Yeni güne güzel bir şekilde başlamayı beklerken, tam aksine uyandığında kendini çok yorgun hissetmişti Nazlı. Gece yaşadıklarının yükü hâlâ omuzlarındaydı ve kendinde bir türlü ayağa kalkıp, devam etme gücünü bulamıyordu. Kendini biraz zorlayarak başını kanepede uyuyan kuzenine doğru çevirdi. Ne kadar dil dökmüş olsa da onu kendi yatağında yatmaya bir türlü ikna edememişti. Tuğba’ya göre herkes yerini bilmeliydi. Kuzeninin inadını bildiğinden, Nazlı üstüne gitmemeyi uygun görmüştü.
Bir süre daha yatakta kalarak tavanı seyretti. Ona kalsa o gün yataktan asla dışarı çıkmazdı. Ama bugün öğrencisiyle ilk ders çalışma günleriydi. Yavaşça yatakta doğrularak, bakışlarını tekrar Tuğba’ya çevirdi. Kuzeni çok derin uyuyordu. Zaten onun uykusu her zaman çok ağır olmuştu.
Duşunu aldıktan sonra Tuğ
