ANG UHAW KONG EX (SSPG)

Chapter 13: Mother-in-law (🔞)

Panay ang pagpupumiglas ko pero naputol ‘yon nang maramdaman kong may pumasok na mahaba at matigas na bagay sa loob ng p********e ko. Pagkatapos, hinablot ni Zayn ang mga kamay ko at mariin ‘yong ipinako sa ibabaw ng mesa habang inaangkin niya ako mula sa likuran. Nakaramdam ako ng sakit, para akong bumalik sa pagkabirhen. Ilang taon na rin simula nang may nangyari sa amin ni Zayn.

Wala akong nagawa kun'di tanggapin ang bawat masarap na ulos ni Zayn. Mariin kong ipinikit ang mga mata habang ramdam na ramdam ko ang paglabas-masok ng kahabaan niya. Gusto kong umungol, gusto kong ilabas ang sarap na namumuo sa puson ko pero pinigilan ko ang sarili. Kinagat ko ang labi at hinayaang angkinin niya ako ng mabilis, mapusok at halos walang kontrol.

“Fvck! Ang sikip mo pa rin, Sera!” ungol ni Zayn.

Binitawan niya ang kamay ko at nilamas ang aking dalawang dibdib. Umawang ang labi ko nang nararamdamang malapit ko nang maabot ang rurok. Oh, God. Why was he making me feel like this? Sa bawat ulos niya ay direktang tumatama sa kaibuturan ko.

“Tangina, ang sarap mo. Nakakabaliw ka.” Nakagat ko ang labi nang maramdamang dumampi ang labi niya sa batok ko.

Hinagkan niya ako pababa sa balikat, sa leeg, bago bumalik sa batok ko. Lalong uminit ang katawan ko. At naging marahas ang galaw niya. Humigpit ang hawak ko sa gilid ng desk habang mas bumibilis ang pagbayo niya sa akin. Desperado ang bawat paghugot at pagbaon ni Zayn sa loob ko. Bawat ulos niya, pilit kong nilulunok ang ungol na gustong kumawala.

Oh God. This felt so good. Para akong dinadala sa langit kapag sinasagad niya. Napayuko ako at napahawak sa leather chair nang maramdaman ang pagsabog sa loob ko. Pinilit kong hindi umingay, binaon ko ang mukha sa aking braso para pigilan ang sariling sumigaw.

Pero hindi doon tumigil si Zayn. Kahit alam kong naramdaman niya ang pagkapit at panginginig ko, mas lalo pa niyang pinadiin ang bawat galaw niya. Hindi ko na napigilan ang balakang ko na sumalubong sa bawat ulos niya. Sa ikalawang pagkakataon, muli kong narating ang rurok dito mismo sa ibabaw ng desk ko.

He thrust in and out of me. Harder. Faster. Napakagat ako sa aking labi hanggang malasahan ko ang dugo nang ibigay niya ang huling, mahaba at mariing pagbaon na kanyang sandata sa loob ko.

Parang naubusan ako ng lakas nang dahan-dahang hugutin ni Zayn ang kanyang p*********i sa butas ko Maingat niya akong inalalayan at pinaupo sa swivel chair. Inaayos niya ang damit ko habang ako ay tahimik lang na nakamasid sa kanya. Pinunasan ni Zayn ang mga katas na lumabas sa akin. Sa sobrang dami ng inilabas niya, pakiramdam ko punong-puno ang sinapupunan ko.

“Nasiyahan ka ba sa ginawa mo?” basag ko sa katahimikan ng opisina.

Natigilan siya at walang emosyong napatingin sa akin.

“Hindi,” maikli niyang sagot.

Mapakla akong natawa. “But you still came. Ibig sabihin, nagustuhan mo.”

“Nagustuhan ko,” mahina niyang sagot. “At alam kong nagustuhan mo rin ang ginawa ko. Masyado lang matigas ang ulo mo para aminin ‘yon, ‘di ba?”

Tinaasan ko siya ng kilay.

“Does it matter?”

“It does to me,” sabi niya, sabay marahas na napabuntong-hininga. “Malakas kang umungol noon. Sarap na sarap ka pa sa ginagawa ko. Bakit ang tahimik mo na ngayon? Hindi na ba ako magaling sa kama?”

Hindi ako umimik pero sumisigaw ang isip ko. Magaling pa rin si Zayn. Hindi ko lang maamin. Mahina siyang natawa nang hindi ako nagsalita.

“Pasensya na. Ilang taon na rin kasi ang huli kong sex.”

Unti-unting nanlaki ang mga mata ko. “Anong sinabi mo?”

Kunot ang noo niyang inulit, “I haven’t had s*x for three years now and—”

“You can’t be serious.” Hindi ako makapaniwala. “Ikaw? Tatlong taon? Bakit?”

“Bigla akong nawala ng ganang gawin ‘yon sa iba,” sagot ni Zayn habang inaayos ang sinturon niya.

Kinuha niya ang coat sa likod ng upuan at sinuot ‘yon bago bumalik sa harapan ko.

“Magpahinga ka muna diyan dahil pupunta tayo mamaya sa hospital para mabisita si Tita.”

Dahil sa pagod, nakaidlip ako. Paggising ko, inaya na ako ni Zayn na pumunta sa ospital.

“Mama,” masaya kong tawag habang papasok sa ward nito.

Lumingon ito sa akin at nang magtagpo ang aming mga mata, agad na lumiwanag ang mukha nito. Ngumiti ito ng malapad sa akin. That smile alone made everything feel worth it.

“Sera,” tawag niya, sabay bukas ng mga braso.

Niyakap ko siya nang mahigpit. I missed her so much. Ramdam ko ang panghihina ng katawan ni Mama pero mahigpit pa rin ang yakap niya sa akin na parang ako pa rin ang maliit niyang anak.

Bahagya akong lumayo para pagmasdan ang mukha ni Mama. Mukha siyang pagod pero nakangiti pa rin. Sapat na ‘yon para sa akin. Sa gilid ng paningin ko, nakita kong maingat na pumasok si Zayn sa loob ng ward. Tahimik itong nakatayo sa may pintuan at pinagmamasdan kami. Nang mapatingin ako sa kanya, napangiti ito.

Biglang napalingon si Mama sa may pintuan. Nang makita niya si Zayn, nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat. Dahan-dahan siyang kumalas sa yakap ko.

“Zayn?” tawag niya, halatang nagulat.

He smiled politely.

“Halika rito, hijo,” she said excitedly, opening her arms wide.

And of course, Zayn didn’t waste a second before walking over and hugging her. Tumabi ako at hinayaan silang magyakapan. Hindi ko maiwasang ngumiti kahit may kung anong kumirot sa loob ko. Gustong-gusto talaga ito ni Mama. Noon pa man.

Napaismid ako nang halikan ito ni Mama sa noo. Noong kami pa, sobrang lapit nila sa isa’t isa. Nang ipakilala ko ito kay Mama, agad niya itong nagustuhan. Madalas pa nga niyang banggitin na bagay kaming dalawa. Minsan pa ay pabirong sinabi ni Mama na gusto niyang makita kaming ikakasal.

“Anong ginagawa mo rito?” tanong niya nang maghiwalay sila sa yakap.

“I came to see my mother-in-law,” pabirong sagot ni Zayn.

Sabay silang natawa. Umikot ang mga mata ko at naupo sa tabi ni Mama. For some reason, seeing them laugh together like that made me feel jealous.

“Mama, ayos ka lang ba?” tanong ko, puno ng pag-aalala.

“Ayos lang ako. At mas lalo akong naging maayos ngayong dahil nandito si Zayn,” she said sincerely.

Napabuntong-hininga ako at tinitigan si Zayn nang masama. Hindi mawala ang ngisi sa labi nito.

“Huwag kang mag-alala, Mama. Gagaling ka na at makakalabas ka na rito. I promise,” sabi ko.

Ngumiti siya, pero bahagyang nagbago ang ekspresyon niya.

“Paano? Wala tayong pambayad, anak.”

“Nabayaran ko na po,” kalmadong sabi ni Zayn.

Napasinghap si Mama.

“Naku, hijo! Maraming salamat!” she exclaimed, hugging him again.

I scoffed. Of course.

“Nasaan si Klea?” tanong ni Mama.

Napatawa ako nang bahagya. “Ayos lang siya. Trust me, magagalit ‘yon kapag nalaman niyang mag-isa akong pumunta rito.”

She laughed lightly. Pagkatapos ay tumingin siya sa akin nang may kakaibang kislap sa mga mata.

“Kayo na ba ulit?” tanong niya.

Umikot ang mga mata ko. Alam kong darating ang tanong na ‘yon.

“Hindi, Mama. Nagtatrabaho lang ako para sa kanya,” sagot ko.

She frowned. “Bakit hindi na lang kayo magbalikan? Alam kong may gusto pa rin kayo sa isa’t isa.”

“Mama!” I snapped before I could stop myself. “Hindi ba dapat galit kayo dahil nandito siya ngayon?”

Biglang natahimik ang buong silid. Pareho nila akong tinitigan, nagulat sa reaksyon ko.

“S-sorry, ‘Ma,” mabilis kong tinakpan ang bibig.

Napailing si Mama bago muling tumingin kay Zayn.

“Gusto mo pa bang makasama ulit ang anak ko?” seryoso niyang tanong.

Bahagyang ngumisi si Zayn.

“Opo, Mama. Pero ayaw niya akong bigyan ng pagkakataon,” sabi nito, kunwaring malungkot.

Gusto ko siyang batuhin. My mother sighed and turned back to me.

“Patawarin mo na siya at magbalikan na kayo.”

Umawang ang labi ko. Tinitigan ko si Zayn nang masama bago tumayo. Hindi na ako nagsalita pa. Lumabas ako ng ward, hindi pinapansin ang pagtawag ni Mama sa akin. Dahil kapag nanatili pa ako roon baka may masabi akong hindi ko na mababawi.