

“Hindi na tayo mapapansin ng iba. Sa mga recreational facilities, madalas mga guest lang ang pumupunta.”

“Naku! Baka hindi puwede ang mga staff na gumala-gala.”

“Why not? Off duty natin iyon. May prebilihiyo tayong mamasyal basta labas na sa trabaho ang oras.”

“Hmm, ang dami mong nalalaman. Basta ikaw ang bahala. Kapag nahuli tayo, ipalalapa kita sa pating,” pilyang banta niya.

“Sure! Pero hindi mo na ako matitikman kapag kinain na ako ng pating.” Napangisi ito.

Nagbiruan hanggang sa magkulitan sila. Nakalimutan ni Hymae ang inis niya rito dahil kay Zandra. Pero habang naglalampungan sa ibabaw ng kama ay hindi inaasahan ang pagtunog ng doorbell. Pareho silang nataranta.