Ertesi sabah holdinge gelen bir çiçek buketi değil, devasa bir organizasyon dosyasıydı. Karadağ Holding’in geleneksel "Bahar Karşılaması" daveti kapıdaydı. Gece, masasına yığılan listeleri incelerken, Aras’ın o sert ve ulaşılmaz dünyasının bir de "vitrin" kısmı olduğunu fark etmeye başlıyordu. Ofisteki o sessiz cellat, dış dünyaya karşı nasıl bir oyun oynuyordu?
Öğleden sonra Aras, Gece’yi yanına çağırdı. Kapıdan girdiğinde Gece, Aras’ı her zamanki gibi dosyaların arasında boğulmuş görmeyi bekliyordu. Ancak Aras, ayakta, elinde bir kadeh viskiyle pencereden dışarı bakıyordu. Odanın içinde hafif bir caz müziği çalıyordu. Aras döndüğünde, yüzünde Gece’nin daha önce hiç görmediği bir ifade vardı: Yarım, neredeyse dostane görünen bir gülümseme.
"Bu akşamki ön davete sen de geliyorsun Akso
