Vanishing Memory (Completed)

Chapter 5

Siya at ang team ang naassign sa pagluluto, ang mga lalaki sa team ang gumawa ng tent nila, malapit ng mawala ang liwanag kung kaya’t kinakailangan na nilang mag madali sa paglututo.

Nang matapos silang magluto inutusan siya ng kanyang TL na dalin ang pagkain sa mga Expert na ngayon naguusap-usap

“Miles pakidala itong mga pagkain sa mga expert” Ani TL

“Okay, TL.” Aniya

“Thanks, be careful baka tumapon.” Anito

“You don’t have to worry I can manage.” Tugon niya

Habang papalapit siya sa mga ito ay nakita niyang nakatingin sa kanya ang lalaki, akala nya ay tutulungan siya pero hindi, wala manlang itong kakilos kilos.

Ang tumayo ay ang isang foreign expert na kahit may edad na ito ay mababakas pa din dito ang pagiging magandang lalaki nito.

“Excuse me gentlemen, I brought your foods.” Aniya ng nakangiti

“Oh! Thank you my lady.” Ani ng lalaking tumayo upang tulungan sya.

Habang inaayos nila ang pagkain ay hindi pa rin inaalis ng lalaki ang pagkakatingin sa kaya.

Nakakainis na itong lalaking ito ah! Kanina pa sya sa Building, okay sana kung titingnan sya nito ng naka-ngiti kaso pag tinitignan siya, lagi itong naka simangot may problema ba nasa mukha naya, gustong gusto na niyang ipukpok sa ulo nito ang hawak niyang tray.

“So, what is your name my beautiful lady” ani ng lalaki na tumulong sa kanya

“My name is Miles, Sir.” Naka ngiti niya tugon

“What a beautiful name, I’m Desmond.” Sabay abot ng kamay sa kanya “and this guys are, Simon, Steve, Hugo and this guy that can’t stop staring at you is Lance.” Anito sabay patong ng kamay sa balikat nito at ngumisi ng nakaloko dito.

Ngumiti na lamang sya at tumingin sa lalaki pero hindi na ito na ka tingin sa kanya,

“Well.. bakit  itong larangan na ito ang napili mo, a girl like you ay dapat nasa comfortable job not like this.” Anito sa kanya

“wow!” aniya sa pagkagulat “ you can speak our language Tagalog”. Aniya na may pag kamangha sa kausap

“Yes, of course, matagal na akong pabalik balik dito kaya marunong na ako, i’m not that fluent but i can understand and speak a little.” Ani Desmond

“pero yung pagsasalita nyo po ay daig pa ang mga tao na dito talaga nakatira.” Aniya na may pagpalakpak pa

“You know what, Sweetheart, you’re not just a beautiful lady, you are also a kind person, and i can tell that by looking at you.” Sabi nito na nakangiti

“You know what Sir Desmond, you’re not just an expert, expert ka din po sa pambobola.” Ani Miles ikinitawa ng grupo maliban sa isa

“hehe you’re so funny, anyway how old are you, Miles?” hindi matapos tapos na tanung nito

“oh! I’m turning 22 this year, pretty old.. hehe”. biro niya sa mga ito

“What!” ani Steve “Then what do you think we are, Ancient.” Pabirong dagdag pa nito

“by the way, do you have a boyfriend?” Tanong ni Hugo

Sa tanong ni Hugo ay tumingin sa kanya ang lalaki, at hindi iyon nakaligtas sa mapanuring mata ni Simon

“Oh! That question caught your attention now, huh! Lance”. Ani Simon ng may panunudyo

“Ohhhh” sabay naman ni Desmond and Steve, habang ang mga ito ay nakangisi

Pero hindi pa rin ito umimik, “pipi ba ito” sa isip nya habang nakatingin sa mga ito.

“Come on, tell us Miles, May borfriend ka na ba?”. Tanong ulit ni Desmond habang naka-akbay kay Lance

“uh.. ah e, no I don’t have.” Aniya sa nahihiyang tono

“Yon oh!” tono na may pagka slang“And this guy also doesn’t have a girlfriend too.” Ani Desmond habang nakangiti abot haggang tenga

Hiyang hiya na si Miles at gustong gusto ng umalis sa harapan ng mga lalaki na yun, hindi dahil sa mga tanong nila kundi dahil sa lalaking kanina pa sya tinititigan, hindi niya alam kung humihinga pa ba ito dahil kahit pag hinga nito hindi nya naririnig sa sobra nitong tahimik

“Okay, gentlemen, I Think kailangan ko ng bumalik sa Team, enjoy your meal.” Aniya sa mga ito

“okay Miles, Thank you.” Sabi ni Desmond

Kumaway naman ang iba, at bumalik na siya sa Team na kumakain na

“Miles bakit na tagalan ka.” Ani Andrei at umusad upang makaupo sya

“oh! Kumain ka na” sabay abot ni Shun sa pagkain nya

“hay naku siguradong nagpasikat pa yan, kaya na tagalan.” Ani Lizzie sabay irap sa kanya

“Okay guys listen, nakasagap ako ng balita na isa sa mga Expert ay ang magiging bagong CEO ng kumpanya natin, dahil ito ang unang project na gagawin niya bilang CEO ng kumpanya gusto  niya na siya mismo ang personal na sumama sa ganitong klase pagkakataon. So guys behave yourself, okay, don’t do anything unnecessary lalo na sa inyong mga intern, ito na ang pagkakataon nyo”, mahabang pahayag ni Mr. Grey

Isang linggo palang ng ianunsyo sa nilang kumpanya ang pag-upo ng bagong CEO nila, hindi pa ito formal na naitalaga pero ipialam na sa lahat, dahil sa pagkakasakit ng chairman ay isa sa mga Anak o Apo nito ang uupo kapalit nitoat wala pa silang malinaw na impormasyon tungkol dito

“See, kaya nagtagal si Miles ay baka alam na niya na isa sa sa expert ang CEO.” Aniya kay Miles habang nakataas ang isang kilay

“Lizzie pwede bang itigil mo muna yang pangaasar mokay Miles hindi ka na nakakatuwa.” Ani Cel sabay abot nag kutsara sa kanya

“huwag mo na lang siyang pansinin, Miles kumain ka na lang”. Sabi ni Andrei sa kanya

Hindi na lang nya ito pinansin at nagsimula na ding kumain

Kailangan na din nilang magmadali dahil madilim na, mahirap ng makita ang kanilang ginagawa dahil ilang ilaw lang ang kanilang ginamit dahil baka maubos ang battery kung gagamitin nila ang lahat. Pagkatapos kumain ay nagkanya kanya na sila punta sa mga tent nila

Si Shun at Cel ang kasama niya sa Tent, Si Andrei, Vince at ang dalawang lalaki sa team ni Mr. Grey ang makakasama, Lizzie, Nikki at Mei naman sa kabila, at ang mga Team leader ay nasa ibang tent naman.

Hindi nagtagal ay nakabibingin katahimikan ang bumalot sa buong paligid. at habang ang lahat ay tahimik na natutulog may isang tent ang parang nilulukob ng kung anong liwanag, at isa sa natutulog dito ay hindi mapakili halos maligo nasa pawis ang babaeng natutulog, sabay balikwas ito ng bangon, ito ay walang iba kundi si Miles.

Humihingal siya habang hinahabol ang kanyang hininga

“Huh.. huh... gosh panaginip lang pala.” Mahinang usal niya

Kakaibang panaginip yon, akala na nya ay totoo na, sa pagkakataong iyon ay hirap na siyang makatulog dahil sa naging panaginip niya, kaya’t naisipan niya lumabas ng tent, kinuha niya ang kanyang cellphone at lumabas ng kanilang tulugan medyo maliwanag sa lugar dahil hindi naman nila pinatay ang ilaw para na din sa kaligtasan nila kung sakaling may maligaw na hayop sa location nila, pero sa tingin naman nila ay wala, pero para sa pagiingat na din, dahil meron pa din mga ahas sa ganong klaseng lugar

May nakita siyang putol na kahoy na hindi kalayuan sa Tent nila kaya hindi naging abala ito para kay Miles, dito ay umupo siya at niyakap ang kanyang tuhod sabay yumuko

Hindi maalis sa isip niya ang kanyang panaginip, napunta daw siya sa kakaibang lugar pero ung lugar na ito ay parang pamilyar hindi lang niya matukoy kung saan, ang mga tao doon ay mukhang sinuna, hinahabol daw siya ng mga ito dahil kakaiba ang kanyang suot at gusto siyang saktan, kung kaya tumakbo siya saabot ng kanyang makakaya, habang tumatakbo siya ay may isang lalaki ang tumulong sa kanya, at pagtingin niya dito ito yung lalaking kanina pa nakatingin sa kanya, walang iba kundi si Lance at habang tinititigan nya ito ay unti-unti itong lumingon sa kanya at ngumiti ng nakakaloko. At tumawa na parang wala ng bukas, bigla nya hinatak ang kanyang kamay sa pag kakahawak nito ngunit ayaw nitong bitiwan, at ang gwapong mukha nito ay unti-unti nagiging halimaw, sigaw siya ng sigaw at dito na siya tuluyang nagising

“grrr..” aniya sabay taas ng ulo at hinampas ang kanyang tuhod. “s**t!, bakit ba ganong klase panaginip ang napanaginipan ko”. Aniya sa isip, kinuha nya ang kanyang Cellphone at nag selfie na lang sana para maipadala sa kanyang ama, nakailang kuha pa lamang siya nang biglang may nagsalita sa kanyang likuran, at nabitiwan nya ang kanyang cellphone, buti na lang at hindi sya napasigaw dahil kung hindi baka magising nya ang mga natutulog niyang kasamahan

“You shouldn’t do that.” Anito habang nakatingin sa kanya “baka maka-attract ka ng kakaibang nilalang”. Dagdag nito

Tiningnan nya ito ng masama anong pinagsasabi nito, kakaiba din itong lalaking to e. noh, “You know what sir, hindi mo din dapat gingawa ang bigla na lang lalapit at magasalita ng walang kaingay ingay, mapapatay mo ako sa takot.” Inis na sabi niya dito, nagsasalita pala ang mokong na ito and in fairness ang ganda ng boses nito bagay na bagay sa gwapo nitong mukha. Aniya sa sarili na sinaway din agad

Tumayo na siya at pinulot ang cellphone na nabitawan niya sa sobrang pagkagulat, buti na lamang at hindi napalakas ang bagsak at hindi ito nasira.

“bwisit bakit ko ba kasi napanaginipan ang lalaki na ito”. Pabulong niyang sabi sa sarili

Pero mukhang dinaig pa nito ang tsismosong tiktik “ What did you say?” anito na nakakunot ang noo

“nothing, sabi ko babalik na ako sa tent, maiwan na kita jan.” aniya at hahakbang na sana palayo dito ng magsalita itong muli

“You said, I was in your dream.” At ngumiti ito ng nakakaloko

Nahigit ni Miles ang kanyang paghinga “ Gosh! Ang gwapo ng loko, totoo ata ang sinasabi ni Shun na may multong makalaglag panty, ngiti pa lang nito, hayst.. ulala” sa isip niya

Pero syempre hindi nya pwedeng sabihin ito dito, may pride pa din sya

“What!, Dream on.” Inirapan nya ito at lumakad na papuntang Tent nila, nilingon niya itong muli at nakita niya na nakatingin pa rin ito sa kanya.

“s**t! Bwisit talaga ang lalaking iyon”. Pumikit na siyang muli at napangiti dahil sumilip sa kanyang gunita ang gwapong mukha nito habang naka ngiti