Nang hindi tanggapin ay marahas niyang hinila ang kamay ko saka ipinagsiksikan sa palad ko iyong papel. Nang magawa ay pilit nito iyong isinarado para hindi liparin dala ng malakas na hangin sa paligid.
"Pagbibigyan kita ngayon na manatili pa rito, sulitin mo ang nalalabi mong oras na kasama si Mirko pero siguraduhin mong bukas din ay wala ka na. Kung hindi, tiyak kong hindi mo rin magugustuhan ang gagawin ko. You don't know me well, like you don't know how far I can do to destroy you, Victoria."
Iyon lang at nilampasan na ako nito. Tuluyan nang bumagsak ang balikat ko, kasabay nang pagbagsak ng mas malakas na ulan. Umihip ang malakas na hangin dahilan para maikuyom ko ang kamao.
Makailang beses pa akong natawa sa kawalan, kasunod nang pagtulo ng luha ko, na kung hindi ko lang narinig a
