Bu evde artık hiçbir şey doğal akmıyordu. Herkes bir rolü oynuyor, bir maskeyi takınıyordu. Ama Feride, ilk kez rol yapmamayı, maskeyi çıkarıp yüzünü göstermeyi seçti.
Sabah kahvaltıya inmedi. Ne her zamanki gibi kavga çıkardı, ne de iğneleyici sözler savurdu. Sadece sessiz kaldı. Bu sessizlik, odanın havasını elektriklendiren, Gül'ün hiç alışık olmadığı türden, ağır ve anlamlı bir sessizlikti.
"Feride nerede?" diye sordu Çelik, fincanını masaya koyarak.
Gül, omzunu silkerek umursamazca konuştu. "Trip atıyordur işte. Lohusa halleri, belli mi olur?"
Ama Çelik'in içi rahat değildi. Onun tanıdığı Feride trip atmazdı. O, bağırır, çağırır, kırıp dökerdi. Feride susarsa, bu bir şeylerin artık değiştiği, bittiği anlamına gelirdi.
Öğlene doğru Feride, Nazlı'yı doktora götürmek için çıkmıştı,
