Kinabukasan, kaagad ko nang ginamit ang big bike ko patungong trabaho. Wala akong pakialam kung pagtinginan ako ng mga kasama kong empleyado. Ang mahalaga hindi na ako nagko-commute. Mas nakasi-save rin ng oras ito kesa sa pagsakay ko nang paputul-putol sa dyip at kung minsan mas mura pa kaysa gastos ko sa taxi.
Mas naging maaga ako sa nakasanayan kong oras ng aking pagdating tuwing umaga. Ganado akong nag-ayos sa aking area pati sa opisina ni William. Buong puso kong inalay ang aking sarili sa aking trabaho. Pakiramdam ko kasi mas gumaan ang loob ko kaysa nitong nagdaang mga araw.
Nang tawagin na niya ako sa opisina niya matapos niyang makarating. Huminga ako nang malalim at inayos ang aking sarili. Saka ako nakangiting humarap sa kaniya nang makapasok.
“Good morning, sir,” agad kong
