Ambiguous Love

Meeting Her Again.

04

Liam

Hindi ko alam pero hindi ako mapakali kapag hindi kami okay ni Malia, I understand her sentiments towards Anastasha. But past is past and I can see the huge difference towards Anastasha I knew before and the Anastasha I knew now.

Sana lang talaga magkaayos na sila ni Malia, dahil ayokong dumating sa punto na kailangan kong mamili at layuan ang isa sa kanila. Malia, Rina and Sabrina is like a family to me but I love Anastasha and I don’t want to lose both.

Napalagok na lang ako sa kapeng nasa ibabaw ng mesa ko. Nandito ako ngayon sa opisina ko, hindi ako muna bumalik sa condo ko dahil nando’n si Anastasha, hindi ko kasi alam pano ipapaliwanag sa kaniya na hindi okay si Malia sa relasyon at pano ko ipapaliwanag na mahalaga at importante para sa’kin ang opinion ni Malia, alam kong masasaktan si Anastasha kapag sinabi ko kumg anong napag-usapan namin ni Malia.

***Flashback***

Dapat pala hindi na lang ako sumama rito sa alumni homecoming namin eh, para kasi akong loner dito. Paano, hindi ba naman sumama sina Rina at Malia pati itong si Harold busy daw. Tuloy ako lang mag isa dito! What a wrong decision.

Napa-angat ako ng tingin nung napansin kong naglalakad si Anastasha sa direksyon kung nasaan ako. “Hey, Mr. President. Alone?” I was drinking my cup coffee here when Anastasha, our old classmate approached me tapos umupo siya sa tabi ko kaya lumayo ako ng upo sa kaniya. I know, It’s weird to drink coffee during a party tapos mag-gagabi na din pero wala kasi akong balak uminom ng alak ngayon at balak kong bumalik sa office after this para tapusin ‘yung mga pending kong gawain.

“What do you need?” Singhal kong tanong kay Anastasha tapos ay hinarap ko siya para makita ang mukha niya, pagkaharap ko ay nakangiti siya sa’kin.

“Singit mo naman, pres.” She uttered.

“Nangangamusta lang naman eh.” Dagdag pa niya.

“I’m okay, how about you?” Sagot ko naman sakaniya ng maayos, ayoko sanang kausapin ‘to si Anastasha remembering what she did to my girl friends during college days. Napakasama kaya ng ugali ng babaing to!

“Bakit ba ang sungit mo pa din sa’kin hanggang ngayon.” Malungkot na tanong niya na para bang nagpapaawa siya.

“Are you still mad at me for what I did to your friends during college days?” Takang tanong niya pa. Tsk! Alam niya naman pala nagtatanong pa siya!

“Alam mo naman pala, akala ko nakalimot ka na eh.” Sarkastikong sagot ko sa kaniya.

“Are you still friends pa din ba with them?” Magiliw niyang tanong.

“Oo naman, anong kala mo? Hanggang school lang friendship namin? No!” Masungit kong sagot sa kaniya kaya napangiti siya.

“Ito naman past is past naman na diba. Alam mo, I’m actually looking forward to see them here kasi nga I want to apologize kaso ikaw lang ‘yung nakita ko.” She said na para bang nagpapaawa siya.

But while listening to her, I can feel no sincerity in her words. I don’t know, maybe because ibang iba kasi ang pagkakakilala ko talaga sa kaniya kesa sa mga naririnig kong sinasabi niya sa’kin right now. Ang plastik pakinggan kung ikukumpara mo sa dating siya.

“You will understand naman if I say that I can’t believe your words.” I said then I sip my cup of coffee.

“You’re still weird as usual, drinking coffee at night instead of wine or some kind of alcohol.” Sarkastikong sabi niya at pag iiba niya sa usapan namin dalawa.

“Well, I need to get some work done after this.” Sambit ko sa kaniya at nakita ko ang ang pagkainteresado niya sa sinabi ko.

“Oh, I guess you are being trained as the next CEO and owner of your Family’s business.” Nakangising sambit niya.

“Anyway, gusto mo bang kumain sa labas? Magdi-dinner na din kasi oh and it’s getting boring here. Wala din naman ‘yung mga friends ko eh, they are all busy too.” Aya niya sa’kin na para bang confident siyang sasama ako.

Nag-isip muna ako ng mga ilang segundo. Pumayag ako sa dinner na inaalok ni Anastasha kasi boring rin naman dito sa party at isa pa gutom na din ako, I don’t like the food they served here. Hindi ko alam pero ilang minuto ko pa lang nakakausap si Anastasha pero pakiramdam ko I meet a new person. She’s completely different from the Anastasha I knew before. Maybe she’s right, past is past and we can all leave it behind, ang importante ay ‘yung ngayon.

Hindi ko alam psro parang habang tumatagal kaming magkausap ni Anastasha ay mas lalo akong nagiging komportable sa kaniya at lalo kong nakikita ‘yung difference nung personality niya noon sa personality niya ngayon.

“Tapos alam mo ba? Sa sobrang lutang ko no’n eh imbes na “Yes Ma’am” ang isagot eh nasabi ko, “okay bestie.” Ang nasabiko, nakakahiya talaga!” I can’t help but to look at Anastasha while she was telling her funny stories at work. Heto kami ngayon, naglalakad papano do’n sa restaurant na kakainan namin, meron kasing restaurant na malapit dito kaya do’n na lang kami kakain.

“Madaldal ka pala talaga.” Pabiro kong sambit sa kaniya tapos ay inirapan niya ako pero tumawa din naman siya.

“Sayang nga at hindi tayo naging close nung college eh.” Malungkot niya pang paalala sa’kin.

“Past is past, I guess. Hindi pa naman huli ang lahat diba?” Sambit ko sa kaniya then I smiled at her.

**End of Flashback**

Simula nung gabi yo’n, Anastasha and I exchanged numbers and we stayed in contact at nagkaroon kami ng pagkakataon na maging close at kilalanin namin ang isa’t isa. Actually, masaya at komportable siyang kasama.

Bago ako nagdesisyon na ligawin siya ay nagdesisyon na din akong sabihin sa kaniya ‘yung set up namin ni Malia para hindi naman siya mabigla kung sakali man na maging kami. She even praised both me and Malia, she told me that we were brave enough to take the heavy responsibility of being a parent to Sabrina. Una pa lang talaga, she’s insisting to meet Malia na ulit, para makahingi siya ng tawad at sinabi niya rin sa’kin na sabik siyang ma-meet si Sabrina, her acceptance in my situation gave me a sense of validation kaya din siguro mas lalo ko siyang nagustuhan kasi ultimo nangyari sa past relationship ko tinaggal niya, hindi naging madali sa’kin yo’n, I was cheated on and I have my doubts but Anastasha accepted everything.

Not every woman I dated before understood my situation, only Anastasha did and that’s one of the reason why I fall for her.

Hindi ko lang talaga sinabi agad kay Malia dahil nga sa nakaraan nila, hindi ko rin kasi alam kung anong magiging reaksyon ni Malia eh at tama nga ako, hindi sila magiging okay ni Anastasha agad agad but I won’t give up on them.

Bumalik lang ako sa ulirat nung mapansin ko si Anastasha sa harapan ko. Anong ginagawa niya, sinundan niya ako dito. “Liam, you’re not picking up my call kaya I went here, are you okay, babe?” Rinig kong bungad niyang tanong sa’kin.

I took a deep sigh lumapit ako sa kaniya at niyakap ko siya. “Yeah, I’m fine.” Tipid kong sagot sa kaniya. Kumalas siya sa pagkakayakap ay pinaupo niya ako do’n sa may couch kaharap ng office table ko.

“Babe, you’re lying. I know you. So, come on tell me.” Sambit pa niya at naupo siya sa tabi ko.

“I know when everything is going well, masaya kang magku-kuwento but now, ang tipid mong magsalita, is it about Malia?” Mausisa pa niyang tanong sa kaniya kaya napahinga na lang ako ng malalim.

“Wala talaga akong maitatago sa’yo.” Pabirong sambit ko sa kaniya kaya narinig kong natawa.

“Because you’re not good at pretending.” Sarkastikong sambit pa niya.

“Anyways, babe, I understand, if she needs time then go give it to her, I understand that she might feel betrayed or some short of hatred for me but I will proved her wrong. I love you at importante din sa’kin ‘yung mga taong tinuturing mong pamilya, just give them time and space that they need, matatanggap niya rin kung anumang meron tayo.” Those words of her makes me admire her more and give sense of comfort.

“Kaya sa’yo ako eh, you always see things in a positiveway and the brighter side of the situation.” Malambing kong sambit sa kaniya and then I pinch her nose. Maya maya pa narinig kong nag-ring ‘yung cellphone ko na nakapatong sa may table ko kaya dali dali akong tumayo at tignan ko ‘kung sino ‘yung nag-message. Pagkita ko, it was Malia. She’s inviting me and Anastasha over a dinner. Parang gusto kong maiyak sa sobrang tuwa, sabi na nga ba at hindi matitiis ako ni Malia eh. I look at Anastasha and smiled at her then I wave my phone to show her the message.