Bölüm: Anası da Güzeldi
Nebile o sabah erkenden kalktı. Her sabah yaptığı gibi değil bu; içi içine sığmıyor. Sanki yıllardır yaşamadığı bir coşkunun içindeydi. Bir yandan sabah namazından sonra ettiği duanın tespihini çekiyor, bir yandan mutfağın taşlarını ovalıyordu. Evde temizlik bahane, içini arındırıyordu.
Furkan ile Dilber de müjdeyi duyup tebriğe gitmişti.
“Torunum… evin duvarlarına sinmiş gibi. Şimdiden yüreğimi ısıtıyor,” diye mırıldandı kendi kendine. Hazelin doğumunu değil, daha şimdiden bebek kokusunu düşlüyordu. Bebek yatağı nerede kurulmalı, pencereden gelen sabah güneşi hangi odayı ısıtır… hepsi aklında.
O sırada kapının önünden geçen Şehriban Kadın, komşuluk görevini abartı sayan bir merakla avlunun içine seslendi: “Nebileee! Bana bak bu adak neyin nesi? Yoksa kutlama v
