SUGAR GRANDPA

Hindi mapakali si Athena. Hawak nya yung tray ng gamot sa labas ng kwarto ni Doug Geller. Pero yung tenga nya, yung mata nya, yung buong kaluluwa nya — nasa loob. 4th year Nursing na sya. Pero putangina, walang subject sa school na nagturo kung paano mag-handle ng... ganito. Imbes na ungol ng may sakit, naririnig nya. Ungol ng sarap. Basang-basa. Wala nang kahihiyan. Awang yung pinto. Mali 'to. Alam nyang mali. Pero sumilip pa rin sya. Tapos nakita nya. Si Doug. Naka-wheelchair. Naka-bukas yung silk robe hanggang bewang. Kita yung dibdib nya — batak, maugat, hindi halatang matanda. At sa kandungan nya, si Sandra. Nurse din. Yung ka-duty nya kagabi. Gumigiling sya kay Doug na parang wala nang bukas. "s**t, Doug... ang tigas mo pa rin," ungol ni Sandra. Nakabaon kuko nya sa balikat ng matanda. Nanginginig buong katawan nya. "Akala ko ba... ahh... baldado ka..." Ngumisi si Doug. Yung ngising malamig. Yung ngising may ari sayo. "Giling lang, Sandra. Iparinig mo sakin kung gaano ka kasabik sa isang tulad ko." Plak. Plak. Plak. Napakapit si Athena sa hamba ng pinto. Rinig na rinig nya. Bawat tunog. Bawat hininga. Naninikip dibdib nya. Hindi nya alam kung sa gulat ba, sa dismaya, o sa... ibang bagay. "Doug! Sige pa! Wag kang hihinto! Ahh! Mabaliw na ako sayo!" sigaw ni Sandra. Umiiyak na sya sa sarap. Hinawakan ni Doug yung panga ni Sandra. Pinilit nyang humarap sa kanya. "Tingin sakin. Sabihin mo. Sino nagpapasaya sayo ngayon?" "I-ikaw! Ahh! Doug Geller! Ikaw lang! Wala nang iba!" Isang malakas na galaw pa. Umalog yung buong wheelchair. Tumama sa pader. "AHHH! DOUG!!" Bumagsak si Sandra sa dibdib ni Doug. Nanginginig pa rin. Humihingal. Parang naubusan ng hangin. Tahimik yung kwarto saglit. Tapos dahan-dahan... tumingin si Doug. Diretso sa pinto. Diretso kay Athena. Nanigas si Athena. Huling-huli sya. Pero yung mata ni Doug... hindi galit. Na-aaliw. Parang nahuli siyang nanonood ng malaswang movie. "Tatapos ka na ba dyan kakasilip, Nurse Athena?" Baritono yung boses nya. Kalma. Pero may kuryente. "O baka gusto mo... tumulong ka na lang mag-alaga?" KALANG. Nabitawan ni Athena yung tray. Laglag lahat ng gamot sa sahig. Pills, syrup, syringe — kalat. Pero hindi sya makayuko. Hindi sya makagalaw. Parang tinurukan sya ng anesthesia sa paa. "L-lumapit ka," utos ni Doug. Tinulak nya si Sandra palayo. Bumagsak si Sandra sa sahig, hubad, hingal, wala nang pake sa mundo. Pero wala nang tingin si Doug sa kanya. Kay Athena na lang. Nanginginig si Athena habang papalapit. Amoy pawis yung kwarto. Amoy alak. Amoy... ng ginawa nila. Sumasampal lahat yun sa mukha nya. Lalong bumibilis t***k ng puso nya. "U-ung gamot nyo po, Sir Doug..." Nauutal sya. Nakatingin lang sya sa sahig. Kasi alam nya... pag tumingin sya kay Doug... "Tapon mo na yan," putol ni Doug. "Hindi yan yung gamot na kailangan ko ngayon." Hinawakan ni Doug yung kamay ni Athena. Mahigpit. Mainit. Hinila nya. Napaluhod si Athena sa harap ng wheelchair. Sa pagitan ng mga hita ng matanda. Paso yung balat ni Doug. Parang may lagnat. "Nanginginig ka, Athena," bulong ni Doug. Sinusuklay nya yung buhok ni Athena gamit mga daliri nya. Marahan. Pero may pagbabanta. "Bakit? Nursing student ka diba? Hindi ka ba sanay tumingin ng katawan?" "S-Sir... hindi po..." "Shh." Tinakpan ni Doug yung bibig ni Athena gamit hinlalaki nya. Magaspang. Maalat-alat. "Kung gusto mo talaga makapasa, Athena... kung gusto mo maging nurse..." Inilapit ni Doug yung mukha nya sa tenga ni Athena. Rinig na rinig ni Athena yung hininga nya. Mabigat. Mainit. "...kailangan marunong ka mag-alaga ng lahat ng klase ng pasyente. Lalo na yung mga... mahirap pakisamahan." Bumaba yung tingin ni Doug sa kanya. Tapos bumaba pa. Alam ni Athena kung saan sya nakatingin. At alam nyang... hindi pa tapos si Doug. Hindi pa sya pagod. "Ngayon," bulong ni Doug. Yung boses nya, parang utos ng hari. "Patunayan mo sakin. Kung desidido ka ba talaga maging nurse... o hanggang silip ka lang."