
PROLOGUE They say, 'in every roses there is always a torn' 'In one family there is always a black sheep'Quadruplets when born but only triplets are knownFLASHBACK"GET OUT OF HERE, CHESCA. LEAVE THIS HOUSE AND DON'T EVER RETURN!" galit na sigaw ni daddy sakin. Wala akong magawa kundi umiyak. Tumingin ako sa mga Ate ko pero iniwasan nila ako ng tingin"Pero san p-po ako p-pupunta?" umiiyak kong tanong kay daddy. Hinawakan ko ang laylayan ng suot nyang damit pero tinabig nya ang aking kamay"SA KALSADA! DON KA PUMUNTA TUTAL DOON DIN NAMAN ANG BAGSAK MO!" sigaw nya ulit sa pagmumukha koMas lalo akong naiyak. Lahat ng mga katulong dito sa palasyo ay naka tingin sakin. Alam kong gusto nila akong tulungan pero natatakot sila kay daddyLumunok ako "H-hindi ko po kayang mabuhay ng mag isa, daddy. Ayokong umalis dito""Sana naisip mo yan bago mo pa/tayin ang nagluwal sayo!" hindi kaagad ako naka sagot.Bakit ba ayaw nila akong paniwalaan na hindi ko sinasadya ang nangyari. Hindi ko naman ginusto yon e"S-sorry d-dad. P-patawarin mo ako, patawarin nyo ako..." hagulgol ko. Pagod na ako at di ko na kayang tumayo kaya naman bumagsak ako sa paanan ni daddy pero ang ikinagulat ko ay ang pag sipa nya sakin. Nanlaki ang mga mata ko, ngyon lang ako sinaktan ni daddy ng pisikal"LUMAYAS KA DITO DAHIL MAGMULA NGYON AY HINDI NA KITA KIKILALANING ANAK, I CAN NEVER FORGIVE YOU!" galit na galit nyang sabi habang naka turo sakin"BUKAS NA BUKAS DIN AY DAPAT WALA KA NA DITO!" hindi ako maka hinga sa narinig. Tinakwil na nya ako. Wala na akong pag asa. Tinignan ko isa isa ang mga katulong na parang iiyak din, at ang tatlo kong kapatid na masama ang tingin sakinTumayo ako at pinilit na ngumiti "A-aalis ako pagkatapos ng burol ni mommy---""HINDI! GUSTO KO NGYON NA! SHE DON'T DESERVE YOU!" namanhid ako sa narinig

