Kabanata 16
1268 Words
Kabanata 16
Family (2)
Nang natapos na lahat kaming icheck ay nagsimula na kaming maglakad papunta sa pintuan ng simbahan. Hindi pa man kami naabot sa harapan ng pintuan ay may nakasalubong na agad kaming business partner.
“Good morning Mr. Biantecilia. What a good day meeting you here.”
“Good morning too.”
Panay ang bati ng mga pamilya sa aming tatlo. Nagtatawanan sila Daddy ng nakita kong hatakin nung asawa ng business partner ni Daddy ang sleeve ng suot nito at may ibinulong ito at tumingin sa likuran namin. Napatingin din ang mga kasama nito. Siguro nagtataka kung bakit may kasama kami, bukod sa kaming tatlo.
Napansin naman agad ni Daddy iyon kaya pinakilala niya sila tito at tita pati narin ang mga kapatid ko sa kanila.
“Mr. Anton-“ magsasalita na sana si Daddy pero sinapawan na agad siya ng asawa nito.
“Oh! Your ex right? And who are they? Your ex also Klara?” Mahihimigan sa boses nung asawa niya na nangungutya siya. Sinisipat-sipat niya rin sila ate. Hi-nead to foot pa.
Nag-init ang ulo ko sa ginawa niya. Sino ba siya sa tingin niya? Hindi mo ma-d-define ang isang tao base sa alam mo.
“With all your respect Mrs. Anton…” Hinarap ko yung mapangahas na yun.
“ Oh my, Paradise. Aren’t you feel sick being surrounded with…” Sinipat niya pa ulit sila. Napayuko sila sa nandidiring tingin niya at dahil narin kasi binalingan ko sila. Maybe they think that I would loom down on them. “…with a dirty people like them?” Hinawakan niya pa ako sa braso at sinisipat-sipat. Tinitingnan kung merong kaka-iba sa akin.
With such disgust, I remove her hold on me. Napasinghap siya sa ginawa ko pero tumawa lang siya at hinawakan ako ulit. Ngayon ay hindi ko na naitago ang inis ko sa kaniya. Malakas kong tinanggal ang pagkakahawak niya.
Gulat siyang napatingin sa akin. “H-how dare…” Nanlalaki ang mata niya habang nakaturo sa akin. “You… How dare you do that to me?! Don’t you have some respect!”
Sa lakas ng boses niya ay napabaling na rin ang iba sa amin. May iba pa nga na lumabas pa ng simbahan.
Napangisi ako. “Respect?” Nakapangalumbaba akong tumingin sa kanya. Ginaya ko ang pagtingin niya sa kanila ate. May pangungutya. Sinigurado ko talagang maramdaman niya ang pakiramdam na iyon. “Should you say that to yourself?”
“You! How such a disrespectful child you are! You didn’t even consider this place?!” Sinadya niyang nilakasan ang boses para marinig ng iba at masiraan kami.
Tss. How childish she is.
May humawak sa braso ko. Nilingon ko ito at nakita ko si Mama na nagsasabi base sa tingin niya na pinapatigil niya na ako.
Umiling lang ako sa kaniya at hinarap ulit ang nag-iiskandalo. Nakahatak na talaga kami ng mga tao. May security na rin na paparating sa kinaruruonan namin. Mukhang na-alarma sila sa malaking kumpulan na meron. Panay ang bulungan sa loob ng mga taong nakakakita sa amin.
Kung gusto mong manghiya, edi go! But never regret humiliating a Biantecilia.
Humakbang ako papalapit sa kaniya at kita ko ang takot at kaba sa mukha niya.
Isang 14 years old itong kaharap pero napakatakot.
“Am I the one being disrespectful here? Diba dapat sarili mo dapat yun madame? Disrespecting one’s family, humiliating a member, and looking down on a person just because of what you know. Does is it more disrespectful?”
Nakabuka ang bibig niya pero hindi siya makapagsalita. Naitikom niya ito ng napagtantong wala syang boses para makapagsalita. Luminga-linga siya sa paligid. Nilingon ko rin ang mga naroon at kitang-kita sa mata nila ang panghuhusga sa kaharap ko ngayon.
“Aaminin ko, I didn’t give my respect to people. But once you earn it, don’t break it. In your case, you haven’t earned it but you already break it.” Tinalikuran ko sila at naglakad na palabas ng gate ng simbahan.
Pero bago pa ako makalabas ng tuluyan ng gate ay nilingon ko sila.
“I did respect the place not the other way around, just what you were spitting. I just defended my family.” Pagkabitaw ko nun ay hindi na ako lumingon pa.
Imbes na tawagan ang mga driver ay naglakad na lang kami kung nasaan sila. Nasabi na rin ni Daddy na hindi kami dito magsisimba. Nagbigay ang driver ng lugar kung saan sila nagpark. Malapit lang din naman yun.
Hindi ko alam na sa ganoong paraan ko magagawang matanggap na pamilya ko sila at walang ibang magtatanggol sa amin kundi ang isa’t isa.
I feel much better now. I didn’t know na magiging ganito ka gaan sa pakiramdam ang mararanasan ko kapag natanggap ko na ang sitwasyon namin. Masarap din sa pakiramdam na matawag silang pamilya.
Napabalik ako sa reyalidad ng may humawak sa kamay ko.
Nakita ko ang nakangiti na si Lexxa. “Thank you.” Mahina niyang sabi pero ramdam ko ang sinsiredad.
Kahit dalawang salita lang yun ay parang tumaba ang puso ko.
Narating na namin ang lugar saan nagpark sina Manong. Sabi ni daddy ay sa susunod na lang daw kami magsisimba doon. Next week naman daw ay kami ang bibisita sa kanila. Gusto ko rin yun. Gusto kong makapunta sa lugar nina Tito Miguel.
Pumasok na kami sa kaniya-kaniya naming sasakyan. Bago ako pumasok ay kinausap na muna ako ni daddy sa labas.
“Ah, dad, ano yun?” Tanong ko sa kaniya.
Hindi siya nagsalita pero niyakap niya ako.
“Dad? Bakit po?” Taka akong sa ginawi niya.
“ Thank you for accepting them.” Yun lang at mas niyakap niya ako. He caress my hair habang nakatingin sa akin at nakangiti. It warm my heart. A fathers love is another level.
Sumakay na kami sa van at nag drive kami papunta sa school ko. Hindi ko man alam ay nalaman ko rin. I-e-enrol ni daddy sila pero dahil mas mahirap daw kung nag-t-transfer sila kuya Lex ay si kuya Libban na lang ang sasama sa akin dito.
Nasa grade 10 na siya. Sila kuya naman ay nasa first year of college. Mas gusto din daw nila doon sa lugar nila kahit community college lang dahil malapit lang sa kanila at para daw hindi sila ma home sick.
Pagkatapos namin doon ay sa nag brunch kami sa isang five star restaurant. Kahit may kaunting pagtutol sina tito at tita ay hindi na lang sila nagsalita. Mahal naman talaga dito kapag average wager ka lang. Pero dahil isa na sila sa pamilya namin ay VIP na sila dito.
Dahil mas inuna namin ang school kesa kumain kaya marami ang inorder ni daddy nasa VIP room kami kaya hindi nakakahiyang kumain ng maramj.
Halos maubos namin ang limang iba’t ibang set ng famiy size ang inorder ni daddy. Maliban sa gutom kami ay masarap naman talaga ang pagkain.
Habang kumaikain kami ay napag-usapan namin ang magiging plano para maging close pa kami at mapagkilanlan kami sa isa’t isa.
“Paradise recommended that we should spend our Christmas Libban’s home town and summer vacation would be your home town. “ Itinuro ni daddy sina Kuya Alex.
Masaya sila sa naging suggestion kaya mabilis silang sumang-ayon.
Matapos namin doon ay pumunta kami sa kompanya at ti-nour namin sila doon.
Even though the day wasn’t just what we plan out, naging masaya naman ito. Mas naging masaya pa nga. Mas masaya nga talaga pag kasama mo yung pamilya mo. Even we’re not blood related we can still call them family.
ALUMPYLOVESTORY
All rights reserved 2022.
IKATLONG KABANATA, FAMILY.
- Writer
