Kabanata 52

1356 Words

My heart pounded fast, na sumabay sa putukan na naririnig namin sa labas café, each beat a reminder of the danger we were facing. Lahat kami ay nagtatago at nanatiling nakadapa sa ilalim ng maliit na mesa, habang nakikinig sa sigaw ng mga customer ng café na sumabay sa patay-sindi na mga ilaw. Matapos ang ilang putok na tumama sa glass wall ng café, sunod-sunod na sirena ng pulis naman ang aming naririnig kasabay ang mga sigaw at mga utos. Ngayon ay umalingawngaw pa rin ang putukan sa labas. Mukhang walang balak sumuko ang mga taong halang ang kaluluwa na walang pag-aatubili na pinaputukan ang café kanina. Ang nangyayari ngayon, patunay na hindi pa rin kami ligtas at maaaring marami pa ang madamay kapag nagpatuloy ito. At dahil ‘yon sa akin. Ngayon ay amoy na namin ang usok ng pu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD