You're My Hero

Episode - 4

Ramdam ko ang bigat niya ng upuan na niya ako sa aking puson. Hinawakan narin niya ang kahabaan ko at iginigiya papasok sa kanya. Pero parang bigla akung napaso at kaagad siyang tinabig paalis sa aking ibabaw. Daig ko kang nakapatay ng tao sa takot. Parang nakagawa ako ng malaking pagkakasala sa isang taong hindi na maalis-alis ang imahe sa aking balintataw. Parang bigla akung lumakas at nawala ang pagkalasing ko. Nandiri sa aking sarili.

"Babe, what's the matter? Hindi ko pa ba nahigitan ang performances niya? Mas magaling ba siya sa akin? Tell me and i'll do everything to please you. I'm willing to give you so much pleasure." Mga tanong niyang kinadidirihan kong naririnig.

"Get dress and leave." Sigaw ko nalang dahil guilting-guilty ako sa nangyari. Pero yumakap parin siya sa akin kaya itinulak ko na siya. Hindi talaga siya makaramdam na ayaw sa kanya ng tao.

Hindi parin siya natinag at muli niyang hinuli at hinagod ang aking kahabang lupaypay na sa takot at pandidiri. Nakangiti parin siyang muling lumuhod sa harap ko at akmang isusubo akong muli ng hilahin ko ang kanyang buhok at sapilitan inilayo sa aking katawan. Pero nagpupumilit parin siya kaya isang sampal sa kaliwang pisngi ang pikawalan ko para magising siya na ayaw ko sa kanya.

"Kung makapanglait ka ng kapwa mo akala mo kung sino kang malinis. Mas malandi ka pa pala sa inaakusahan mo hayup ka." Sikmat ko na sa kanya. "Get out or i will twist your f*****g neck." Muli kung sigaw at hindi alintana ang aking kahubdan, maging siya'y hubot hubad din sa harapan kong nakatayo. Kitang-kita ko ang kabuan niya.

"Ano pa ba ang gusto mo gagawin ko para sayo." Malanding saad pa niyang nangaakit. Muli niyang ipinalupot ang mga braso sa aking leeg. Kaya malakas ko na siya hinila at inundayan uli ng sampal sa pisngi.

"Pag hindi ka pa umalis pasasabugin ko na yang pagmumukha mo hayop kang babae ka." Sigaw ko. At akmang susuntukin siya ng mabilis at natataranta na niyang pinulot ang mga damit at wala sa ayus na isinuot ang mga ito.

Hindi ko alam kung bakit ko pa siya naiisip at kinatatakutan samantala ilang taon na kaming walang communication. Ni hindi ko na nga siya nakikita simula ng pinaalis namin siya. Wala narin akung balita sa kanya kung ano ng nangyari sa kanya at sa anak niya kung pinakasalan ba siya ng taong nakabuntis sa kanya o iniwan din matapos ang lahat. Kung masaya na siya ngayon, ako ito naghihirap parin ang kalooban at hindi parin matanggap na wala na siya. Hanggang ngayon siya parin ang isinisigaw ng aking puso't isipan.

.

..... End of the Flashback.....

.

Paghimas sa aking punong hita ang napabalik sa wisyo ko. Kaya ipinilig ko ang aking ulo ng ilang beses upang mabura ang mga ala-ala ng isang makasalanang babae. Saan man siya ngayon at kung ano mang kinahinatnat ng buhay niya wala na akung pakialam dahil yun ang pinili niya. Pinagsabay niya kami. Ngayon heto ang kaibigan niyang matiyagang naghihintay at mamamalimos ng kaunting pagmamahal sa akin na parang wala ng ibang lalaki.

"Kumain nalang tayo. Wala ako sa mood mag-inom ngayon. Pagod na ako sa maghapon trabaho." Saad kung hindi pinansin ang ginagawa niyang pangaakit sa akin. Ganito naman siya sa tuwing magkatabi kami at walang tao sa paligid agad niya akung hinahawakan at nilalaru ang aking alaga. Minsan na kaming muntikang maaksitende dahil sa kahiligan niya. Ng bigla niyang isubo ang kahaban ko, na animo gutom na gutom na mabilis nagbaba taas ang kanyang ulo. Halos higupin na niya ang kabuoan ko sa kahayukan.

"Sandali lang naman tayo, hindi naman tayo magtatagal. Iinum lang tayo ng kaunti, uuwi rin tayo agad. Gusto lang kita makasama ngayon." Pangungulit pa niya.

"Iba nalang isama mo.Tawagin mo nalang mga kaibigan mo at kayo nalang mag-inuman." Tamad kung saad.

Ihininto ko sa isang kilalang restaurant ang sasakyan. Binuksan ang pinto at walang gana akong bumababa, hindi ko na pinansin ang pagbubunganga niya at diretsong naglakad papasok sa nasabin restaurant hindi naman ako gutom gusto ko lang pagbigyan ang kahilingan niya. Ngayon ipinagpipilitan na naman niyang mag bar kami para uminum. Lalasingin na naman niya ako para magawa niya ang gusto sa katawan ko. Tama na ang minsan pagkalimut at ayaw ko ng maulit yun. Kung hindi kay Mommy hindi ko naman siya pagbibigyan sa mga kaartihan niya.

"Ano ka ba Ace hindi mo man lang ako hinintay lagi ka nalang ganyan ni hindi mo ako pinagbubukasan ng pinto ng sasakyan." Tunggayaw niya pero hindi ko siya pinansin. Sanay na sanay na ako sa ugali niya.

"Ang sabi mo kanina kakain tayo, ngayon ang gusto mo mag bar. Sino naman matinong tao papayag sa gusto mo na iisa lang ang nais gawin at intensyon. Bakit kasi hindi ka nalang humanap ng lalaking tutugon sa kahiligan mo. Parang kang gutom na gutom, para kang isang daan taon hindi nakatikim ng sex." Mahinang asik ko na sa kanya.

"Wala naman masama sa gusto ko fiance naman kita kaya kahit na anung gawin natin walang masama dun. Bakit kasi ayaw mo pang magsama tayo pwede mo naman akung itira sa condo mo. Wala naman akung pakialam kung dati ninyong naging bahay ni Zinayad yun. Wala na siya at wala naman nakatira ngayon duon hindi ba?. At huwag kanang umasang uuwi pa duon ang malanding babaing yun at hindi rin ako papayag na makapasok pa siya dun. Baka nga napapakaligaya na yun sa kandungan ng lalaki niya." Litanya niya. Kaya lalo lang uminit ang ulo ko sa mga sinabi niya. Kung hindi lang maraming tao sa paligid namin gusto ko na siyang murahin at sigawan wala siyang karapatan ipamukha sa akin ang ginawa ng babaing yun. Pasalamat pa siya at kahit napipilitan ako binagbibigyan ko ang mga kamalditahan niya. Wala rin siyang karapatan tirhan o pasukin ang naging bahay namin ni Zinayah.

"Shut up Devora. Kumain ka nalang dahil kung hindi ka pa titigil dyan iiwan na kita dito." Asik ko na sa kaniya. Naririndi na ako sa paulit-ulit niyang litanyang walang kewenta.

Halos hindi ko nagalaw ang pagkain sa inis ko sa babaing kaharap ko. Ang dami niyang demands. Hindi ko naman siya pinapansin dahil malapit na akung mapundi sa kanya at baka hindi na siya makalapit sa akin. Sumasakit na ulo ko sa kanya.

"Minsan-minsan nga lang ako maglambing sayo nagagalit ka pa. Hindi mo pa ako mapagbigyan." Reklamo pa niya.

"Bilisan mo nalang kumain para maihatid na kita. Gusto ko narin magpahinga, masakit ang ulo ko." Utos ko nalang sa kanya. Mas gusto ko pang magkulong nalang sa bahay kaysa kasama siya.

Kaagad akung tumayo ng matapos siya, malalaki ang ginawa kung hakbang para hindi na niya ako kulitin ng kung anu-ano pang gusto niyang ipagawa at puntahan namin. Hindi ko na pinansin ang mga sinasabi niya agad din akung pumasok sa kotse at ini-start ito matapos niyang maisara ang pinto.

"Napaka-ungentleman mo talaga ni hindi mo na nga ako pinagbubuksan ng pinto ng sasakayan iniiwan mo pa ako. Ang sama mo talaga sa akin. Hindi ka naman ganyan nuon kayo pa ng haliparot na si Zinayah. Pero pagdating sa aking wala kang manners." Tunggayaw niya.

"Shut up, and don't compared yourself to anyone." Singhal ko na sa kanya.

"Ayaw ko pang umuwi. Nakakalungkot sa bahay wala sila Mama. Sasama nalang ako sa iyo pauwi na-missed ko na si Tita." Usal pa niya. "Dun nalang ako matutulog sa inyo." Dagdag pa niya.

"Hindi ka pwedeng sumama sa akin at malamang sa oras na ito tulog na sila Mommy. Huwag ka ng mang-istorbo ng mga taong nagpapahinga." Usal ko. Dahil alam ko naman ang intensyon niya.

Sinusunod ko lang naman sila Mommy at pinagtitiyagan makasama ang babaing ito para maniwala silang limot ko na si Zinayah at hindi na babalikan. Sana ako nalang ang ama ng anak niya siguro ngayon masaya na kaming namumuhay tulad ng mga pangarap namin nuon. Buti nalang at hindi ko siya pinakasalan agad kung hindi lalabas akung pendeho at pinagtatawanan ng kapwa ko lalaki pagnakatalikod ako. Napakagaling niyang magtago ng sekreto niya. Ipinilig mo ang aking ulo at inisip kung sino ba ang nagpadala ng mga link at maging sila Mommy at Kiara napadalhan niya nito, kaya nalaman agad ng mga ito. Ayaw na ayaw pa naman ni Mommy sa mga babaeng salawahan at mahilig magpalipat-lipat ng kama. Sana hindi ko nalang siya nakilala hindi sana ako nasasaktan ng ganito at baka nasa military camp pa ako hanggang ngayon.

Hindi ko rin alam kung kaya ko bang pakisamahan ng matagal ang babae sa tabi ko na walang alam gawin sa buhay kung hindi magpasarap daig pa ang namumulot ng pera kung makapag-demands. Hindi naman anak mayaman pero kung umasta at magsalita akala mo anak ng hari. Ano naman kaya ipinagmamalaki niya sa buhay, umalis na naman siya sa pinagtratrabahohan at gusto niyang ibigay ko sa kanya ang isa sa mataas daw na position sa kompanya ko. "Hell no! Anong alam niyang gawin baka ikabagsak ko pa ang pamamalagi niya sa opisina ko." Mahinag bulong ko.

"Baba na at pumasok ka na sa loob ng bahay n'yo matulog ka nalang para makapagpahinga ka." Utos ko sa kanya dahil ilang minuto na kaming nakahinto dito sa tapat ng bahay niya hindi pa siya tumitinag.

"Napakasama mo talagang fiance hindi mo man lang ako pinagbubuksan ng pinto. Basta mo nalang ako pinagtatabuyan." Reklamo na naman niya.

"Sige na baba ba at gusto ko ng umuwi." Ulit ko pa dahil nanghahaba ang nguso niya sa karereklamo.

"Pasok ka muna kahit magkape ka lang sandali. Kung gusto mo naman dito ka na matulog maluwang naman ang kama ko." Panglalabing pa niya. Hinihila din niya ako kamay.

"Baba na!" Asik ko na sa kanya, naiirita na ako sa kakulitan niyang walang kwenta. Nagdadabog niyang binuksan ang pinto, pabalibag din niya itong isinara kaya pinaharurot ko ang aking sasakyan siguro kailangan ko ng dumistansiya sa kanya. Para makapag-isip naman ako ng matino. Kailangan ko na sigurong magbakasyon muna kahit ilang araw lang para ma-refresh naman ang utak ko dahil kung anu-ano na ang naiisip ko. Bakit hanggang ngayon bumabalik-balik parin siya sa isipan ko. Siguro masaya na siya sa piling ng pinili niyang lalaki samantala ako pilit pinakikisamahan ang isang babaing wala sa katinuan kung mag-isip. Kung hindi lang kay Mommy nung kang pansinin ko siya. Isa siya sa nagpapaalala kay Zinayah dahil kaibigan niya ito nuon.

"Morning Mom, Dad." Masiglang bati ko sa kanila upang ipakitang masaya ako. Kailangan kung umaktong masaya kung hindi sermon na naman aabutin ko sa kanila. Nginitian din sila kahit may pait akung nararamdama sa tuwing ngumingiti.

"Good morning son." Sabay pa nilang ganting bati sa akin. Kaya tumayo ako at hinalikan sa noo si Mommy.

"Kumusta naman ang trabaho Ace?" Tanong ni Daddy.

"Ayus lang Dad. Wala naman nagiging problema sa ngayon." Tugon ko kahit wala naman talaga akung ganang magtrabaho na. Hindi tulad ng dati. Ngayon ayus lang huwag lang babagsak ang negosyo ko. Basta tumatakbo ng maayus at kumikita kahit kaunti. Wala naman akung pinaglalaanang iba maliban sa sarili ko.

"Kung may problema andito lang kami magsabi ka lang. Kung gusto mo naman magpatulong ka sa Kuya Franz mo. Magaling na siyang magpatakbo ng negosyo ngayon hindi tulad ng dating nangangapa pa. May ilang mga projects narin silang maganda ang takbo." Mahabang wika pa nila. Pero hindi na ako interesado sa mga sinasabi nila.

"I have to go. Baka abutan ako ng matinding traffic sa daan." Aniko at humalik sa noo ni Mommy. Diretsong naglakad palabas ng mansyon. Para makaiwas sa mga litanya nila.

Ang hirap magkunwaring masaya at sabihing naka-move on kana kahit hindi naman. Ilang taon ko na itong ginagawa pero hindi parin ako masanay. Lagi pari akung umiiwas sa bagay na nagpapa-alala sa kanya. Siya ang una kung babaing seneryoso, lahat ng babaing nagdaan sa buhay ko walang malinaw na commitment puro fling. Pinaka matagal na yata ang isang linggo. At wala rin akung natatandaang pinagsabihan ko ng I love you o mahal ko sila. Iisang babae lang madalas kung pagsabihan nuon. Pero niloko niya ako. Manloloko siya. Kung pera lang kailangan niya kaya ko ring ibigay yun sa kanya sana nagsabi nalang siya at hindi naghanap ng iba. Baka mas mayaman pa ako sa lalaking pinili niya. Kaya ko rin kumita ng malaki kung gugustohin ko para sa kanya. Pero wala ng saysay ang lahat kahit magkabalikan pa kami. Nagpa-anak pa siya sa lalaki niya. Sa tagal ng pagsasama namin siguro iniisip niyang hindi ko siya kayang bigyan ng anak.

.

.

.

.

.

..................................

please follow my account...

and add my story in your library..

...loveyouguys..God Blessed Us..

thanks much......lrs..

....."Lady Lhee"....