Operasyon "Şafak Vakti"

Kanlı Pusu, Sadakatin Bedeli

Şahinler timi, silah seslerinin yankılandığı karanlık koridora doğru hızla ilerlerken, Yüzbaşı Demir'in içindeki ihanet şüphesi bir kurt gibi kemiriyordu. Kendi askerlerinden birinin teröristlere bilgi sızdırmış olması ihtimali, Demir'i derinden sarsıyordu. Güven, askeri birliğin temel taşıydı ve bu temel sarsılmıştı.

Koridorun sonuna geldiklerinde, kanlı bir manzarayla karşılaştılar. Uzman Çavuş Ali Kaya, sırtından aldığı birkaç kurşunla yere yığılmış yatıyordu. Yanında ise, birkaç etkisiz hale getirilmiş terörist cesedi vardı. Ayşe, Ali'nin başında, panikle nabzını kontrol ediyordu.

"Ali! Ali, konuş benimle!" diye yalvarıyordu Ayşe'nin sesi, çaresizlik ve acıyla titreyerek.

Demir, hızla Ali'nin yanına çöktü. Ali'nin gözleri kapalıydı ve sırtındaki kan lekesi giderek büyüyordu. "Ayşe, ne oldu?" diye sordu Demir, sesi öfke ve endişeyle karışık bir şekilde.

"Pusuya düştük Yüzbaşı! Birkaç terörist, karanlığın içinden aniden ateş açtı. Ali kendini siper etti ama..." Ayşe'nin sözleri boğazında düğümlendi, gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı.

Emre, telsizle komuta merkezine durumu bildiriyordu. "Komutanım, timimiz kayıp verdi. Uzman Çavuş Ali Kaya vuruldu. Durumu kritik."

Komuta merkezinden gelen ses soğuk ve profesyoneldi. "Anlaşıldı. Bölgeyi güvenli hale getirmeye devam edin. Tıbbi destek gönderiliyor."

Demir, Ali'nin nabzını kontrol etti. Çok zayıftı. "Ayşe, ne yapabiliriz?"

Ayşe, hızla ilk yardım çantasını açtı ve Ali'nin yaralarına müdahale etmeye başladı. "Kan kaybını durdurmamız gerekiyor. Buradan çıkarmamız lazım."

Tam o sırada, koridorun diğer ucundan daha fazla silah sesi duyuldu. "Takviye geliyorlar!" diye bağırdı Serkan.

Demir, acı ve öfkeyle karışık bir duyguyla ayağa kalktı. "Emre, Ayşe, Ali'yi güvenli bir yere taşıyın. Serkan'la biz onları oyalayacağız."

Serkan, Demir'in yanına geçti. İkisinin de yüzünde kararlılık okunuyordu. Ali'nin vurulması, timin moralini derinden sarsmış olsa da, intikam ateşiyle bilenmişlerdi.

"Hazır mısın?" diye sordu Demir, Serkan'a.

"Her zaman Yüzbaşım," diye yanıtladı Serkan, AK-47'sini sıkıca tutarak.

Demir ve Serkan, koridorun girişine doğru ilerleyerek gelen teröristlere karşı ateş açmaya başladılar. Çatışma yeniden şiddetlenmişti. Kurşun sesleri mağaranın duvarlarında yankılanıyor, barut kokusu havayı daha da ağırlaştırıyordu.

Demir'in aklı hala ihanet şüphesiyle meşguldü. Ali'yi kimin tuzağa düşürdüğünü merak ediyordu. Sızdırılan bilgiler, teröristlerin bu bölgede pusu kurmasına olanak sağlamıştı. Sadakatin bedeli, Ali'nin kanıyla ödenmişti.

Yoğun bir çatışmanın ardından, gelen teröristler etkisiz hale getirilmişti. Emre ve Ayşe, Ali'yi güçlükle de olsa daha güvenli bir noktaya taşımayı başarmışlardı. Ancak Ali'nin durumu hala kritikti.

Tıbbi destek ekibinin gelmesi zaman alacaktı. Şahinler timi, dağların kalbinde, kanlı bir pusunun ardından hem düşmanla hem de içlerindeki ihanetin yarattığı derin acıyla mücadele etmek zorundaydı. Azad'ı yakalamak artık tek amaçları değildi. Ali'nin intikamını almak ve içlerindeki köstebeği ortaya çıkarmak da en az onun kadar önemli hale gelmişti.