Nagpunta kami ni Christian sa isang shopping mall at ang dami niyang binili para sa akin. Mga damit, sapatos, alahas, bag at kung ano-ano pa. Kahit ano’ng gawin kong pigil ay hindi siya nagpatinag. Kaya sa huli ay para na akong maiiyak sa dami ng mga pinamili namin.
Noong magdidilim na ay dinala niya ako sa isang harbor na malapit lang. Tahimik ang paligid, maliban sa tunog ng mga alon na tumatama sa mga docked boats. Nilalakad namin ang isang pathway, at kahit malamig ang hangin, parang hindi ko na nararamdaman dahil sa ganda ng moment na ito.
Mabagal lang ang aming paglalakad, at sa isang punto, huminto siya at tumingin sa malayo. “You know,” sabi niya, “I’ve never really done this before.”
“Done what?” tanong ko, habang iniiwasan ang titig niya.
“This,” sagot niya, itinuturo ang pal
