JIA'S POV
Pagkasabi ko ng mga salitang hindi ko pinag-isipan ay pumasok ako sa silid at doon ko pinakawalan ang sakit na kay tagal kong kinimkim. Narinig kong kumatok si Joshua sa pinto ngunit hindi ko s'ya pinagbuksan. Masyado kasi ang bibig ko. Hindi ko alam kung bakit ko biglang nasabi iyon.
"Jia, buksan mo ang pintuan. Mag-usap muna tayo."
"Umalis ka na Joshua. I-lock mo na lang ang pinto."
"Mag-usap naman tayo, oh. Kahit na ganiyan ka, Jia, hindi talaga kita susukuan."
"Matagal ka ng sumuko," bulong ko sa aking sarili.
"Jia, mahal kita. Kahit sobrang taas mo at ang hirap mong abutin, naghihintay akong lingunin mo. Nahihirapan na ako sa sitwasyon natin pero hindi kita isusuko kay Drey kahit sobrang nakakapagod na."
Hindi na ako sumagot. Hindi ko alam kung anong ginagawa niya n
