❝Ang Tiyay Emilia mo,❞
Nagkatinginan kami ni Lola. Sa paraan ng aming titigan, nagkaintindihan kami.
"Sino po 'yun, Ma'am?" lutang at takang tanong ni Ate Pipay pero nang mautahan ay agad humingi ng paumanhin sa inasal.
I smiled at her reassuringly. "It's okay, Ate. Asawa po siya ng tiyuhin ko," sagot ko.
"Ah,"
"Asawa ng panganay ko, Tiyahin ni Fliore," sabat ni Lola.
I stared at her wonderly. Sa nangangayayat niyang pesnge, nagawang ngumiti ni Lola. Nakaka-mangha na anak pa rin ang turing niya kay Tiyoy at naalala pa niya si Tiyay Emilia sa tagal ng taong lumipas.
It's been ten years now. The shock of knowing that Tiyoy Ebil wasn't actually the real son of Lola still lingers inside me. Ang linaw pa rin ng eksenang iyon sa isipan ko hanggang ngayon. That night was crucial and so hea
