Maxine’s POV
SA tingin ko mababaliw na ako sa kakaisip kung saan ako kukuha nang pambayad. Sumasakit ang ulo ko. Bakit naman kasi ngayon pa niya sinabi? Eh, ‘di napag-iponan ko sana. Kakainis naman! Kung alam ko lang na maaalala niya ‘yon, eh ‘di sana hindi na lang ako nagpahatid.
***PLOKKK***
Napasimangot akong tumingin kay Meghan. Talagang kinarer nito ang pambabato sa akin.
“Ano?” kunot noong tanong ko rito.
Hindi ito nagsalita, bagkus ay ngumuso ito paharap, sinundan ko naman ng tingin ang inginuso nito.
Ayay!
Nakapameywang na si Miss Gillany ang nakatayo sa harap ko. Hindi naman ito galit. Taranta akong tumayo. Gosh, sobrang busy kasi ng utak ko.
“M-ma’am..”
“My God, saang lupalop ka ba nagpunta at tila wala ka sa sarili mo, Miss Filmore?”
Nagtawanan ang mga kaklase ko. Tsk,
