Karanlık ve ışık birbirinin devamı gibiydi. Birbirlerini tamamlayan iki ögeydi. Karanlık olmadan ışığın anlamanı bilemezdik aynı şekilde ışık olmadan da geceyi hissedemezdim.
Benim hayatımda karanlık dediğim kısım kendi içimdi ve herkes gibi benimde ışığa ihtiyacım vardı.
Giydiğim pantolon ve kazak ile hırkamı üstüme geçirdim. berbat bir kombin yapmış ama erken uyanmıştım o yüzden pek beynimin aktif çalıştığı saatler değildi. Sabah Özkan aramış ve nasıl olduğumu sormuştu. En kısa zamanda Alaz hakkında konuşmamız gerektiğini söylemişti.
Rümeysa'ya da mesaj atmıştım. Dün gece uyuduğu için gideceğimi haber verememiştim.
Saçlarımı arkadan bağladıktan sonra, dışı griyle kaplı aynaya doğru usulca baktım. Yüzüm her zamankinden soluk duruyordu. Makyajla uyumuştum ve sabah uyanır uyanmaz gözle
