Serhat evden ayrıldı. Arabasına inip nereye gittiğini bilmeden sürmeye başladı. İçinde ki öfke durmadan kaynıyor , kabarcıklar beynini istila ediyordu. Gülse 'ye olan öfkesi giderek harlanırken Çağanın son sözleri geldi aklına. Minik yeğeni ona bağırmıştı. "Babam gitmeyecek " demişti. Onu uzun zamandır ihmal ettiğin farkındaydı. Çağan hayatında bir baba figürüne ihtiyaç duyuyordu. Her zaman onun yanında olamayacağının da farkındaydı. Ama sadece farkındaydı işte.
O adamın kardeşinin ve yeğeninin hayatına girmiş olmasını hazmedemiyordu.
Nasıl bulmuştu Gülse'yi. Nasıl ulaşmıştı ? Sorular beynini kemiriyordu. Saklı olanı kabullenmek kolaydı. Ama içinde ki o kötü his artık buraya kadar diyordu.
Telefonu alıp birkaç kere Gülü arasa da ulaşamadı. Sürekli kapalı olan telefon sinirlerini bozmuşt
