CHAPTER 1
236 Words
KEIRA
Nakatingin lang ako sa anak ko na nasa loob ng gate ng school na pinapasukan niya.
Hanggang ngayon hindi ako makalapit sakanya. Ganon pala kahirap ang mangulila sa anak at asawa.
Kung hindi lang dumating yung sakit na yon hindi ako mahihirapan.
"Ate Kei, ayan ka na naman." Sabi ni Leslie na kapatid ni renzo.
Ang pamilya lang kasi ni renzo ang nakakaalam kung ano ba talagang nangyari sakin makalipas na 6 na taon.
Tumingin ako sakanya. "Gusto ko ng mayakap at makasama ang anak ko, Dale." Malungkot na sabi ko.
"Ate, alam mo naman na hindi pa alam nila mom na okay ka na. Ni wala ngang kaalam-alam si Kuya na tinago ka namin sakanya."
"Sabihin mo na sakanila dale."
Umiling siya. "Mahirap ate, pero pag nagkataon na hindi dumadalaw si kuya sa bahay at nakatakas ako sa anak at asawa ko sasabihin ko kay mom na okay ka na." Paliwanag nito.
"Hanggang kailan?"
"Bigyan mo pa ako ng one week ate, tutal may family dinner non, isasama kita." Sabi niya.
Tumango na lang ako at tinuon ulit ang pansin ko kay chase, nakita ko kung paano nilapitan ni renz ang anak namin.
"Tara na ate kei, iuuwi na kita sa apartment mo." Sabi niya at pinagbuksan ako ng pinto.
Sumakay na ako at inilagay yung seatbelt. Napabugtong hininga ako dahil sa naiisip ko. Napapagod na ako na palagi lang nakatingin sa mag-ama ko.
- Writer
