You're My Hero

Episode - 3

Luminga ako sa magkabilang side ng kalsada ng makita kung walang paparating na kahit anung sasakyan saka naglakad ako patawid sa kabila upang tingnan ang isang two story building construction na ginagawa. Mordern style ito na hindi naman masyadong malaki. Nakaatras ito ng ilang metro ang layo mula sa kalsada upang may parking space sa harap para sa mga customers. Modern glass wall din ang front at left side niya upang makita ang loob para maka-akit ng mga tao. Sa loob ng ilang taon kilala na ang amin pantry bakeshop. Marami na kaming mga clients, mga customers na nagpapabalik-balik upang kumain at bumili ng amin produkto. Ilang beses din akung muntikan duguin nuon una sa hirap ng dinaranas ko. Napakahirap magsimula ng may pasang kang mabigat na dinadala sa dibdib mo. Buti nalang at laging andiyan ang aking pamilya laging nakasuport at nakaalalay sa lahat ng pagsubok na dumarating sa akin. Sa kabilang gilid nito ang aming maliit na pantry. Dito ko binuhos ang halos lahat ng naipon kong pera nuon nagtratrabaho pa ako. Dahil hindi naman ako gumagastus nuon, si Ace lahat kaya malaki-laki rin naipon ko. Dito ako nagsimulang mangarap. Ngayon hindi ko parin nasasabing successful na ako sa aking business, marami pa akung kailangan pagdadaanang hirap para masabing matagumpay na nga ako sa larangan ng pagnenegosyo. At mabilang sa hanay ng mga sikat at kilalang negosyante.

Matapos kung sabihing kay Nanay na kailangan ko ng karagdagang pundo para sa plano kung expansion ng aking pantry bakeshop. Kaagad silang nagdisisyong ibenta nalang ang aming bahay at lupa sa probinsya. Wala naman na daw nakatira dun dahil lahat sila andito na at katulong ko sa aking negosyo. Kaya heto ibinili ko ng lupa ang perang pinagbilhan ng aming bahay. Soon, matatapos na ito at dito na kami lilipat para mas muluwang at maaliwalas tingnan. Wala na kasing mapuwestohan ang ibang customers namin lalo sa araw ng linggo maraming tao.

Marami rin taong sumuporta sa akin nuon nagsisimula palang ako, sila Mamay Fe, si Papay Edgar at si Cynthia na laging nagbibigay ng lakas ng loob sa akin hanggang ngayon. Napakalaki ng utang na loob ko sa kanila. Napakabuti nila sa akin at tatanawing kung malaking utang na loob ang mga nagawa nila sa akin. Wala ako ngayon sa kinalalagyan ko kung hindi nila ako tinulungan. Binigyan ng lakas ng loob. Balang araw madadalaw ko rin sila sa Canada kung saan sila namamalagi na ngayon kasama ang kanilang bunsong anak at mga apo.

"Mammaaa." Isang matinis na tinig ng isang batang babae ang gumambala sa pagbabalik tanaw ko sa nakaraan. Naglululondag siya sa gilid ng kalsada at kumakaway sa akin katabi niya ang aking kapatid na bunsong lalaking si Jake ang pinakakonsintedor sa lahat. Masyado nilang ini-spoiled ang aking anak.

Malalaki ang hakbang na tumawid ako upang lapitan sila. "Talah mainit dito Baby duon nalang tayo sa loob." Malumanay kung saad at hinala siya sa kamay papasok sa loob ng amin pantry na siya rin naming tirahan.

"Why are you standing over there po Mama? Who is in there po? Who's with you po?" Inosente niyang sunod-sunod na tanong. Parang siyang matandang nag-i-interrogate sa isang nagkasalang tao. Sabi nila kaya daw matured ng mag-isip ang aking anak dahil puro matatanda daw laging kasama at kausap. Kaya next month i-enrol ko na siya sa day care. Marunong na siyang bumasa ng three to six letters word, magbilang ng one to ten thousand, additional at subtraction maging mag multiply ng two digit number alam na niya. Matalino at smart siyang bata. Madali siyang matuto. Pero isa lang ang hindi ko matanggap at pilit siyang inilalayo sa mga ito, ang pagkahilig niya sa baril-barilan.

"Ang kulit kasi niya Ate ayaw maniwalang wala ka. Kaya sinamahan ko nalang para hanapin ka." Reklamo ni Jake. Hindi talaga siya paniniwala dahil sa tuwing aalis ako nagpapa-alam ako sa kanya at sinasabi kung saan pupunta at kung ano gagawin ko maging kung sino ang mga kasama ko sinasabi ko rin sa kanya dahil kung hindi ko yun gagawin matatadtad ako ng tanong pag-uwi ko. Kaya napabuntong hininga ako sa ugali niya. Alam ko at kabisado ko kung sino ang may ganuong ugali.

.

.

******

.

.

"Hi Babe, hindi ka pa ba uuwi? It's almost 10 in the evening na. Hindi ka parin yata kumakain. Buti pala at dumaan ako dito kung hindi malamang hindi ka pa uuwi." Malambing niyang wika habang mabining naglalakad papalapit sa akin. "Let's go out for dinner na. It's late dinner date na Babe." Usal nilang paglalambing. Ipinalupot na niya ang dalawang braso sa leeg ko at kumandong sa akin na parang bata matapos akung kintalan ng dalawang beses na halik sa labi. Siya narin nakialam na magsinop ng mga nagkalat na folder sa ibabaw ng table ko kaya wala akung nagawa kung hindi isandal ang aking nangalay na likod. Hinilot ko rin ang aking kumikirot na sintido.

Ilang taon na ba akung nagbabad dito sa trabaho. Ayaw kung magkaroong ng blangkong espasyo ang aking isipan para wala makagambalang ibang alalahanin. Sawa na akung mag-isip ng walang kwentang bagay maliban sa trabaho at pamilya ko. Dito na umiikot ang buhay ko. Trabaho opisina at bahay. Nawalan na ako ng gana sa ibang bagay na nakasanayan ko. Ilang taon ko rin ginamot ang sugat sa puso ko na likha ng isang mapanglinlang na babae. Isang taksil na hindi nakukuntento sa iisa. Ano pa ba ang kulang sa pagsasama namin, lahat ibinigay at ginawa ko at sinisiguro kung makukumpleto ko ang bawat araw niyang kapiling ako. Sinamba ko siya at iningatan. Nangako na mamahalin ang isat-isa at bubuo ng masayang pamilya sa hinaharap. Umasang siya ang makakasama ko hanggang pagtanda namin. Pero naghanap parin siya sa ibang kandungan. Sana kung nakulangan siya sa mga ginagawa ko nagsabi siya at hindi hinanap sa iba.

"Babe, let's go para hindi tayo masyadong gabihin." Magaan niyang tapik sa aking panga, kaya napadilat ang aking mga mata. Siya ang laging kung kasama kahit ilang beses ko siyang pinagbuhatan ng kamay at pinagtabuyan lagi parin siyang nakaalalay sa akin. Inuunawa ang mga kamalian at pagsusungit ko sa kanya. Kaya maging sila Mommy at Daddy gustong gusto siya. Dalawang taon naging misirable ang buhay ko at nawalan ng pag-asang makakabangon pang muli.

Nakakapit lang ang isang kamay niya sa aking braso ng lumabas kami ng opisina ko. Hindi ko man lubos na tanggap siya bilang girlfriend, wala naman na akung pagpipilian kung hindi sundin ang gusto ng mga magulang ko. Tangin ang kaligayahan nila ang kaligayahan ko na ngayon kaya sinusunod ko lahat ng gusto nila. Umaasang matututonan ko rin siyang mahalin pagdating ng araw. Kaya kahit wala akung makapang init sa kanya ginagawa ko parin ang tungkolin ng isang boyfriend para wala naman siyang masabi sa akin. Nagbabakasakaling sa ganitong paraan matugonan ko rin ang pagmamahal niya sa akin.

"Saan mo ba gustong kumain?" Tanong ko pagkasakay namin ng kotse ko.

"Saan ba maganda? Kung gusto mo naman i-enjoy muna natin ang gabi, maaga pa naman. Mag-bar muna tayo, pang-alis stress para makapag-relax ka naman. Maghapon hanggang gabi kana sa opisina mo." Mahabang saad niya. Ilang beses naba niya ako niyayang maglasing.

........Flashback.........

"Kumusta ka na?" Ayus ka lang ba? Kumain ka na ba?" Sunud sunod niyang tanong sa akin pagpasok niya ng mansyon namin. Hindi ko alam kung bakit ang lakas ng loob niyang pumunta dito. Kahit wala naman nag-iimbita sa kanya. Hindi ko rin alam kung bakit at saan niya nabalitaang hiwalay na kami ng kanyang best friend na si Zinayad. Wala naman akung natatandaang na pinag sabihan ng tungkol sa nangyari sa amin ni Zinayad. Hindi rin nagkukuwento ang pamilya ko tungkol dito. O baka kay Zinayah niya nabalitaan dahil best friend niya ito.

"Anung ginagawa mo dito at sinong nagpapasok sa iyo dito? Wala kang karapatan pumasok sa hindi mo pamamahay ng hindi ka naman iniimbita. Makakaalis kana, hindi kita kailangan dito." Sikmat ko sa kanya. Sa isipin pinapunta siya dito ng kaibigan niya. Para ano pa at kailangan nila akung kumustahin para makita nilang misirable ang buhay ko ngayon dahil sa kalandian niya. Bulong ko sa isipan ko. "Umalis kana at huwag ng babalik dito." Mariin ko ng asik sa kanya.

"Bakit mo ako tinataboy? Iniisip mo bang sugo ako ng girlfriend mong taksil." Sikmat na rin niya. "College palang kami alam ko ng may lalaki siya kahit hindi niya tahasan aminin sa akin. Lagi silang magkasama ng lalaki niya at kung saan saan sila nagpupunta. Ang alam ko nga binibigyan pa siya nito ng pera kaya marami siyang pera nuong nag-aaral pa kami. Madalas silang mag-date i wonder kung ikaw ang nakauna sa kanya, sa palagay ko hindi kung hindi ang lalaki niya. May kaya din ito at naibibigay ang lahat ng gusto niya. Akala ko wala na sila ng lalaki niya nuong kayo ng dalawa hindi pa pala sila naghihiwalay pinagsasabay pa kayo. Buti nalang hanggat maaga at natuklasan mo ang kalandian niya. Kaya nga iniiwasan ko na siya ngayon ayaw kung mahawahan ng kakatihan niya." Mahabang wika niya kaya lalong kumulo ang aking dugo, umakyat na yatang lahat sa ulo ko.

Kung ganuon matagal na pala niya akung niloloko. Pinasasakay sa kasinungalingan niya. Magaling siyang magpanggap at magtago. Pero hindi ako bumbinsido sa isang sinabi niya. Sigurado akung ako ang nakauna sa kanya hindi ako lasing ng unang gabi namin. Ng dalhin ko siya sa Isla namin. Nakita ko ibidensiya dahil ako ang naglinis sa kanya at ramdam ko ang kainosentehan niya.

"Samahan nalang kitang mag-inom malungkot ang mag-isa umiinom. Huwag mo nalang siyang intindihin. Ang mga walang kwentang mga babae hindi pinag-aaksayahan ng oras para isipin. Just relax andito naman ako sasamahan kita kahit saan ka pa magtungo kahit ano pang gawin mo andito lang ako hindi kita iiwan promise." Litanya pa niya at inagaw sa aking kamay ang hawak kung bote ng alak at agad niya itong tinunga. Halos maubus na niya ang laman nito ng ibaba niya sa harap ko. Sanay na sanay siyang uminom malayo sa kaibigan niya na ilang shot lang nahihilo at nagsusuka na.Tutulogan na niya ako at ang hirap na niyang gisingin.

Nakailan bote rin kami ng alak na naubus at lahat ng mamahalin alak ang pinipili niyang inumin namin. Halos hilo narin ako sa dami ng nainom namin pero kaya ko pa naman tumayo ng tuwid at maglakad. Pero ang babae sa tabi ko lasing na rin at kung anu-ano na ang mga sinasabi. Malinaw ko pa naman nauunawan ang mga salitang lumalabas sa bibig niya.

"Tang...*na lang talaga Ace. Alam mo bang una palang kitang nakita nagustohan na kita, minahal na yata kita. Ang malas nga lang at nauna na ang aking kaibigan ko sayo. Lahat yata ng nagugustohan ko napupunta sa kanya, ang swete niya." Lasing niyang litanya.

"Lasing ka na Devora, ipahahatid na kita, saan ka ba nakatira? Hintayin mo ako dito at tatawagin ko ang driver para maihatid ka na. Gabi na baka hinahanap ka na sa inyo." Turan ko at tumayo na ng hilahin niya ako sa kamay kaya muli akung bumagsak paupo sa tabi niya.

"No.. no.. hindi ako uuwi dito lang ako sa tabi mo. Ngayon lang kita makakasama ng walang asungot. Wala na siya, sa akin ka nalang ngayon. Ako nalang Ace huwag na siya. Andito naman ako kaya kung ibigay lahat sayo sabihin mo lang at handa ako sa ano mang hilingin mo. Baka mas mahigitan ko pa siya, mas magaling ako sa kanya. Subukan mo naman ako kahit ngayon lang." Namumungay ang mga mata niyang pabulol na wika. Yumayakap at humihimas na rin ang mga kamay niya sa akin.

"Sige dito ka nalang matulog bukas nalang kita ipahahatid sa inyo. Duon ka nalang muna sa guest room sa taas." Aniko at inalalay ko na siya paakyat sa hagdanan. Halos ibagsak naman niya ang kabigatan ng kanyang katawan sa akin. Medyo lasing narin ako kaya pagewang-gewang na kaming dalawang maglakad patungo sa guest room.

"Ace ako nalang huwag na siya. Subukan mo naman akung mahalin kahit kaunti lang." Anas niya sa punong tenga ko pagpasok namin sa kwarto. Ikinikiskis narin niya ang malulusog niyang dibdib sa akin. Lalaki ako at nababalutan na ng ispiritu ng alak ang aking utak. Pero pilit ko parin pinaglalabanan ang tukso hanggang may natitira pang katinuan sa akin isip. Pilit ko siyang inilalayo sa aking katawan.

"Matulog ka na." Utos ko at iginiya na siya pahiga sa kama, pero niyakap niya ako ng mahigpit at hinalikan sa labi. Ang hirap labanan ang apoy na tumutopok sa taong babad sa implowensiya ng alak. Agad ko rin siyang sinibasib ng halik. Ramdam ko rin ang ekspertong kamay niyang humihimas sa kahandan ko. Nagmamadali rin niyang i-unbukle ang belt ko kasunod ng pagbaba ng zipper ng pants ko. Sa bilis ng pangyayari in a matter of minutes we totally naked. And she immediately bent her knees.

"Fvck..Aaghh.." Daing na lumabas sa aking lalamunan. Ng magsimula na siyang magtrabaho.Taas baba ang mukha niya sa kahabaan ko. Dahil mabuway narin ang pakakatayo ko agad akung napaupo sa kama. Itinulak pa niya ako pahiga at kinubabawan. Humahagod ang basa niya dila sa kahabaan ko. Maging ang dalawa kung bilog sa bandang baba sinusubo at sinisip niyang para lollipop. Ang mainit niyang bibig ay pilit pinagkakasya ang aking sandata. Pinahihiwatig lang kung gaano siya kasanay at ka eksperto sa pagpapaligaya ng lalaki sa kama. Daig pa niya ang mga babaeng bayaran na ang trabaho ay magbigay aliw.

Parang hinahalukay ang aking tiyan ng sunod-sunod at mabilis na niya akung sipsipin ng walang tigil. Daing at ungol lang ang lumalabas sa aking bibig hanggan sumirit ang aking dagta sa loob ng bunganga niya, ni wala yata siyang sinayang kahit isang patak. Ramdam ko rin ang dila niyang muli humahagud at sinasaid ang katas sa kahabaan ko. Mariin ko nalang naipikit ang aking mga mata at bigla ko rin idinilat pamulagat dahil ibang mukha ang aking nakikita. Isang mukhang may naiwang malalim na nakaukit sa aking ala-ala na hanggang ngayon hindi na mabura-bura, ayaw ng mawaglit sa isipan ko, ang huling sandaling nasilayan ko ang kanyang mukhang umiiyak at nagmamakaawang nagpapaliwanag.

.

.

.

.

.

.

..................................

please follow my account...

and add my story in your library..

...loveyouguys..God Blessed Us..

thanks much......lrs..

....."Lady Lhee"....