((Dorry))
Mag-alas nuebe na ng gabi, pero hanggang ngayon ay hindi pa rin dumating si Nelson na nangakong susunduin ako rito sa flower shop nina Vianna May.
At oo, kahit galit pa rin ako sa kanya, kahit masama pa rin ang loob ko, hindi ko naman maitatanggi ang pag-aalala ko. May nararamdaman akong parang kumikirot sa dibdib ko. Alam kong kababawan ang nararamdaman ko, pero kasi, dahil sa nangyari sa amin na hindi pagkakaintindihan, ang simpleng pangako para sa iba, ay malaking bagay sa akin.
“Hoy, Dorry!" untag sa akin ni Vianna May, at saka tiningnan naman ang phone niya.
Tipid na ngiti naman ang sagot ko sa kaibigan ko na ngayon ay umupo na rin sa tabi ko.
“Iniisip mo ba si Nelson?" ngising tanong nito, sabay ang nanunuksong ngiti, pero may halo namang pag-aalala.
Naikwento ko
